Το βιβλίο αυτό καταδύεται στις κατακόμβες μιας ιστορίας, που μοιάζει περισσότερο με θεία τιμωρία παρά με έργο ανθρώπων μεθυσμένων από την εξουσία, τη λαχτάρα για έλεγχο και τη φιλοδοξία για ιστορική υπέρβαση.
Αναφέρεται επίσης στο πώς έχει διαστραφεί η μεγαλύτερη Ουτοπία του 20ού αιώνα, που είχε ποτέ ο άνθρωπος στην εμβέλεια του χεριού του. Όλα εκείνα τα 74 χρόνια της ΕΣΣΔ, είχαν κυλήσει επί ματαίω, από τη στιγμή που η Ουτοπία είχε προδοθεί και, ακόμα χειρότερα, είχε μετατραπεί σε εξαπάτηση των καλύτερων πόθων των ανθρώπων.
Το τόσο ελκυστικό όνειρο της πιθανής ισότητας είχε μετατραπεί στον μεγαλύτερο αυταρχικό εφιάλτη της ιστορίας, όταν εφαρμόστηκε στην πραγματικότητα, η οποία θεωρείται δικαίως το μοναδικό κριτήριο της αλήθειας.
Με αφορμή ένα πραγματικό γεγονός, ο συγγραφέας, χτίζει μια ιστορία στην οποία συναντιούνται οι ζωές τριών ανθρώπων: του Τρότσκι, από τότε που φεύγει στην εξορία μέχρι την στιγμή που δολοφονείται στο Κογιοακάν του Μεξικού, του Ραμόν Μερκαντέρ, που εκπαιδεύτηκε από στις σοβιετικές μυστικές υπηρεσίες για να δολοφονήσει τον Τρότσκι, και του νεαρού Κουβανού Ιβάν, που θα γίνει ο θεματοφύλακας αυτής της μυστικής και επικίνδυνης ιστορίας.
Χρησιμοποιεί ο συγγραφέας την ιστορία της δολοφονίας του Τρότσκι, για να πραγματευτεί τη διαστροφή της μεγάλης ουτοπίας του 20ου αιώνα, αυτής της διαδικασίας στην οποία πολλοί επένδυσαν τις ελπίδες τους και τόσοι χάσανε όνειρα, χρόνια, ακόμα και αίμα και ζωή.
Πρόκειται για μια ιστορία που τη διηγήθηκε το 1977, στην Κούβα, ο άνθρωπος που αγαπούσε τα σκυλιά, ο Ζακ Μορνάρ ή ο Ραμόν Πάβλοβιτς Λόπες ή ο Ραμόν Μερκαντέρ στον νεαρό κουβανέζο κτηνίατρο, Ιβάν Κάρδενας Ματουρέλ.
Ο Ραμόν Μερκαντέρ ήταν ένας υπάκουος Ισπανός κομμουνιστής, στρατολογημένος ως στρατιώτης του σοβιετικού ιδεώδους, για να διαπράξει το πιο βδελυρό και αποκρουστικό έγκλημα.
Ο Ιβάν ανακάλυψε ότι η πρόθεσή του να κατανοήσει τη ζωή του Ραμόν Μερκαντέρ σήμαινε ότι πρέπει να προσπαθήσει να κατανοήσει επίσης και τη ζωή του θύματός του, του Τρότσκι, αφού αυτός ο δολοφόνος θα ήταν ολοκληρωμένος, ως δήμιος και ως ανθρώπινο ον, μόνον αν τον συνόδευε το αντικείμενο της πράξης του, ο αποδέκτης του μίσους των ανθρώπων που τον εξώθησαν και τον όπλισαν.
Το βιβλίο περιγράφει με μυθιστορηματικό τρόπο ποιος ήταν ο Τρότσκι καθώς και για τους λόγους της πολιτικής του πτώσης, των διώξεων που υπέστη και του θανάτου που του επέβαλαν, πώς είχε οργανωθεί η εκτέλεση του επαναστάτη και ποιος είχε υλοποιήσει εκείνη την τελική διαταγή, πόσο ακραία είχε γίνει η σκληρότητα των μπολσεβίκων στα χέρια του ίδιου του Τρότσκι, τις μέρες της μέγιστης εξουσίας του, για τα κατοπινά εγκλήματα και τις σφαγές του Στάλιν, καθώς και όλη αυτή η βαρβαρότητα, που καλυπτόταν πίσω από τις δικαιολογίες περί αγώνα για έναν κόσμο καλύτερο.
