Για «υπερφορολόγηση των πολιτών και των επιχειρήσεων» κάνει λόγο με άρθρο του για τον Ισολογισμό 216 του Δήμου Αμαρουσίου ο επικεφαλής της μείζονος μειοψηφίας Λευτέρης Μαγιάκης.
Το άρθρο του Λ. Μαγιάκη:
«Συζητήθηκε στις 19-12-2017 και εγκρίθηκε από την πλειοψηφία του Δημοτικού Συμβουλίου ο Ισολογισμός του Δήμου για το έτος 2016.
Από τη συζήτηση αυτή θα θέλαμε να επισημάνουμε ορισμένα στοιχεία τα οποία αναδεικνύουν ανάγλυφα αυτό που από καιρό ισχυριζόμαστε.Το Μαρούσι είναι μια υπερχρεωμένη πόλη παρά τις επικοινωνιακές φούσκες της επί 11,5 χρόνια διοίκησης Πατούλη.
Δεν θα σταθώ στις επισημάνσεις των εκθέσεων των ορκωτών λογιστών για «διαχειριστικούς κινδύνους» που υφίστανται στο Δήμο. Τη μη ακριβή αποτύπωση της ακίνητης περιουσίας του, μετά το 2000. Την ολιγωρία ως προς την είσπραξη από το Δήμο των χρεών μεγαλοφειλετών. Πάνω από 10 χρόνια εκκρεμεί διαφορά 22εκ. με τη Lamda Development, ενώ 74 επιχειρήσεις χρωστάνε στο Δήμο ήδη από τη δεκαετία του `90 γύρω στα 34 εκ. ποσό που αντιστοιχεί στο 78% των οφειλών προς το Δήμο. Επισημάνσεις οι οποίες επαναλαμβάνονται, μεταξύ πληθώρας άλλων, επί χρόνια, χωρίς κανένα ουσιαστικό αποτέλεσμα.
Ο Ισολογισμός αποτυπώνει επίσης την υπερχρέωση του Δήμου σε Τράπεζες, Δημόσιο και Προμηθευτές. Οι συνολικές βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες υποχρεώσεις του Δήμου στο τέλος του 2016 ανέρχονταν σε 147 εκ., δηλαδή πάνω από το 400 % των συνολικών τακτικών ετήσιων εσόδων του. Υπενθυμίζουμε ότι για να θεωρείται βιώσιμο το χρέος το ποσοστό αυτό πρέπει να είναι μικρότερο του 100%.
Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται το ετήσιο κόστος εξυπηρέτησης των δανείων (τόκοι). Δεν περιλαμβάνεται επίσης και οφειλή της ΔΕΑΔΑ (Δημοτική Επιχείρηση Ανάπτυξης Δήμου Αμαρουσίου) προς την Τράπεζα Πειραιώς που ανέρχεται σε 17 εκ. περίπου από δάνειο που είχε ληφθεί από την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων και που σήμερα έχει μεταφερθεί στο Δήμο. Το τελικό ποσό του δανείου είναι σήμερα υπό διαπραγμάτευση για να ρυθμιστεί.
Δεν περιλαμβάνονται επίσης χρέη επιχειρήσεων που είναι ακόμα υπό εκκαθάριση (ΚΕΑΔΑ, ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ, ΑΘΜΟΝΟΝ) και θα βαρύνουν και αυτά το Δήμο μελλοντικά.
Με βάση επίσης τα στοιχεία του Ισολογισμού, για τα οποία διατηρούμε επιφυλάξεις, περίπου 4,5 εκ. είναι τα ποσά που αναμένεται να καταλογιστούν στο Δήμο από εκκρεμείς νομικές διεκδικήσεις τρίτων.
Και όλα αυτά τα τεράστια ποσά ισχύουν παρά το γεγονός ότι:
Διαγράφηκαν προσαυξήσεις ασφαλιστικών εισφορών και φόρων ύψους 35εκ.
Δόθηκαν διαχρονικά από το ΥΠΕΣ 26εκ ως επιχορήγηση για ληξιπρόθεσμα χρέη.
Έγιναν από το Δήμο διαγραφές χρεών δημοτικών επιχειρήσεων ύψους 25εκ. (Σιωπηλά και χωρίς διαμαρτυρίες από τους πιστωτές;)
Σύνολο δηλαδή ελάφρυνσης του χρέους του Δήμου 86εκ
Δηλαδή το συνολικό χρέος των 280εκ. που ισχυρίζεται ότι παρέλαβε το 2007 η διοίκηση Πατούλη από την προηγούμενη διοίκηση, μειώθηκε από ίδιους πόρους του Δήμου κατά 50εκ σε 11 χρόνια. Επί πλέον δημιουργήθηκε και ένα αποθεματικό 28 εκ..
Οι πόροι αυτοί προήλθαν από την υπερφορολόγηση των δημοτών και των επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στο Δήμο μέσω των ανταποδοτικών τελών. Στο διάστημα 2007-2016, που είναι δήμαρχος ο κ. Πατούλης, εισπράχθηκαν, εν αγνοία τους και παράνομα, 66εκ. περισσότερα από αυτά που δαπανήθηκαν σε ανταποδοτικές υπηρεσίες (διαχείριση απορριμάτων, ηλεκτροφωτισμός). Κανονική αρπαγή πλούτου δηλαδή που, παρόλο που το επισημαίνουμε συνεχώς, καμία κρατική ή δικαστική Αρχή δεν έχει ευαισθητοποιηθεί να ερευνήσει!
Οι μόνοι ωφελημένοι από αυτή την κρίση είναι οι Τράπεζες που εισπράττουν τα τοκοχρεωλύσια κανονικότα (περίπου 4εκ. ετησίως) και θα συνεχίσουν να το κάνουν για τα επόμενα 25 τουλάχιστον χρόνια, ενώ η κρατική επιχορήγηση θα έρχεται κάθε χρόνο μειωμένη κατά 350.000 για τα επόμενα 160 χρόνια!
Παρά την υπερχρέωση η περιουσία του Δήμου δεν αυξήθηκε. Όπως θα αποδείξουμε σε επόμενο σημείωμα μας η πραγματική αξία των υποδομών του Δήμου στα τέλη του 2016 ήταν μικρότερη από αυτή του τέλους του 2006.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα της εφαρμογής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών στην Αυτοδιοίκηση που άρχισαν να εφαρμόζονται από τη δεκαετία του 90 και εντάθηκαν από τις μνημονιακές πολιτικές.
Κύρια χαρακτηριστικά τους Υπερφορολόγηση των δημοτών και των επιχειρήσεων, Αδιαφάνεια, Σπατάλη, Κακοδιαχείριση, Αποξένωση των πολιτών από το Δήμο, Ιδιωτικοποιήσεις, Μη συμμετοχικοί θεσμοί, Πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα, Πελατειακές σχέσεις, Περικοπές κρατικών επιχορηγήσεων, Απαγόρευση προσλήψεων, Ελαστικές σχέσεις εργασίας, Άσκοπη και αναποτελεσματική γραφειοκρατία.
Η ανάπτυξη προς όφελος των δημοτών στο Μαρούσι, αλλά και στους υπόλοιπους Δήμους, περνάει μέσα από την ανατροπή του Καλλικράτη και όλου του πλέγματος των μνημονιακών νόμων. Την ψήφιση ενός νέου θεσμικού πλαισίου για την αυτοδιοίκηση που δεν θα αλλάζει απλά το εκλογικό σύστημα σε απλή αναλογική, αλλά, μεταξύ άλλων, θα αποδίδει τους θεσμοθετημένους κρατικούς πόρους, θα διαγράψει τα χρέη, θα διασφαλίσει το δημόσιο και κοινωνικό χαρακτήρα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τη συμμετοχή των πολιτών, τις προσλήψεις εργαζόμενων με σταθερή και μόνιμη εργασία και θα αναβαθμίσει την καταστατική θέση όλων των αιρετών, της πλειοψηφίας και της μειοψηφίας».
