Στις 2:30 τα ξημερώματα της 16ης Σεπτέμβρη έφτασε το μαύρο μήνυμα από την αγαπημένη του γυναίκα Σοφία. Όσο κι αν ήταν «αναμενόμενο» (όλοι είμαστε «ζωντανοί με αναστολή»…), το γεγονός προκαλεί πόνο.
Πέρα από τη μεγάλη καλλιτεχνική αξία των έργων του, ο Χέρμαν ήταν… κατ’ όνομα μόνο Γερμανός. Η Ελλάδα έγινε η πρώτη πατρίδα του, όχι επειδή εδώ ζούσε και δημιουργούσε, αλλά γιατί χωρίς δισταγμό επέλεξε τη φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής μας ως «δικό του».
Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να επικοινωνώ μαζί του, έστω και κυρίως τηλεφωνικά ή με ηλεκτρονικά μηνύματα τον τελευταίο καιρό. Μεγαλύτερη ακόμα, ήταν η επιβράβευση κάποιων γραπτών μου, που έλεγε πως μιλούσαν στην καρδιά του. Όταν διάβασε την ανοιχτή επιστολή προς τη νεοβάρβαρη υπ. Οικονομικών της Φινλανδίας, μου έστειλε ένα πολύ απλό μήνυμα: «Μπράβο λεβέντη»!
Λεβέντης ήταν ο ίδιος, που διέγραψε τα αρνητικά της γερμανικής του καταγωγής, για να αναγνωρίσει τα ελληνικά δίκαια και να συμπονέσει τους διωκόμενους Έλληνες. Ο Χέρμαν Μπλάουτ ήταν αυτό που γνωρίζουν καλά τι σημαίνει, όσοι έχουν γνώση της Γερμανίας: ήταν «ο καλός Γερμανός»!
Αυτό ήταν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, το πολύτιμο κληροδότημα του Χέρμαν. Αυτό θα συνοδεύει τη μνήμη του, πιότερο ακόμα κι απ’ το σπουδαίο καλλιτεχνικό του έργο.
«Καλό ταξίδι, λεβέντη»!
Χρήστος Φωτιάδης
❍ ❍ ❍
Σε επόμενο φύλλο η ΑΜΑΡΥΣΙΑ θα δημοσιεύσει ειδικό αφιέρωμα στον άνθρωπο και καλλιτέχνη Χέρμαν Μπλάουτ.
