Μπάμπης Ζιώγας, επικεφαλής συνδυασμού «∆ημοτική Ενότητα»
Η αναχρηματοδότηση των δανείων του ∆ήμου
Στη συνεδρίαση του ∆ημοτικού Συμβουλίου της 7/2/08, ο επικεφαλής της ∆ημοτικής Ενότητας Μπάμπης Ζιώγας έκανε την παρακάτω τοποθέτηση σε σχέση με την «αναχρηματοδότηση των δανειακών υποχρεώσεων» του ∆ήμου:
1. Τι υπηρετούσαν τα δάνεια αυτά;
Μια συνολικότερη αντιλαϊκή πολιτική που αποφασιζόταν σε κεντρικό επίπεδο και εξειδικευόταν και υλοποιούνταν στην πόλη μας από τη διοίκηση του κ. Τζανίκου με πολύ μεγάλη αποτελεσματικότητα. Η συμμετοχή των κυβερνήσεων ΠΑΣΟΚ και Ν.∆. σε αυτή την αντιλαϊκή κατεύθυνση ήταν η ίδια κι απαράλλακτη. ∆ύο, μόνο, χαρακτηριστικές περιπτώσεις:
Το The Mall: Το ΠΑΣΟΚ ψήφισε ειδικό νόμο για τη νομιμοποίησή του (το Ε' Τμήμα του ΣτΕ εισηγήθηκε πρόσφατα στην Ολομέλεια να κριθεί αντισυνταγματικός) και η Ν.∆. το εγκαινίασε με λαμπρή τελετή.
Η νομοθεσία για τη μεταολυμπιακή χρήση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων: Το ΠΑΣΟΚ έβαλε, με δύο νόμους, τις βάσεις και η Ν.∆. τις ξεπούλησε στο μεγάλο κεφάλαιο για κερδοσκοπικές υπερτοπικές χρήσεις.
Φυσικά, καθοριστικός για τη σημερινή κατάντια ήταν ο ρόλος της προηγούμενης δημοτικής αρχής. Σαν τέτοιο, η ∆ημοτική Ενότητα, όλη την περίοδο που προηγήθηκε, και το 1999-2002 και το 2003-2006, τον κατάγγειλε με δεκάδες συγκεκριμένες ανακοινώσεις καθώς και με πλειάδα συνεντεύξεων Τύπου.
Καθόλου δεν παραγνωρίζουμε, βέβαια, ότι πέρα από τις πολιτικές ευθύνες υπάρχουν και οι διαχειριστικές, την ύπαρξη, την έκταση και το βάθος των οποίων καλείται να τις προσδιορίσει η δικαιοσύνη που έχει ήδη επιληφθεί.
2. Τι σημαίνει για τον μαρουσιώτικο λαό η αναχρηματοδότηση των δανειακών υποχρεώσεων του ∆ήμου με νέο υπέρογκο δάνειο 200 εκατ. ευρώ;
α. Φορτώνεται για μεγάλο διάστημα το αυξημένο βάρος των τοκοχρεολυσίων.
β. Επιπρόσθετα, η σχετική οικονομική στενότητα εξαιτίας των παραπάνω δόσεων θα οδηγήσει σε ακόμη μεγαλύτερη χρήση των Σ∆ΙΤ (Συμπράξεις ∆ημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα), όπως το παραδέχτηκε, άλλωστε, και ο δήμαρχος.
Τι σημαίνει αυτό;
Ότι το κόστος των έργων και υπηρεσιών που θα υπαχθούν στις Σ∆ΙΤ, με δεδομένη και τη συμμετοχή του τραπεζικού κεφαλαίου, θα αυξηθεί υπέρμετρα έναντι της συνήθους ανοιχτής διαδικασίας δημοπράτησης και ανάθεσης. Και είναι προφανές, ότι το κόστος αυτό θα μετακυλιστεί για μεγάλο χρονικό διάστημα στους Μαρουσιώτες.
Σημαίνει, ακόμη, ευθεία ιδιωτικοποίηση, σημαντικών υπηρεσιών του δήμου.
γ. Ότι θα αναζητηθούν πρόσθετα έσοδα σε βάρος, επίσης, της ποιότητας ζωής των λαϊκών στρωμάτων: Πώς αυτό;
Ένας «δοκιμασμένος» τρόπος είναι η «πεπατημένη» της διοίκησης Τζανίκου, να διευκολυνθεί δηλαδή η παραπέρα συγκέντρωση υπερτοπικών χρήσεων στην πόλη μας: Υπηρεσίες μεγάλων εταιρειών, κύρια θυγατρικών πολυεθνικών, νέων γιγάντιων εμπορικών κέντρων, επιχειρηματικών πόλων ψυχαγωγίας (π.χ. περίπτωση κινηματογραφικών κέντρων, παγοδρόμιο) και πολλά τέτοια.
Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 22 εκατ. που προϋπολογίζει να εισπράξει ο ∆ήμος το 2008 από τα ανταποδοτικά τέλη καθαριότητας και ηλεκτροδότησης, μόνο τα 6-7 εκατ. προέρχονται από κατοικίες και ένα μικρό μέρος από το ιστορικό εμπορικό κέντρο. Τα υπόλοιπα προέρχονται από τους πιο πάνω κολοσσούς. Αν προσθέσουμε και τα άλλα έσοδα (π.χ. το 2% επί των εσόδων των εμπορικών και συναφών επιχειρήσεων) προκύπτει ένα σημαντικό ετήσιο ποσό προς τα ταμεία του ∆ήμου.
Είναι κακό αυτό; Κακό δεν είναι να εισπράττει ο ∆ήμος από το μεγάλο κεφάλαιο. Κακό, κάκιστο, είναι να προσελκύονται όλες αυτές οι υπερτοπικές χρήσεις, προς όφελος των πολυεθνικών στον τομέα των υπηρεσιών, των μεγαλοκατασκευαστών και των μεγάλων επιχειρηματιών, τη στιγμή που έχουν ήδη καταστήσει αβίωτη τη ζωή σε πολλές περιοχές της πόλης, κύρια σε σχέση:
Με την εκτόξευση των «μοντέρνων», και εξαιρετικά επικίνδυνων, ατμοσφαιρικών ρύπων, σε δυσθεώρητα ύψη: ΡΜ10, ΝΟχ, Όζον.
Με το τραγικό κυκλοφοριακό πρόβλημα.
Με την εξαφάνιση κάθε διαθέσιμου ελεύθερου χώρου, με την ογκούμενη τσιμεντοποίηση.
Γιατί είπαμε πριν ότι θα διευκολυνθεί από τη δημοτική αρχή αυτή η συνέχιση, η παραπέρα επιδείνωση των υπερτοπικών χρήσεων; Πού το στηρίζουμε; Σε δύο, κύρια, λόγους:
– ∆ιότι προς την κατεύθυνση αυτή είναι ήδη δεδομένη η πλήρης πολιτική σύμπραξη της κυβέρνησης της Ν.∆. αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Ακόμη δεδομένη είναι και η υποστήριξη σε επίπεδο Νομαρχίας, των αιρετών του ΣΥΝ, όπως έχει αποδειχθεί σε δύο, τουλάχιστον, περιπτώσεις που αφορούν την πόλη μας, τις οποίες και έχουμε καταγγείλει δημόσια.
– ∆ιότι, ήδη, η δημοτική αρχή έχει υιοθετήσει την τακτική της προκατόχου της: «Ό,τι δεν αποδεικνύεται παράνομο, είναι νόμιμο». Αντί δηλαδή να προβάλλει συγκεκριμένες αντιδράσεις ενάντια στον ογκούμενο κατακλυσμό των υπερτοπικών χρήσεων, παραμένει απλός θεατής των εξελίξεων, επικαλούμενη μια αμφίβολη νομιμότητα που, κι αυτή ακόμη, αρκετές φορές αποδεικνύεται ανύπαρκτη.
3. Ας έρθουμε, τώρα, και στο συγκεκριμένο ζήτημα:
Θα μπορούσε να υπάρχει άλλος, λιγότερο επώδυνος, τρόπος για τη διαχειριστική αντιμετώπιση των τεράστιων δανειακών υποχρεώσεων που άφησε η διοίκηση Τζανίκου; Εμείς δεν θα απαντήσουμε στο ερώτημα αυτό, δεν είναι δική μας ευθύνη η τεχνοκρατική, διαχειριστική προσέγγιση του προβλήματος. Η δική μας προσέγγιση είναι πολιτική, με άξονες:
α. Την εξάλειψη της οικονομικής αιμορραγίας που συνεχίζεται μέσω της πληθώρας των δημοτικών επιχειρήσεων και των άλλων μη απαραίτητων δαπανών.
Είμαστε αντίθετοι με την τακτική της διοίκησης Πατούλη να εξαντλούνται όλα τα χρονικά όρια και οι παρατάσεις τους για τη διατήρηση των ∆.Ε., ενώ θα μπορούσαν να έχουν καταργηθεί εδώ και καιρό, τηρώντας, φυσικά, όλες τις προϋποθέσεις που διασφαλίζουν τους εργαζόμενους στη δουλειά τους.
β. Τη διεκδίκηση πόρων από την κεντρική διοίκηση, με άμεση καταβολή των οφειλόμενων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση από το κράτος (των κλεμμένων, στην ουσία) και με τη μέγιστη επιχορήγηση από το Πρόγραμμα ∆ημοσίων Επενδύσεων των έργων τεχνικής κοινωνικής υποδομής που χρειάζεται το Μαρούσι.
γ. Τον περιορισμό των δαπανών. ∆ύο, μόνο, παραδείγματα από τα πολλά που θα μπορούσαμε να επικαλεστούμε:
i. Όχι άλλες προσλήψεις, ύστερα από αυτές που ήδη αποφάσισε το ∆.Σ. να γίνουν μέσω του ΑΣΕΠ, με παράλληλη τακτοποίηση όλων των εργαζομένων του ∆ήμου που βρίσκονται σε εκκρεμότητα.
ii. Με βάση αυτή την προϋπόθεση, την εκλογίκευση των δαπανών καθαριότητας όπως, τουλάχιστον, εμφανίζονται μέσα από την ανάλυση των προηγούμενων και του τρέχοντος προϋπολογισμού.
– Με ποια λογική π.χ. η ΕΕΑΑ Α.Ε. να συσσωρεύει αποθέματα από τα χρήματα των καταναλωτών, δηλαδή των λαϊκών στρωμάτων στην τεράστια πλειοψηφία τους, αντί να καλύπτει, όπως οφείλει, το σύνολο του σημαντικού κόστους αποκομιδής των «μπλε κάδων» της ανακύκλωσης; Πολύ περισσότερο, που το Μαρούσι ανέχεται περισσότερο από 10 χρόνια τη λειτουργία ενός Κ∆ΑΥ ασύμβατου με τις χρήσεις γης της περιοχής του.
– Γιατί, ακόμη, να συνεχίζεται η αφαίμαξη των τακτικών εσόδων του ∆ήμου, καθώς το 4% αυτών καταβάλλεται ως «αντισταθμιστικά» στους ∆ήμους Άνω Λιοσίων & Φυλής («αποδέκτες» του 98% των απορριμμάτων της Αττικής), αντί να αναληφθούν από το κράτος συγκεκριμένα μέτρα απορρύπανσης και αναβάθμισης της ευρύτερης περιοχής, προς πραγματικό όφελος των λαϊκών στρωμάτων του Θριασίου Πεδίου;
4. Από τα παραπάνω, προκύπτει ότι η προσφυγή στο τεράστιο δάνειο των 200 εκατ. δεν είναι μονόδρομος. Αντίθετα ανατροφοδοτεί και επιδεινώνει τον υπερδανεισμό των δήμων. Σε κάθε όμως περίπτωση θα θέλαμε να ξεκαθαρίσουμε τη συνολικότερη θέση μας. Εμείς δεν λέμε, ότι ακόμη και με τις δικές μας προτάσεις θα μπορούσε να λυθεί το πρόβλημα, κάτω από το σημερινό οικονομικοπολιτικό σύστημα και τις κυρίαρχες πολιτικές που πλήττουν συνολικότερα τους εργαζόμενους της χώρας. Περιορισμένες μόνο βελτιώσεις μπορούν να επιτευχθούν. Για μας η ουσιαστική λύση των προβλημάτων των εργαζομένων απαιτεί και προϋποθέτει μία συνολικότερη αλλαγή του συσχετισμού των πολιτικών δυνάμεων, υπέρ εκείνων που αγωνίζονται με συνέπεια και σταθερότητα για τα δικά τους συμφέροντα, ενάντια στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου τα οποία το σημερινό σύστημα υπηρετεί. Όσο γρηγορότερα το συνειδητοποιήσουν αυτό οι εργαζόμενοι, τόσο το καλύτερο για αυτούς.
Το Γραφείο Τύπου
της ∆ημοτικής Ενότητας
