Το γεγονός της βλάβης του ενός και μοναδικού αξονικού τομογράφου που διαθέτει το Σισμανόγλειο καταγγέλει με ανακοίνωσή του ο Σύλλογος εργαζομένων του νοσοκομείου «Αμαλία Φλέμιγκ». «Όσο οι «Θεσμοί», ξένοι και δικοί μας, επιβάλλουν στραγγαλισμό σε κάθε κοινωνική παροχή, τόσο θα εμφανίζονται ελλείψεις, όλο και συχνότερα κάτι θα χαλάει και οι ασθενείς θα προστρέχουν αναγκαστικά στο κοντινότερο Νοσοκομείο που λειτουργεί (ή θα πληρώνουν από την τσέπη τους…)», υπογραμμίζουν οι εργαζόμενοι.
Η πλήρης ανακοίνωση έχει ως εξής:
Αυτό από μόνο του δεν είναι είδηση, οποιοδήποτε μηχάνημα μπορεί να χαλάσει. Η είδηση είναι πως μετά από πολλές μέρες η βλάβη, η οποία ήταν μάλλον αναμενόμενη, καθώς οι λυχνίες των τομογράφων έχουν συγκεκριμένα όρια ζωής. Επίσης πως απαιτούνται 60.000 € για την αποκατάστασή του που φαίνεται να μην υπάρχουν.
Πολλές μέρες τώρα ο ένας και μοναδικός αξονικός τομογράφος (ο δεύτερος δεν λειτουργεί έτσι κι’ αλλιώς) στο Σισμανόγλειο είναι χαλασμένος.
Αποτέλεσμα των παραπάνω είναι βέβαια (τι άλλο;) να ταλαιπωρούνται ασθενείς και εργαζόμενοι καθώς αναγκάζονται να έρχονται στο Φλέμιγκ τόσο έκτακτα κατά τις γενικές εφημερίες όσο και οι ήδη νοσηλευόμενοι ασθενείς. Πάλι καλά θα έλεγε κάποιος, που υπάρχει κι’ αυτή η εναλλακτική για τους αρρώστους, όμως αυτή η κατάσταση είναι εντελώς απαράδεκτη και καταστροφική, γιατί:
Ο λαός μιας τεράστιας περιοχής της Αττικής ταλαιπωρείται και βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του γιατί είναι χαλασμένο και δεν επισκευάζεται άμεσα ένα μηχάνημα στο εφημερεύον Νοσοκομείο. Δεν υπάρχει δικαιολογία, ούτε συζήτηση για την υποχρέωση της πολιτείας να αποκατασταθεί άμεσα η ζημιά με κονδύλια που δεν θα κοπούν από άλλες λειτουργίες και υπηρεσίες του νοσοκομείου.
Εδώ έρχεται στην επιφάνεια, ένα ζήτημα που έχουμε θίξει πολλές φορές. Έχει να κάνει με τα νέα μνημόνια, με το «σπρώξιμο στην ιδιωτική πρωτοβουλία» , την προσπάθεια δηλαδή ώστε τη «χασούρα» του συστήματος να την πληρώσει ξανά ο κόσμος, ενώ το κράτος αποτραβιέται από την υποχρέωση παροχής περίθαλψης έιτε πρακτικά είτε «μουλωχτά».
Αυτή η εξέλιξη, στην πραγματικότητα δεν ήταν και τόσο απρόβλεπτη, ούτε θα είναι μεγάλη «μαντεψιά» αν προφητέψουμε πως θα επαναληφθεί και στο μέλλον. Με τη δεδομένη κατάσταση στα Νοσοκομεία μας, όσο οι «Θεσμοί» ξένοι και δικοί μας, επιβάλλουν στραγγαλισμό σε κάθε κοινωνική παροχή, τόσο θα εμφανίζονται ελλείψεις, όλο και συχνότερα κάτι θα χαλάει και οι ασθενείς θα προστρέχουν αναγκαστικά στο κοντινότερο Νοσοκομείο που λειτουργεί (ή θα πληρώνουν από την τσέπη τους…).
Το καψώνι αυτό της μεταφοράς ασθενών επιβαρύνει και ταλαιπωρεί όχι μόνο τους ασθενείς αλλά και το προσωπικό που όντας λιγοστό αναγκάζεται να φορτώνεται επιπλέον βάρδιες και να διαλύεται οποιαδήποτε κανονικότητα στη ζωή τους. Τεχνολόγοι, γιατροί, οδηγοί και οχήματα, συνοδοί – ειδικευόμενοι γιατροί που εξοντώνονται κυριολεκτικά.
Όσο η κατάσταση αυτή «τραβάει», τόσο πιο γρήγορα και σίγουρα θα έρθει η στιγμή να χαλάσει και ο τομογράφος του Φλέμιγκ. Και η ταλαιπωρία θα συνεχίζεται…
Τέλος πρέπει να βγάλουμε ένα ακόμα συμπέρασμα, που ισχύει για την περίπτωση των Νοσοκομείων μας αλλά και για κάθε άλλη παρόμοια περίπτωση.
Το επιχείρημα που έχουμε ακούσει πολλές φορές και δυστυχώς ψιθυρίζεται ακόμα και σήμερα, είναι εκείνο της Οικονομίας Κλίμακας (άλλη φράση της μόδας αυτή!). Αυτή η σοφιστική, αφού καταπίνει το γεγονός πως το Φλέμιγκ και κάθε Φλέμιγκ που έχουν βάλει στο μάτι για λουκέτο, εφημερεύει διαφορετικές, επιπλέον μέρες και ξεχωριστά από τα άλλα Νοσοκομεία, δηλαδή επιπλέον ημέρες το μήνα πρόσβαση σε επείγουσα περίθαλψη, καταλήγει στο εξής: Αφού υπάρχει (πχ) αξονικός στο Σισμανόγλειο, γιατί να υπάρχει και στο Φλέμιγκ; Τον κλείνουμε και κάνουμε οικονομία! Ίσως! Οικονομία σε ευρώ (όχι για το λαό – αυτός θα πληρώσει έτσι κι αλλιώς), σπατάλη σε ανθρώπινες ζωές!
Συμπέρασμα: Αφού, χωρία αμφιβολία, η κατάσταση στο συγκεκριμένο ζήτημα είναι αυτή που περιγράφηκε, όπως και κάθε τι που έχει σχέση με τους εργαζόμενους και το δικαίωμα στην περίθαλψη, είναι υποχρέωση και καθήκον του συνδικαλιστικού κινήματος να παλέψει, να διεκδικήσει και να κατακτήσει καλύτερες συνθήκες, να υποχρεώσει σε λύσεις. Και αυτό να το κάνει δίπλα στους εργαζόμενους με ανάπτυξη και δυνάμωμα των αγώνων. (Η ανταλαγή ανακοινώσεων και τα διάφορα επικοινωνιακά σόου αφ’ υψηλού είναι ξένα…νιτερέσια και δεν εσυνιστούν συνδικαλιστική δράση).
Γι’ αυτό:
1. Αμεση αποκατάσταση βλαβών σε κρίσιμα μηχανήματα στα νοσοκομεία!
2. Κανένα νοσοκομείο κλειστό! Κανένα δεν περισσεύει!
3. Το Φλέμιγκ παρέχει πολύτιμες υπηρεσίες περίθαλψης που έχει ανάγκη ο κόσμος και πρέπει, όχι μόνο να μην κλείσει, αλλά και να ενισχυθεί άμεσα!
