Είχε προηγηθεί μαραθώνια συνεδρίαση του Σώματος, η οποία ολοκληρώθηκε στις 3:30 τα ξημερώματα και χαρακτηρίστηκε από εντάσεις, ξεσπάσματα και τεταμένη ατμόσφαιρα ανάμεσα σε μειοψηφία και πλειοψηφία, καθώς και ανάμεσα στους εκπροσώπους των συλλόγων και τη δημοτική αρχή. Κυρίως, όμως, σημαδεύτηκε από τη διαφοροποίηση ως προς την εισήγηση τριών δημοτικών συμβούλων της διοίκησης. Κι αν οι κ.κ. Στέφανος Τσιπουράκης και ∆ημήτρης Καμπούκος περιορίστηκαν απλώς να ζητήσουν από τον δήμαρχο και την πρόεδρο του Σώματος Ρένα Χαλιώτη να αποσύρει το θέμα προς περαιτέρω διερεύνηση και διάλογο με τους συλλόγους, ήταν ο αντιδήμαρχος Νώντας Γαρδέλης που αποτέλεσε τον μεγάλο πρωταγωνιστή αυτής της ενδοπαραταξιακής κρίσης που προκλήθηκε στις τάξεις του πλειοψηφούντος συνδυασμού.
«Η… πόρνη και ο νταβατζής»
Ούτε ο πιο… αισιόδοξος από τους εκπροσώπους των συλλόγων που εξέφρασαν την αντίθεσή τους στην πρόταση αναθεώρησης χρήσεων γης της δημοτικής αρχής δεν φανταζόταν την τοποθέτηση που έκανε ο αντιδήμαρχος Νώντας Γαρδέλης. Ζητώντας εξ αρχής «να συνοδευτούν οι προτεινόμενες χρήσεις γης από μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων βάσει αποφάσεων του ΣτΕ και σχετική ΚΥΑ του 2002 (ΦΕΚ 1022 Β’ 5/8/2002)», εν συνεχεία ζήτησε την απόσυρση του θέματος προς περαιτέρω επεξεργασία, προχωρώντας σε μια εντυπωσιακή κίνηση: ∆ιαβάζοντας αποσπάσματα από το βιβλίο «Πολεοδομικά Τετράδια» (2001) του Σπύρου Τσαγκαράτου, εκ των μελετητών της πρότασης για τις χρήσεις γης και συνεργάτη επί σειρά ετών της διοίκησης Τζανίκου, τα οποία αναφέρονται εκτενώς στην περίπτωση της πολεοδομικής ανάπτυξης του Αμαρουσίου τα τελευταία χρόνια, τόνισε χαρακτηριστικά: «Τελικά τι ακριβώς μας ενδιαφέρει ως αποτέλεσμα της εισήγησης για τις χρήσεις γης; Το πολιτικό κόστος ή η βιωσιμότητα της πόλης»;
Ο κ. Γαρδέλης θύμισε στους παριστάμενους δύο «πονεμένες για το Μαρούσι ιστορίες», όπως τις χαρακτήρισε, αναφερόμενος στη μεταφορά συντελεστή δόμησης και τη μετατροπή εισφοράς γης σε εισφορά σε χρήμα, οι οποίες «δημιούργησαν σε ένα τεράστιο ποσοστό την πλήρη αναρχία που όλοι ζούμε σήμερα στην πόλη». Στη συνέχεια, μάλιστα, προκάλεσε αίσθηση στην αίθουσα προσθέτοντας: «∆υστυχώς, τόσα χρόνια σε πολεοδομικό επίπεδο το Μαρούσι είναι ένα… μπορντέλο, αλλά δεν ξέρουμε ποια είναι η πόρνη και ποιος ο νταβατζής»! Και ολοκλήρωσε την τοποθέτησή του ως εξής: «Σίγουρα θα πρέπει να εξετάσουμε τις όποιες κοινωνικές αδικίες υπάρχουν, αλλά όχι με αυτόν τον τρόπο. Για μένα ευθύνονται εκείνοι που έφτιαξαν αυτές τις μελέτες και όχι αυτοί που την εισηγούνται, δηλαδή ο δήμαρχος και ο αντιδήμαρχος Μάριος Μαραγκάκης, που έχει κάνει μια εμπεριστατωμένη παρουσίαση και μια πρωτοφανή για την πόλη διεργασία ανοιχτού δημόσιου διαλόγου με τους συλλόγους, κάτι που σε πρόσφατες εποχές θα φαινόταν αδιανόητο με την κατάσταση που επικρατούσε στον ∆ήμο».
Το ξέσπασμα του αντιδημάρχου Μάριου Μαραγκάκη
Όσο κυλούσε η διαδικασία, τόσο περισσότερο φανερό γινόταν στην αίθουσα συνεδριάσεων ότι ο βασικός εισηγητής των χρήσεων γης, αντιδήμαρχος Μάριος Μαραγκάκης, καλούνταν να υπερασπιστεί την πρόταση απέναντι σε όλο και περισσότερες μουρμούρες αρχικά, γκρίνιες στη συνέχεια και πυρά εκ των έσω τελικά. Νωρίτερα, και απαντώντας στη βασική ερώτηση των συλλόγων και της αντιπολίτευσης «για ποιον λόγο δεν γίνεται πρώτα η εκπόνηση ενός νέου Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου και μετά η μελέτη για τις χρήσεις γης», ανέφερε: «Κάτι τέτοιο θα ήταν μακροχρόνιο. Προχωρούμε στην αναθεώρηση των χρήσεων γης επειδή πρόκειται για ένα αμυντικό εργαλείο, ώστε να μπουν σε τάξη τα πράγματα στην πόλη και να εξασφαλίσουμε ότι κανείς δεν πρόκειται να χτίσει ούτε ένα επιπλέον μεγαθήριο στην πόλη». Και πρόσθεσε: «Αν είχαμε προχωρήσει σε αυτή την αναθεώρηση εδώ και μερικούς μήνες, ουδέποτε θα είχαν δοθεί άδειες για να χτιστούν τα τέσσερα νέα μεγαθήρια στην περιοχή του Ψαλιδίου».
Προς το τέλος της διαδικασίας, και εμφανώς εκνευρισμένος από όσα είχαν προηγηθεί, έλαβε τελευταίος τον λόγο και υπεραμύνθηκε μέχρι κεραίας των προτάσεων των μελετητών, τονίζοντας, μάλιστα, ότι «δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος για την πόλη που πολεοδομικά ακροβατεί σε τεντωμένο σχοινί». Προειδοποίησε, μάλιστα, με μήνυση τον επικεφαλής της δημοτικής κίνησης «Κόντρα στον Καιρό» Λευτέρη Μαγιάκη, επειδή ο τελευταίος λίγα λεπτά πριν έκανε λόγο για «έγκλημα εκ προμελέτης στο Μαρούσι», κατηγορώντας τον αντιδήμαρχο ότι «δίνει νόμιμη διέξοδο στις αυθαιρεσίες και το πλιάτσικο της μαρουσιώτικης γης».
Απαντώντας και στον κ. Γαρδέλη υπογράμμισε κατηγορηματικά ότι «δεν είναι απαραίτητη η μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων», χαρακτηρίζοντας τη μελέτη ως «τεκμηριωμένη, πλήρη, με καινοτόμες προτάσεις για τα ελληνικά δεδομένα, όπως η πρόταση για έξι, αντί για τις συνήθεις τρεις, κατηγορίες χρήσεων, η οποία προέκυψε μετά από σοβαρό δημόσιο διάλογο εδώ και 1 ½ χρόνο». Επανέλαβε, τέλος, την πάγια άποψή του ότι «πρέπει να δοθεί τέλος στο χρονίζον θολό τοπίο ως προς τις χρήσεις γης, να καθαρίσει η κατάσταση, να μην τρέχει συνεχώς στα δικαστήρια με ιδιοκτήτες ο ∆ήμος Αμαρουσίου και για να μην ακροβατεί συνεχώς το Μαρούσι σε τεντωμένο σχοινί». Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν ήταν λίγες οι φορές που ο κ. Μαραγκάκης χτύπησε τη γροθιά του στο τραπέζι, ενδεικτικό της έντασης των στιγμών.
Στο καρφί και στο πέταλο
Το αξιοσημείωτο της θυελλώδους συνεδρίασης για τις χρήσεις γης ήταν η παρουσία των εκπροσώπων των συλλόγων, με πρωταγωνιστές το Ψαλίδι, τον Παράδεισο, τον σύλλογο «Το Μαρούσι που θέλουμε» περιοχής ΚΑΤ, την «Αγία Φιλοθέη» και τον σύλλογο «Παρέμβαση Πολιτών Αμαρουσίου». Κι ενώ κανείς θα περίμενε, όπως συνηθίζεται στην Ελλάδα, να κυριαρχήσουν οι άναρθρες κραυγές και οι απειλές, εντούτοις παρακολουθήσαμε μια σειρά από πολύ ουσιώδεις και καίριες ερωτήσεις – τοποθετήσεις προς τους μελετητές και τον κ. Μαραγκάκη. Οι ομιλητές ήταν «διαβασμένοι» στο έπακρο, είχαν αποκρυσταλλωμένη άποψη τόσο για τις γειτονιές τους όσο και για τη γενική αναθεώρηση των χρήσεων γης. Κύρια επωδός τους σε γενικές γραμμές ήταν το θολό τοπίο ως προς τη χρήση Γενικής Κατοικίας, η διαφωνία τους για την «επέκταση της αμιγούς κατοικίας», όπως υποστήριξαν οι μελετητές, καθώς και το γεγονός ότι δεν δόθηκαν συγκριτικοί πίνακες στους συλλόγους για να διαπιστωθεί αν υπάρχει προς το δυσμενέστερο ή προς το ευνοϊκότερο η αλλαγή χρήσεων.
