Την ταινία «Μαζί ή τίποτα» προβάλει το Cine- Δράση την Πέμπτη 13 Φεβρουαρίου στις 20.15 στο ΤΥΠΕΤ. Το φιλμ «Μαζί ή Τίποτα» του Γερμανού τούρκικης καταγωγής σκηνοθέτη Fatih Akın, είναι ένα δικαστικό, ψυχολογικό, βαθιά συγκινητικό δράμα με έντονες πολιτικές διαστάσεις. Αναδεικνύει την πολυμέτωπη άνοδο των εθνικιστικών και νεοναζιστικών κινημάτων στη σύγχρονη Ευρώπη της κρίσης, εκπέμπει ένα δριμύ κατηγορώ για την ποινικοποίηση της καθημερινότητας, την μη απόδοση δικαιοσύνης και την πολλαπλασιαζόμενη αδικία που μετατρέπει την θλίψη της απώλειας σε ασυγκράτητη επιθυμία για εκδίκηση.
Θέμα πολύ επίκαιρο και για τη χώρα μας όπου η Δικαιοσύνη με τις παλινωδίες της έχει κλονίσει ανεπιστρεπτί την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι της. Άλλωστε ένα μεγάλο μέρος της ταινίας, γυρίστηκε στην Αττική (Μαραθώνας, Σούνιο, Βαρυμπόμπη) και ένας σημαντικός αριθμός Ελλήνων συντελεστών δούλεψαν για την ολοκλήρωση της, ανάμεσά τους ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης και η Γιούλα Μπούνταλη.
Ο Akın εμπνεύστηκε το σενάριο, το οποίο συνέγραψε με τον ηθοποιό, δικηγόρο και σεναριογράφο Hark Bohm, από αληθινή ιστορία: Απότο 2000 ως το 2007,Γερμανοί νεοναζί μέλη της Εθνικοσοσιαλιστικής Παρανομίας (National sozialis tischer Untergrund-NSU) δρώντας σε όλη τη Γερμανία δολοφόνησαν οκτώ Τούρκους, έναν Έλληνα μετανάστη και μια Γερμανίδα αστυνομικό. Η αστυνομία επικέντρωσε την έρευνά της γύρω από τα θύματα και προσπάθησε να βρει το κίνητρο στα ναρκωτικά ή τον τζόγο, γεγονός που θεωρήθηκε μεγάλο σκάνδαλο. Η πίεση της ήταν τέτοια, που ακόμη και ο Τύπος και οι ίδιες οι κοινότητες των μεταναστών άρχισαν να έχουν παρόμοιες υποψίες. Στην πορεία κάποιοι ύποπτοι συνελήφθησαν αλλά στην δίκη που ακολούθησε- μια από τις μεγαλύτερες στη μεταπολεμική Γερμανία- δεν αποδόθηκε δικαιοσύνη.
Η πλοκή του φιλμ αναπτύσσεται γύρω από την ιστορία της Κάτια, μιας Γερμανίδας, λευκής και Άριας που, παρά τις αντιρρήσεις των δικών της, παντρεύεται τον κουρδικής καταγωγής και φυλακισμένο για διακίνηση ναρκωτικών Νούρι. Λίγα χρόνια αργότερα ο Νούρι ελευθερώνεται και το ζευγάρι μαζί με το Ρόκο, το μικρό γιο τους, προσπαθούν να φτιάξουν μια φυσιολογική ζωή, μακριά από την παρανομία. Μάλιστα η επιχείρηση που έχουν στήσει είναι έκφραση κοινωνικής μεταμέλειας και αλλαγής του τρόπου ζωής τουάνδρα. Μέχρι που αυτός και ο Ρόκο βρίσκουν φρικτό θάνατο σε μια ρατσιστική βομβιστική επίθεση. Απότομα και σκληρά η ζωή της Κάτια μετατρέπεται σε μια δίχως νόημα τραγωδία. Χωρίς βοήθεια από τη μητέρα της, και αρνούμενη να συναινέσει στη μεταφορά των θυμάτων για ταφή στην Τουρκία, η νεαρή γυναίκα θα έχει μόνο τη συμπαράσταση κάποιων φίλων όσο προσπαθεί να αντέξει το σοκ και να σταθεί στα πόδια της.
Αλλά η αναζήτηση των ενόχων, η προσπάθεια για την διαλεύκανση των κινήτρων, η επαμφοτερίζουσα αν όχι φιλική στάση της αστυνομίας προς τους δράστες περιπλέκουν το πένθος της Κάτια και κρατούν ανοιχτές τις πληγές της. Οι Αρχές ερευνώντας το παρελθόν του Νούρι υποψιάζονται ξεκαθάρισμα λογαριασμών: ισλαμιστές τρομοκράτες, συμμορίες, ακόμη και Αλβανούς. Τους πάντες, εκτός από τους προφανείς δράστες. Τους ρατσιστές. Ο Ντανίλο, δικηγόρος και φίλος του Νούρι, την εκπροσωπεί στη δίκη ενάντια στους βασικούς υπόπτους, ένα νεαρό ζευγάρι νεοναζί. Αν και τους ενοχοποιεί πληθώρα στοιχείων, πολλές λεπτομέρειες παραμένουν θολές και η κατάθεση ενός Έλληνα ξενοδόχου, μέλους της Χρυσής Αυγής, τους δίνει αμφισβητούμενο άλλοθι.
Η απόφαση του δικαστηρίου και οι επιεικείς ποινές φέρνει την Κάτια στα άκρα. Για αυτήν δεν υπάρχει άλλη λύση από την απόδοση δικαιοσύνης. Και αφού η πολιτεία δεν μπορεί να την εξασφαλίσει εκείνη χωρίς καμιά ελπίδα και γεμάτη απόγνωση θα ψάξει να βρει τρόπους, νόμιμους ή μη, να τιμωρήσει τους ανθρώπους που ευθύνονται για τη δυστυχία της. Θύμα ανήμπορο παγιδευμένο σε έναν κύκλο βίας, κυνηγά τη λύτρωση έξω από τα σύνορα της πατρίδας της στην μακρινή Ελλάδα, καταδικασμένη να ανατροφοδοτήσει τον κύκλο αίματος ως θύτης.
Συγκινητική, αιχμηρή, και επίκαιρη η ταινία του πολυβραβευμένου FatihAkın (στο Cine-Δράση έχουμε δει τις ταινίες του «Η Άκρη του Ουρανού», «Soulkitchen», «Ο Παράδεισος δεν είναι εδώ»), αφηγείται το θέμα του με γρήγορο ρυθμό και ύφος καθηλωτικό. Η σύνδεση μιας ιστορίας απώλειας με την ξενοφοβία και την τυπολατρική στάση δικαιοσύνης και αστυνομίας απέναντι στην γκρίζα κοινωνική πραγματικότητα και κυρίως η επιλογή του να βάλει την ηρωίδα του σε ρόλο εκδικητή αφενός καθηλώνει το θεατή αφετέρου προκαλεί πολλούς προβληματισμούς για το τι μέλλει γενέσθαι αν ο μόνος τρόπος απόδοσης δικαιοσύνης είναι η αυτοδικία.
Στο φιλμ πρωταγωνιστεί η Diane Kruger η οποία με μία συγκλονιστική ερμηνεία αποδίδει το ρόλο της γυναίκας που χάνει την οικογένειά της και ξεκινά ένα σκοτεινό ταξίδι. Η Kruger κυριαρχεί σε κάθε πλάνο του φιλμ και μεταδίδει την θλίψη, την οργή και τη δίψα της για δικαιοσύνη χωρίς μελοδραματισμό, σκληρά και ορμητικά, σαν μια λογική γυναίκα που δεν θέλει να καταβληθεί από μια ανεξήγητη αδικία. Εξαιρετικός ο Johannes Krischστο ρόλο του δικηγόρου υπεράσπισης των κατηγορουμένων και απολαυστικός, ρεαλιστικός και άκρως φοβιστικός ο σκηνοθέτης Γιάννης Οικονομίδης(«Σπιρτόκουτο», «Μικρό Ψάρι»)στο ρόλο του Έλληνα χρυσαυγίτη ξενοδόχου.
Η ταινία είχε συνολικά 40 υποψηφιότητες και κέρδισε 16 Διεθνή Βραβεία ανάμεσά τους την Χρυσή Σφαίρα Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας και το Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για την Diane Krugerστο70ο Φεστιβάλ Καννών (2017). Συμπεριλήφθηκε επίσης στην τελική λίστα των 9 ταινιών υποψήφιων για το Όσκαρ Ξενόγλωσσης Ταινίας (2018)
Γερμανία – Γαλλία. 2017. Διάρκεια: 106′. Σκηνοθεσία: Fatih Akın.Σενάριο: Fatih Akın, Hark Bohm. Πρωταγωνιστούν: Diane Kruger, Denis Moschitto, Numan Acar, Johannes Krisch, Ulrich Brandhoff, Urlich Tukur, Hanna Hilsdorf, Γιάννης Οικονομίδης, Γιούλα Μπούνταλη.
