Δεν είμαι γέννημα ούτε θρέμμα Μελισσίων.
Είμαι όμως 11 χρόνια στην περιοχή.
Αυτά τα 11 χρόνια πάντα μου έκανε εντύπωση… η απουσία των νέων από όσα συμβαίνουν στην πόλη.
Εκδήλωσες για τη νεολαία, φτιαγμένες από τη γερουσία.
Αποφάσεις για τη νεολαία, παρμένες από τη γερουσία.
Δράσεις της νεολαίας στα μέτρα της γερουσίας.
Μου ήταν (και είναι) αδύνατον να πειστώ ότι δεν υπάρχουν παιδιά 16 – 18 – 22 – 26 χρονών που να μη θέλουν να παρέμβουν σε όσα γίνονται στην πόλη.
Με το λόγο τους, με τη δράση τους, με την αντίδρασή τους… με την παρουσία τους.
Το πώς καταφέραμε τώρα εμείς οι Μεγάλοι να φέρουμε στα μέτρα και σταθμά μας τους πιτσιρικάδες χωρίς να αντιδράσουν… ακόμα δεν έχω καταφέρει να το εξηγήσω.
Προσπαθώ να βρω διάφορες ηλίθιες δικαιολογίες όπως… ότι δεν μπορούμε να τους εμπνεύσουμε εμείς οι Μεγάλοι, ότι είναι βολεμένοι γιατί τους τα έχουμε όλα έτοιμα, ότι απλά απέχουν…
Κατ’ αρχάς είναι πραγματικά ηλίθιο να νομίζεις ότι οι πιτσιρικάδες μάς έχουν ανάγκη.
Γιατί όμως δεν αντιδρούν;
Γιατί δεν αντιδρούν με το «κωλοχανείο» που εμείς τους έχουμε ετοιμάσει και ονομάζεται εκπαιδευτικό σύστημα;
Γιατί δεν αντιδρούν με την «παραπαιδεία» που εμείς τους έχουμε ετοιμάσει και ονομάζεται φροντιστήρια;
Γιατί δεν αντιδρούν στην «κλοπή», που εμείς τους έχουμε ετοιμάσει και ονομάζεται ελεύθερος χρόνος, χώρος, σκέψη;
Γιατί δεν μας ρίχνουν μια σφαλιάρα;
Πολλοί «φίλοι» λένε πως αυτά τα παιδιά είναι απολιτίκ…
Προσωπικά θα ανησυχούσα περισσότερο αν αυτά τα παιδιά ήταν οργανωμένα σε κάποια τοπική ή δημοτική κίνηση.
Τότε θα είχαμε καταφέρει να τα μαντρώσουμε για τα καλά, άρα… εκεί καλά αντιδρούν…
Άλλοι λένε πως κάποια από τα παιδιά αυτά δραστηριοποιούνται σε άλλες περιοχές ή στις Σχολές τους…
Γιατί;
Δεν υπάρχουν ΕΔΩ θέματα που θα έπρεπε να παρέμβουν;
Και οι ελεύθεροι χώροι; Η καμένη Πεντέλη; Ο πολιτισμός της πόλης; Ο Καταυλισμός των Κούρδων; Η χωρητικότητα των Σχολικών Κτιρίων; Η αφασία της τοπικής κοινωνίας για τις ανάγκες ςτους; Ποδηλατόδρομος; Ανεργία;
Σε μια εποχή που όσα συμβαίνουν «χτυπάνε» ειδικά αυτά (Παιδεία – Υγεία – Εργασιακά – Πολιτικά – Πολιτισμικά – Πολιτιστικά) είναι αναγκαιο να ΥΠΑΡΧΟΥΝ για να υπάρχουμε και εμείς.
Αλλιώς… Αν από τώρα έγιναν σαν και εμάς… Τότε μπράβο μας…
Είναι κρίμα να σιωπούν τόσο όμορφοι άνθρωποι…
Υ.Γ.: …ωστόσο κάτι φαίνεται να «κουνιέται» στη Ν .Πεντέλη. Οπότε δεν μου μένει παρά να χαιρετήσω τη νεοσύστατη ΑΚΑΠ (ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΠΕΝΤΕΛΗΣ)… και ελπίζω σε συνέχεια και παραπάνω από τη Ν. Πεντέλη και παρακάτω απ’ αυτή…
Του Αργύρη (Άρη) Νταβάκου
Κάτοικος Δήμου Πεντέλης και μέλος του Συνδυασμού ΠΕΝΤΕΛΗ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ
