Της Κατερίνας Φραγκουλάκη
Στη σκηνή του θεάτρου «ΣΤΑΘΜΟΣ», η παράσταση: «ΑΡΜΠΑΪΤ», αφήνει δυνατό το στίγμα της στα καλλιτεχνικά δρώμενα των θεατρικών σκηνών της Αθήνας.
Το κείμενο και τη σκηνοθεσία, υπογράφουν οι υπερταλαντούχοι: Γιώργος Παλούμπης, Αντώνης Τσιοτσιόπουλος.
Πρόκειται για μια σπονδυλωτή παράσταση αποτελούμενη από 7 ιστορίες με θέμα την εργασία.
Αρμπάιτ (Arbeit) στα γερμανικά σημαίνει δουλειά, εργασία. Η λέξη είναι ευρέως γνωστή από τη φράση Arbeit macht frei που σημαίνει «Η δουλειά απελευθερώνει», η οποία ήταν γραμμένη σε πύλες στρατοπέδων συγκέντρωσης των Ναζί (πχ. στο Άουσβιτς).
Επί σκηνής 7 ιστορίες γυναικών περιγράφουν, χρησιμοποιώντας, γλώσσα σκληρή και συγχρόνως τόσο αληθινή και καθημερινή, διαλόγους, σκέψεις και συναισθήματα της διπλανής πόρτας. Μιας πόρτας που έχει ανοίξει και έχει κλείσει πολλές φορές στη ζωή όλων μας.
Πως αντιμετωπίζεται η γυναίκα μέσα σε εργασιακούς χώρους; Πως τα χρήματα, η κοινωνική φήμη, η οικονομική ευρωστία, πρωταγωνιστούν στις ζωές των ανθρώπων, κάνοντάς τους να λησμονήσουν ανθρώπινα συναισθήματα, όπως ευγένεια, σεβασμό στον συνάνθρωπο, ανθρώπινες ανάγκες, ψυχική υγεία και εξέλιξη. Αρμονία και αλτρουισμό.
Πως οι άνθρωποι κατακτώντας μια θέση, ξεχνούν το παρελθόν τους, τα πρώτα βήματά τους, το από που ξεκίνησαν.
Οι γυναίκες- ηθοποιοί πάνω στο θεατρικό σανίδι, αν και έχουν να αναμετρηθούν με δύσκολους ρόλους, κερδίζουν το στοίχημα, δωρίζοντας μας μια παράσταση, που μιλάει σίγουρα στην ψυχή.
Οι: Θεοδώρα Βαλομάνδρα, Μαρίτσα Φωτιάδου, Σοφία Ακασοπούλου, Βίκυ Eδιάρογλου, Ελευθερία Αράκη, Άννα Μαρίνου, Εύα Θεολόγη, δίνονται ολοκληρωτικά στους ρόλους τους, ενσαρκώνοντάς τους με μια αλήθεια μοναδική και ιδιαίτερη.
Ενσαρκώνουν με ένταση τη γυναίκα που παλεύει για επιβίωση, για εξέλιξη, για φήμη… Γυναίκες από διάφορα κοινωνικά στρώματα…Γυναίκες με καλά κρυμμένα μυστικά, που αν τις δεις όμως στα μάτια, θα ανακαλύψεις το κοινό τους μυστικό…Και ποιο είναι αυτό; Αν τους πετάξεις το κοστούμι που η ίδια η κοινωνία τους φορά, είναι πλάσματα που προσπαθούν να αποδείξουν κάτι. Άλλες έναν τρόπο να ζουν, ενώ κάποιες άλλες, έναν τρόπο να ελπίζουν, να ονειρεύονται, να αναπνέουν ελεύθερες. Στο σκοτάδι μιας κοινωνίας που στην ουσία τους επιβάλλει σιωπή.
Δικαιολογημένα κερδίζουν το θερμό μας χειροκρότημα.
Κορίτσια νέα, πολλά υποσχόμενα, που αποδεικνύουν πως το ταλέντο είναι θέμα ψυχής και όχι χρόνων και εμπειρίας.
Τη Βίκυ Eδιάρογλου, τη βλέπω επί σκηνής για δεύτερη φορά. Μια ηθοποιός ταλαντούχα, που μου απέδειξε για ακόμα μια φορά, την καλλιτεχνική της υπεροχή αλλά και την μαεστρίας της να αναμετριέται με πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, με μοναδικό μεράκι και να κερδίζει το θαυμασμό.
Το κείμενο των δυο ταλαντούχων δημιουργών, αποτελεί αληθινό διαμάντι.
Και είμαι σχεδόν σίγουρη πως στις λέξεις του, στις εκφράσεις του, στις περιγραφές του, θα βρείτε κάπου τον εαυτό σας, τη ζωή σας, ίσως το χθες ή και το παρόν σας.
Από σκηνοθετικής άποψης, νιώθω, πως η παράσταση αγγίζει το κοινό 100%.
Μια παράσταση που σας προτείνω χωρίς δεύτερη σκέψη, καθώς αποδεικνύει εμπράκτως πως η τέχνη με τον πιο ουσιαστικό τρόπο, φανερώνει και βγάζει στο φως αλήθειες. Όλα όσα οι άνθρωποι στη ζωή και στην καθημερινότητά τους φοβούνται, όχι μόνο να πουν αλλά και να φωνάξουν!
Η παράσταση πραγματοποιείται κάθε Σάββατο στις 18:00 και κάθε Κυριακή στις 21:15 έως τις 5 Απρίλη, στο θέατρο ΣΤΑΘΜΟΣ
