Από την πλευρά του, ο Ηλίας Γιαννακάκος, για μια ακόμη φορά δεν έδειξε να κλονίζεται από τις συνεχείς αμφισβητήσεις στο πρόσωπό του, δηλώνοντας ότι θα συνεχίσει την πολιτική του παρουσία ως επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο.
Ξεχωριστή θέση στη συζήτηση είχαν και τα δημοσιεύματα της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ, με κύριο σημείο αναφοράς από τον γραμματέα της Τοπικής, Καλλικράτη Μανιάτη, των δύο επιστολών που του είχε αποστείλει ο πρώην δήμαρχος Παναγιώτης Τζανίκος και τις οποίες δημοσίευσε αποκλειστικά η «Α» στο τελευταίο της φύλλο. Ο κ. Μανιάτης, ο οποίος, παρεμπιπτόντως δεν πτοήθηκε από τις συνεχείς παραινέσεις για παραίτηση από τη θέση του, δεν διέψευσε όσα ανέφερε ο κ. Τζανίκος στις επιστολές του, ωστόσο τον έψεξε για το γεγονός ότι τις δημοσιοποίησε, «ενώ τις είχε χαρακτηρίσει αυστηρά προσωπικές, εμπιστευτικές και μη δημοσιεύσιμες».
Η ΑΜΑΡΥΣΙΑ βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής από μέλη της Τ.Ο. για τα δημοσιεύματά της που, όπως ανέφεραν, «ήταν απολύτως εχθρικά προς το πρόσωπο του Ηλία Γιαννακάκου», ωστόσο υπήρξαν και φωνές που κατηγόρησαν τον επικεφαλής του συνδυασμού ΜΑΡΟΥΣΙ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΛΛΟΝ και τους συν αυτώ ότι «δεν προσέγγισαν τις εφημερίδες, απομονώθηκαν και δεν επικοινώνησαν τις θέσεις τους».
Η συζήτηση περιελάμβανε, επίσης, έντονη κριτική για την έλλειψη χρόνου για σοβαρή προεκλογική εκστρατεία λόγω καθυστερημένης ανάδειξης του υποψηφίου δημάρχου, για έλλειψη σοβαρού προγράμματος και για «αδικαιολόγητη εσωστρέφεια και έλλειψη επαφής με την κοινωνία, που τελικά γύρισε την πλάτη της στον συνδυασμό που στηρίχθηκε από το κόμμα».
Ο Πολιτικός Απολογισμός των Εκλογών από την Τ.Ο. ΠΑΣΟΚ Μαρουσιού
Αυτές οι αυτοδιοικητικές εκλογές πραγματοποιήθηκαν μέσα σε ένα ιδιαίτερο πολιτικό περιβάλλον τόσο σε διεθνές, όσο και σε εγχώριο επίπεδο. Η παγκόσμια οικονομική κρίση πλήττει το σύνολο σχεδόν των αναπτυγμένων κρατών, έχοντας δημιουργήσει ένα ασφυκτικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον.
Οι πολίτες συμπιέζονται βλέποντας όλο και περισσότερο κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα, απόρροια πολυετών κοινωνικών αγώνων, να συρρικνώνονται. Βασικά δικαιώματα, όπως αυτά της εργασίας, της κοινωνικής ασφάλισης κατακερματίζονται στην προσπάθεια να αναμορφωθεί το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον.
Αμέσως μετά τη θριαμβευτική εκλογή του ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2009, γίναμε όλοι μάρτυρες των ασφυκτικών πιέσεων των διεθνών αγορών καθιστώντας αδύνατο το δανεισμό της χώρας με βιώσιμους όρους. Ο πρωθυπουργός, Γ. Α. Παπανδρέου άμεσα ξεκίνησε ένα μαραθώνιο διεθνών επαφών, προσπαθώντας να ενεργοποιήσει τη κοιμώμενη τότε Ε.Ε. και να αποτρέψει την πιθανότητα χρεοκοπίας του κράτους. Αποτέλεσμα των επαφών αυτών, ήταν να δημιουργηθεί για πρώτη φορά στα πλαίσια της Ε.Ε. μηχανισμός οικονομικής στήριξης όσων κρατών – μελών μπορεί να βρίσκονταν στη δυσμενή θέση αδυναμίας δανεισμού, ως έκφραση κοινοτικής αλληλεγγύης, αλλά και ως μία ύστατη προσπάθεια διαφύλαξης του κοινού νομίσματος, του ευρώ.
Η κυβέρνηση μαζί με τον ελληνικό λαό, που κλήθηκε να σηκώσει το δυσθεώρητο βάρος, κάνει καθημερινά αγώνα δρόμου, έτσι ώστε αφενός να ανακτήσει τη χαμένη εμπιστοσύνη των εταίρων μας και των διεθνών αγορών και αφετέρου να ξεπεράσει δομικές δυσκολίες και στρεβλώσεις ετών, που ευθύνονται εν πολλοίς για τη σημερινή κατάσταση, να αλλάξει κατεστημένες αντιλήψεις και πρακτικές, να μεταλλάξει το κράτος από συγκεντρωτικό και δυσκίνητο σε ευέλικτο και λειτουργικό, να κάνει την ανάπτυξη βιώσιμη, με σεβασμό στους πολίτες και το περιβάλλον.
Μέσα σε αυτή τη γενικότερη προσπάθεια αλλαγής του κράτους, ο «Καλλικράτης» ήρθε να καλύψει την ανάγκη μετάλλαξης του συγκεντρωτικού κράτους και της δυσκίνητης δημόσιας διοίκησης
Από μόνο του το γεγονός αυτό, καθιστούσε τις εκλογές αυτές ιδιαίτερα σημαντικές. Επιπλέον, το πολιτικό κλίμα δυναμιτίστηκε από την ανεύθυνη, «αντιμνημονιακή» ρητορεία των κομμάτων της αντιπολίτευσης, τα οποία προσπάθησαν να μετατρέψουν τις εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση σε δημοψήφισμα για το μνημόνιο, αποδεικνύοντας για άλλη μία φορά ότι δυστυχώς δεν έχουν αντιληφθεί τη δυσμενή θέση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα από τέτοιου είδους ανεύθυνους και μικροκομματικούς χειρισμούς.
Αποτέλεσμα της πρωτοφανούς οικονομικής κρίσης και της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος ήταν το «ξέσπασμα» του κόσμου με μια πρωτόγνωρη αποχή του 60%. Τεράστιο γεγονός για προβληματισμό που χαρακτηρίζει αυτές τις εκλογές.
Υπολογίζεται ότι 1.100.000 ψηφοφόροι που προτίμησαν το ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, απείχαν από τις Δημοτικές και Περιφερειακές εκλογές.
Στην ευρύτερη περιοχή μας μόνο ο Δήμος Μεταμόρφωσης πέρασε σε συνδυασμό που υποστήριξε το ΠΑΣΟΚ.
Ο υπόλοιπος χάρτης «βάφτηκε» μπλε.
Βέβαια πανελλαδικά το Κίνημά μας βγήκε ενισχυμένο, κερδίζοντας τις περισσότερες Περιφέρειες και τους δύο μεγάλους δήμους μετά από μια ολόκληρη γενιά.
Το πολιτικό πλαίσιο που έθεσε ο πρόεδρός μας (άλλοι το αποκάλεσαν δίλημμα ή εκβιασμό) ως απάντηση στο αντιμνημονιακό μέτωπο (προσπάθεια διεμβολισμού του πολιτικού – κομματικού status) λειτούργησε.
Σήμερα μπορούμε να ελπίζουμε ότι η χώρα μας μπορεί να ορθοποδήσει, να ελπίζουμε ότι οι θυσίες του λαού μας δεν θα πάνε χαμένες, ο δε πρόεδρός μας είναι αρκετά θωρακισμένος στη συνεχή διαπραγμάτευση με τους Ευρωπαίους εταίρους μας και το ΔΝΤ.
Πέραν του προαναφερόμενου δυσμενούς κλίματος, υπήρξε και υστέρηση του Κινήματος (κεντρικά) κυρίως σε δύο τομείς:
α) Έλλειψη συντονισμού και στρατηγικής για να κτιστεί εγκαίρως μια πολιτική ατζέντα που δίνει απαντήσεις για την κυβερνητική πολιτική και μετριάζει την αντίδραση του κόσμου. Γι’ αυτό τελευταία στιγμή επιστρατεύθηκε ο πρόεδρός μας με όλα τα ρίσκα που αυτό συνεπάγεται.
β) Την απαράδεκτη (και έως σήμερα χωρίς καμία ουσιαστική αιτιολογία) καθυστέρηση της ανακοίνωσης των υποψηφίων που έτυχαν της στήριξης σε περισσότερο από 200 Δήμους. Γεγονός που προκάλεσε εκνευρισμό σε όλους. Οι πλέον ευφάνταστοι εξ ημών διατύπωσαν απίθανα σενάρια. Στέρησε πολυτιμότατο χρόνο από τους υποψηφίους, αποδιοργανώνοντάς τους. Με μία λέξη, η καθυστέρηση κατέστη ένας από τους βασικότερους συντελεστές του εκλογικού αποτελέσματος.
