Οι ενδιαφερόμενοι
Το προφίλ των σπουδαστών, σύμφωνα με τον διευθυντή, χωρίζεται σε δύο μεγάλες κατηγορίες: Την πρώτη αποτελούν εκείνοι που δεν είναι ικανοποιημένοι από τη δουλειά τους ή είναι άνεργοι και έτσι αποφασίζουν να φύγουν στην περιφέρεια για να δοκιμάσουν κάτι διαφορετικό, κάτι πιο χαλαρό. Μια χαλαρότητα, όμως, που -όπως υπογραμμίζει ο Π. Σκοτιδάκης- δεν σχετίζεται με το ωράριο ή την ένταση της εργασίας, αλλά με την ξεκούραση που προσφέρει η επαφή με τη φύση. Τα επαγγέλματα που μπορεί να ακολουθήσει κάποιος με βάση τις γνώσεις που παρέχει το Γεωργικό Λύκειο, είναι αγρότης, κηπουρός, εργασία σε φυτώρια, σε θερμοκήπια, σε εταιρείες.
Η άλλη κατηγορία των μαθητών είναι εκείνοι που αναζητούν μια εναλλακτική διαδρομή στη ζωή τους. Βλέπουν, δηλαδή, την απόκτηση γεωργικών γνώσεων ως χόμπι, ενώ δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να ασχοληθούν και επαγγελματικά με αυτόν τον τομέα στο μέλλον.
Όσον αφορά στις ηλικίες τους, ουσιαστικά χωρίζονται σε δύο κατηγορίες: σε εκείνους που είναι 18 – 22 χρόνων και σε αυτούς που είναι 30-40 χρόνων. Παρά τις διαφορετικές ηλικίες, όμως, κοινό χαρακτηριστικό τους, σύμφωνα με τον Π. Σκοτιδάκη, είναι το γεγονός ότι είναι συνειδητοποιημένοι για τον λόγο που παρακολουθούν αυτά τα μαθήματα.
Ταυτόχρονα, ο Π. Σκοτιδάκης επισημαίνει έναν ακόμη λόγο για τον οποίο έχει αυξηθεί το ενδιαφέρον του κόσμου για τα γεωργικά μαθήματα: είναι η νέα τάση της καλλιέργειας κηπευτικών μέσα στο αστικό περιβάλλον! «Πολύς κόσμος έχει ξεκινήσει να δημιουργεί λαχανόκηπους μέσα στην πόλη. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι η καλλιέργεια σταδιακά αλλάζει μορφή και δεν γίνεται για λόγους αισθητικής, καλλωπισμού και ευδαιμονισμού, όπως συνέβαινε παλαιότερα», σημειώνει, δηλώνοντας ιδιαίτερα ικανοποιημένος από την προσέλευση των 15 μαθητών, την οποία θεωρεί «ανέλπιστη επιτυχία», ενώ μας πληροφορεί ότι όσοι ενδιαφέρονται για τα μαθήματα, θα πρέπει να προσέρχονται για εγγραφές 1-15 Ιουνίου και 1-15 Σεπτεμβρίου.
Εναλλακτικός τρόπος ζωής
Με μεγάλο ενδιαφέρον παρακολουθούν τα εργαστήρια οι μαθητές της Σχολής. Τους συναντήσαμε την ώρα που θρυμμάτιζαν φυτικά υπολείμματα, με σκοπό να τα κομποστοποιήσουν. Τα παιδιά είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το μηχάνημα και το καθένα με τη σειρά του συνέβαλε στο τελικό αποτέλεσμα.
Στο περιθώριο του μαθήματος, βρήκαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε με τη μικρότερη ηλικιακά μερίδα των μαθητών και συγκεκριμένα με την Ελένη Λάμπρου, 18 χρονών, τον Ιάσωνα Φασιανό 19, τον Μαρίνο Ραγιπλάρη 22 ετών, την Αθηνά Μακρή και τον Παύλο Σοροβλιά, που είναι και οι δύο 23 χρονών.
Υπογραμμίζοντας ότι βρίσκονται ακόμη στην αρχή του κύκλου σπουδών, υποστήριξαν ότι μέχρι τώρα τα μαθήματα είναι πολύ ενδιαφέροντα. «Μας αρέσουν ειδικά τα εργαστήρια, επειδή είναι πιο “ζωντανά”. Το καλό είναι ότι έχουμε λίγα θεωρητικά», σημειώνουν.
Όπως τονίζουν οι σπουδαστές, έχουν δει διαφορά στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρονται απέναντι στο περιβάλλον. «Σεβόμαστε περισσότερο τη φύση και μας αρέσει να την παρατηρούμε. Περπατάμε στους δρόμους και στις πλατείες και κοιτάζουμε αποχαυνωμένοι ποια δένδρα και λουλούδια έχουν φυτευτεί. Καμιά μέρα θα μας πατήσει κανένα αυτοκίνητο!» αναφέρουν χαριτολογώντας.
Γενικώς, όπως λένε, άλλαξε ο τρόπος που βλέπουν διάφορες περιοχές της Αθήνας, όπως τον Εθνικό Κήπο, στον οποίο έκαναν βόλτα με τη Σχολή και τον είδαν με μια νέα, «φρέσκια» ματιά.
«Είναι τόσο ενδιαφέροντα τα μαθήματα που κάνουμε, που μας απορροφούν. Αν δεν ζήσει από κοντά κάποιος αυτή την εμπειρία, δεν μπορεί να συνειδητοποιήσει τι προσφέρουν», αναφέρουν οι μαθητές. Η συζήτηση οδηγήθηκε και στον τρόπο με τον οποίο τους αντιμετωπίζουν οι φίλοι τους, οι οποίοι, όπως υποστήριξαν, αρχικά αντιμετώπισαν τη νέα τους Σχολή με περιέργεια, αλλά στη συνέχεια τους άρεσε πολύ.
Τους ρωτήσαμε αν εξετάζουν το ενδεχόμενο να ασχοληθούν επαγγελματικά με τη γεωργία και στην πλειονότητά τους μας απάντησαν καταφατικά. Απόδειξη, σύμφωνα με τους ίδιους, είναι ότι κάνουν θυσίες για να παρακολουθούν τα μαθήματα του Γεωργικού Λυκείου, καθώς οι περισσότεροι εργάζονται παράλληλα.
Όσον αφορά στο πτυχίο που λαμβάνουν στο τέλος των σπουδών τους, οι μαθητές μας είπαν με μια γερή δόση ειλικρίνειας, ότι «προς το παρόν είναι μόνο για την κορνίζα!». Παρ’ όλα αυτά, ευελπιστούν ότι μελλοντικά θα αναγνωριστεί. Εξάλλου, σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, όπως στην Ολλανδία, οι αγρότες διαθέτουν όλοι πτυχίο.
Βέβαια, υπάρχουν και εκείνοι οι μαθητές που υποστήριξαν ότι εκτός από επαγγελματική αποκατάσταση, τα μαθήματα χρησιμεύουν και για προσωπική χρήση. «Αν μπορείς να ασχοληθείς μόνος σου με τον κήπο, γιατί να μη γλιτώσεις κάποια έξοδα και να έχεις και τη χαρά της επαφής με τη φύση;», λένε.
Τέλος, αναφέρθηκαν στη ζωή μέσα στην πόλη και υποστηρίζουν ότι τους έχει κουράσει από πολλές απόψεις. Απεναντίας -τονίζουν- αν ασχοληθούν με τη γεωργία, δεν θα είναι αναγκασμένοι να βρίσκονται κλεισμένοι σ’ ένα κτήριο για τουλάχιστον 8 ώρες την ημέρα. Βάζοντας στη «ζυγαριά», λοιπόν, τα συν και τα πλην, οι περισσότεροι κάνουν σκέψεις για να φύγουν στα χωριά τους.
Ένα νέο κύμα εσωτερικής μετανάστευσης φαίνεται πως έχει γεννηθεί…
