Το όνομα της Ελένης Γιαννοπούλου έχει ταυτιστεί με το καλό ελληνικό τραγούδι, καθώς είναι από τις παλαιότερες ραδιοφωνικές παραγωγούς.
Κάθε μέρα από τις 6 έως τις 8 το απόγευμα, μέσα από τη συχνότητα του Δεύτερου Προγράμματος, «παρατηρεί τα χρώματα στον ουρανό να αλλάζουν και σκορπίζει στον ραδιοφωνικό αέρα τραγούδια που αξίζει να μοιραστούν», όπως η ίδια λέει προλογίζοντας την εκπομπή της με τίτλο «Άλλη μια μέρα».
Στη συνομιλία μας με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου, μας μιλάει για το ραδιόφωνο που αγάπησε και για το ραδιόφωνο τού σήμερα, ενώ μέσα από τις σελίδες της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ εύχεται σε όλους τους ακροατές «χρόνια πολλά στο ραδιόφωνο που αγαπήσαμε και δέσαμε τη ζωή μας μαζί του!».
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ Τάσος Μεργιάννης
ΦΩΤΟ Πάνος Γιαννακόπουλος
Σε λίγες ημέρες (13 Φεβρουαρίου) εορτάζεται η «Παγκόσμια Ημέρα Ραδιοφώνου». Καθώς -όπως έχετε πει και σε ένα σχετικό podcast- σε όλη την ενήλικη ζωή σας βρίσκεστε στον ραδιοφωνικό «αέρα», θα ήθελα να σας ρωτήσω τι σηματοδοτεί για εσάς αυτή η Ημέρα και τι σημαίνει για εσάς αυτό το σπουδαίο μέσο;
Κάθε γιορτή του ραδιοφώνου είναι και δική μου γιορτή. Το ραδιόφωνο είναι το σπίτι μου εδώ και πολλά χρόνια και αυτή η αίσθηση δεν αλλάζει σε όποιον σταθμό κι αν έχω βρεθεί. Έχοντας πλέον δοκιμαστεί σε πολλά ραδιοφωνικά «υψόμετρα» και έχοντας έως τώρα επιβιώσει και μάλιστα χωρίς ιδιαίτερες εκπτώσεις στον τρόπο που επιθυμώ να κινούμαι ραδιοφωνικά, μπορώ πλέον να επιβεβαιώσω πως το ραδιοφωνικό στούντιο είναι ο χώρος που ανήκω απόλυτα, το φυσικό μου περιβάλλον, αναπνέω «ραδιοφωνικό» αέρα!
Τι σας έχει διδάξει η ενασχόλησή σας με το ραδιόφωνο;
Πρωτίστως τον σεβασμό απέναντι στους ακροατές. Το βασικό συστατικό μιας ραδιοφωνικής εκπομπής είναι η αμφίδρομη επικοινωνία την οποία πρέπει να διασφαλίσεις και να την φροντίσεις με προσοχή, γιατί είναι απίστευτα εύθραυστη. Δεν υπάρχεις αν δεν υπάρχουν και οι άλλοι, εκείνοι που σε δέχονται στον προσωπικό τους χώρο και χρόνο και σου επιτρέπουν να μοιραστείς μαζί τους όσα έχεις ετοιμάσει για εκείνους. Επίσης το ραδιόφωνο με έχει διδάξει αντοχή, πείσμα και υπομονή, γιατί είναι δύσκολη πίστα εργασιακά, όλα όσα γνώριζες μέχρι χθες μπορούν εύκολα να ανατραπούν από τη μια στιγμή στην άλλη. Τέλος ένα σπουδαίο δίδαγμα είναι και το πόσο δύσκολο είναι να κάνεις μια ραδιοφωνική ώρα να μοιάζει εύκολη και εύληπτη σε όποιον την ακούει.
Πώς είναι σήμερα στην εποχή των playlist η κατάσταση στα ιδιωτικά και πώς στα κρατικά μουσικά ραδιόφωνα;
Είναι πλέον αρκετά γνωστό πως τα ιδιωτικά μουσικά ραδιόφωνα χρησιμοποιούν σχεδόν αποκλειστικά την play list, δηλαδή όσα ακούτε δεν είναι επιλογή των ραδιοφωνικών παραγωγών αλλά ενός υπολογιστή που συνήθως ρυθμίζεται από έναν – δυο ανθρώπους και παίζει όλη μέρα. Αξίζει εδώ να σημειωθεί πως και η τέχνη της δημιουργίας μια σωστής play list έχει εξελιχθεί και αυτή, κάποιες φορές πολύ θετικά. Όμως το ραδιόφωνο εκείνο που εμείς γνωρίσαμε και αγαπήσαμε , επιβιώνει, πλέον, μόνο στην Ελληνική Ραδιοφωνία, στα δημοτικά ραδιόφωνα και πιθανώς και σε κάποιες μεμονωμένες μουσικές εκπομπές σε ενημερωτικούς σταθμούς.
Φυσικά υπάρχουν και τα web ραδιόφωνα που δίνουν απόλυτη ελευθερία, αλλά καμία οικονομική ανταμοιβή, κάτι που μπορείς να έχεις σαν χόμπι δηλαδή αλλά όχι σαν δουλειά. Υπάρχουν όμως και οι εξαιρέσεις, όπως το web ραδιόφωνο toradiofono.gr που είχαμε στήσει με μια παρέα εκλεκτών συναδέλφων πριν από κάποια χρόνια αντιδρώντας στην επέλαση της play list, η οποία ήταν μια πραγματική, δύσκολη και επίπονη καθημερινή εργασία, χωρίς καμία ανταμοιβή, πέραν της τεράστιας υπερηφάνειας για την επιδραστικότητα που είχε η προσπάθειά μας. Ο κόσμος διψά για «αληθινό» ραδιόφωνο, αρκεί να τηρούνται και εκεί κάποιες προδιαγραφές.
Η εκπομπή σας στο Δεύτερο Πρόγραμμα με τίτλο «Άλλη μια μέρα» μεταδίδεται κάθε μέρα στις 6 το απόγευμα. Ποια είναι η καθημερινή ιεροτελεστία της προετοιμασίας σας για την εκπομπή;
Επιστρέφω από την εκπομπή και αρχίζω να ετοιμάζω την επόμενη, μέχρι την ώρα που ξεκινά! Μπορεί να φαίνεται παράξενο σε όσους έχουν συμβατικές εργασίες με συγκεκριμένο ωράριο, αλλά στην περίπτωση του ραδιοφώνου είσαι πάντα σε εγρήγορση, πρωί, βράδυ, αργίες και Σαββατοκύριακα. Ακούς τραγούδια, τα σημειώνεις για να μην τα ξεχάσεις, θυμάσαι παλιότερα και αναζητάς καινούργια, σκέφτεσαι πώς θα τα συνδυάσεις, ενημερώνεσαι για όσα συμβαίνουν γύρω σου γιατί δεν γίνεται να είσαι εκτός επικαιρότητας και πραγματικότητας, ψάχνεις νέους ήχους και δημιουργούς, εστιάζεις σε μουσικά νέα και ειδήσεις. Με λίγα λόγια, το μυαλό σου κινείται γύρω από την εκπομπή κάθε ώρα και στιγμή – ή τουλάχιστον αυτό συμβαίνει σε εμένα.
Θα μοιραστείτε μαζί μας μια δυνατή στιγμή από τη ραδιοφωνική σας πορεία;
Η πιο πρόσφατη -και ενδεικτική των ανατροπών που πολύ συχνά συμβαίνουν- ήταν η μέρα που έφυγε από τη ζωή ο Μίκης Θεοδωράκης. Η είδηση με βρήκε την ώρα που άνοιγα την πόρτα για να μπω στο στούντιο και να ξεκινήσω μια εκπομπή που -εννοείται- την είχα προετοιμάσει εντελώς διαφορετικά. Και αυτό συνέβη στο Δεύτερο Πρόγραμμα, στο κατ’ εξοχήν ραδιόφωνο, που λόγω του δημόσιου χαρακτήρα του και της υψηλής πολιτιστικής του παράδοσης, είχε υποχρέωση και καθήκον να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων μετά από μια τέτοια τεράστια απώλεια.
Φυσικά υπάρχουν και απίστευτα δυνατές στιγμές επικοινωνίας με τους ακροατές. Άνθρωποι που σε ακούν από νοσοκομεία ή από φυλακές, παιδιά με αυτισμό που δεν μπορούν να επικοινωνήσουν εύκολα αλλά βρίσκουν καταφύγιο στους ήχους σου, ακροατές μεγάλης ηλικίας που παίρνουν χαρά και ζωντάνια από την επαφή τους μαζί σου, άνθρωποι που σε ακούν από όλα τα σημεία του κόσμου και συνδέονται με την πατρίδα τους μέσω του ραδιοφώνου, φίλοι που έχεις δημιουργήσει σε όλη την Ελλάδα και δεν πρόκειται ποτέ να τους αναγνωρίσεις ή να σε αναγνωρίσουν στους δρόμους. Όλα αυτά και πάρα πολλά ακόμη μου έχουν συμβεί και είναι μαγεία, συγκίνηση και ευθύνη μαζί.
Στις μέρες μας ακούγεται έντονα η άποψη ότι «δεν βγαίνουν σήμερα σπουδαία τραγούδια». Τι πιστεύετε;
Ποτέ δεν θα ισχυριζόμουν ότι δεν βγαίνουν σήμερα σπουδαία τραγούδια -και γενικά σπουδαία έργα τέχνης- και θεωρώ ότι όσοι το πιστεύουν ή δεν ενημερώνονται σωστά ή έχουν απλά μεγαλώσει. Πάντα θα υπάρχει και θα βγαίνει ενδιαφέρουσα νέα μουσική, αρκεί να μη μένεις κολλημένος στις δάφνες ενός ένδοξου παρελθόντος και εάν συνειδητοποιήσεις ότι κάθε μορφή τέχνης είναι απόρροια της εποχής της. Σε αυτή την εποχή ζούμε και αυτή είναι η τέχνη της. Και μας έχει χαρίσει πολύ σημαντικά έργα που σε 50 χρόνια από τώρα θα λέμε πως αυτά είναι τα σπουδαία μας τραγούδια, η συνέχεια της μουσικής μας παράδοσης.
Προσωπικά, προσπαθώ με κάθε τρόπο να αφουγκραστώ αυτή τη νέα εποχή και στις καθημερινές μου εκπομπές, αλλά και σε μια ειδική εκπομπή που κάνω κάθε μήνα στο Δεύτερο, επιλέγοντας τα καινούργια τραγούδια του μήνα που ξεχώρισαν.
