Πραγματοποιήθηκαν το βράδυ της Τρίτης 19 Σεπτεμβρίου στην πλατεία Αναλήψεως τα εγκαίνια του προεκλογικού περίπτερου της δημοτικής παράταξης ΔΡΑΣΗ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΠΟΛΗ.
Ο επικεφαλής του συνδυασμού και υποψήφιος δήμαρχος Γιάννης Τσούτσιας, στην ομιλία του, μεταξύ άλλων ανέφερε τα εξής:
«Είναι ημέρες αγώνα. Γι’ αυτό είμαστε σήμερα εδώ. Γι’ αυτό σας ζητήσαμε να είστε σήμερα κι εσείς σήμερα εδώ μαζί μας. Επειδή είναι ημέρες αγώνα. Όσο κι αν οι δημοτικές εκλογές περνούν σε δεύτερο και τρίτο πλάνο. Γιατί ο αγώνας είναι προϋπόθεση και χωρίς αυτόν τίποτα δεν γίνεται. Αλλά για ποιον αγώνα μιλάμε; Για ποιο περιεχόμενο; Για την γνωστή παλαιοκομματική πρακτική της ψηφοθηρίας; Και της διακίνησης ψηφοδελτίων, ονομάτων και ανθρώπων;
Μιλάμε για τον αγώνα του ‘’κατεβαίνω με τον τάδε υποψήφιο, ψηφίστε με’’; Σε απόδειξη φιλίας, συγγένειας ή εξαργύρωσης υποχρεώσεων; Για τον αγώνα των μηχανισμών, της παροχολογίας που έχει φτάσει πλέον σε τερατώδη ύψη; Μιλάμε για τις πρακτικές του ‘’έχουμε πρόγραμμα, θα κάνουμε έργα, όχι μόνο στα Βριλήσσια, αλλά και ειδικά στη συνοικία σας, ακριβώς δίπλα στο σπίτι σας, ύψους 25 εκ. ευρώ την πενταετία;’’. Για ένα σκηνικό που πρυτανεύουν οι κομματικοί μηχανισμοί, οι οποίοι ενώ υπήρξαν ανύπαρκτοι κατά τη διάρκεια της τετραετίας, αφού την αναπαραγωγή τους έχουν αναλάβει αποκλειστικά τα ΜΜΕ, τώρα μαζεύονται ευκαιριακά, για να χειραγωγήσουν και να αποπροσανατολίσουν;
Δεν μιλάμε γι’ αυτόν τον αγώνα! Εμείς, έτσι κι αλλιώς δεν είμαστε ευκαιριακοί. Ούτε στην παρουσία μας, ούτε στη δράση μας. Μιλάμε για έναν αγώνα με πράξεις που υποστηρίζουν απόψεις και αντιλήψεις. Για την πόλη, την διοίκηση, τη σχέση των ανθρώπων, και όλα αυτά ενταγμένα στο μεγάλο πλαίσιό της σημερινής Ελλάδας, που κλυδωνίζεται παντοιοτρόπως στα όρια της παρακμής, της κατάρρευσης, αντιμέτωπη με το φάσμα κάθε είδους δυσοίωνων προοπτικών. Γι’ αυτό τον αγώνα μιλάμε!
Αγωνιζόμαστε και ελπίζουμε. Όχι γιατί είμαστε γενικά αισιόδοξοι ή γιατί δήθεν υπάρχουν κάποιες υπέρτερες δυνάμεις και μηχανισμοί που θα αποτρέψουν τελικά την κατρακύλα, αλλά γιατί η ελπίδα μας στηρίζεται σε αυτά που πιστεύουμε. Και γιατί γνωρίζουμε ότι εκεί που υπάρχει μεγάλη δοκιμασία, εκεί γεννιέται και η ελπίδα. Μιλάμε για έναν αγώνα όχι στενά στα όρια της ΔΡΑΣΗΣ και των ανθρώπων που συμπορεύονται μαζί της, ούτε καν αυτών με τους οποίους η προσπάθεια κατά καιρούς διασταυρώνεται. Αλλά για έναν αγώνα ενταγμένο σε ένα ευρύτερο κύμα αντίστασης απέναντι στη κατρακύλα, στη γενικότερη απαίτηση για ανάταξη, στη λαχτάρα για αλλαγή κοινωνικοπολιτικού υποδείγματος. Κάτι που μπορεί να μην εκδηλώνεται καθημερινά, μαχητικά, που μπορεί να μην φαίνεται, να μην έρχεται από την κεντρική πολιτική σκηνή, αλλά κοιτώντας προσεκτικότερα, εμείς το βλέπουμε παντού, σε όλους τους κοινωνικούς χώρους.
Το βλέπουμε στην αγωνία της καθημερινότητας των ανθρώπων, στην απέραντη εθελοντικότητα και στην προσφορά απέναντι στον κίνδυνο και την δυστυχία του άλλου. Το βλέπουμε στην αναζήτηση περιθωρίων, ώστε να σταλεί ένα μήνυμα για ακηδεμόνευτη και αυθεντική παρουσία των ανθρώπων στα δημόσια πράγματα. Και στην αυτοδιοίκηση. Για μας αυτό είναι ορατό. Η κοινωνία δεν έχει προσχωρήσει στην νοοτροπία του καναπέ όπως θέλουν να μας υποβάλουν.
Σε λίγες ημέρες έχουμε εκλογές! Και, το ξέρετε, εμείς δεν έχουμε εμμονή με τις εκλογές. Δεν ήταν ποτέ οι εκλογές στο επίκεντρο της προσοχής μας, σε σημείο αφέλειας μάλιστα. Ξέρετε ότι δεν λειτουργούμε ως εκλογική κατασκευή, ως ένα άθροισμα υποψηφίων που θα συναντηθούν στις εκλογές και μετά θα χαθούν. Ότι θα είμαστε και αύριο εδώ. Αλλά οι εκλογές είναι μια ξεχωριστή περίοδος. Είναι η ώρα που η επικοινωνία πυκνώνει. Και τα νοήματα πυκνώνουν. Υπάρχει αυξημένο ενδιαφέρον για απόψεις, αντιλήψεις και θέσεις, μπορούν να παλευτούν πολλά μέσα σε λίγο χρόνο. Είναι η περίοδος που οφείλουμε να αξιοποιήσουμε. Στο όνομα όλων των προηγούμενων ημερών.
‘’Για την Πόλη και τους δημότες, όχι για τους πολιτευτές’’, λέει το σύνθημα… Ένα σύνθημα που δεν είναι επινόηση. Δεν είναι ιδεολόγημα. Δεν είναι εύρημα επικοινωνιακό, ανάμεσα σε άλλα. Είναι μια συμπυκνωμένη πρόταση. Είναι η οπτική μας. Μια πρόταση διεξόδου για την αυτοδιοίκηση, ώστε να υπάρχουν και αύριο κοινότητες ανθρώπων με παρουσία και ρόλο, να αντιστραφεί η διάλυση, το ‘’κάνω ότι θέλω’’, το μοντέλο των Δήμων-ντίλερς προγραμμάτων και αναθέσεων. Είναι μια πρόταση που δεν βλέπει ‘’έργα’’, αλλά ανθρώπους, δημότες, την Πόλη ως ζωντανό χώρο, με λειτουργίες, κοινωνικές σχέσεις και διαδικασίες.
Την καταθέτουμε στον αντίποδα των κατασκευαστών προγραμμάτων. Που δεν είναι ούτε προγράμματα, αλλά κατάλογοι και μακέτες, μια κοροϊδία που επαναλαμβάνεται ανά 4 χρόνια από όσους συγχέουν τον ρόλο του δημάρχου με αυτόν του εργολάβου. Ρωτήστε τους, τι απέγιναν τα προγράμματα των προηγούμενων εκλογών…
Την καταθέτουμε στον αντίποδα των συνδυασμών του εφησυχασμού. Του ‘’όλα πάνε καλά. Θα γίνουμε ευρωπαίοι’’. Και απλώς, το βράδυ των εκλογών, οι πολιτικές δυνάμεις θα αναμετρηθούν για το χρώμα του χάρτη. Την καταθέτουμε στον αντίποδα του ‘’θα κάνουμε τα Βριλήσσια μια πόλη πρότυπο για όλη την Ελλάδα’’, του συνθήματος που λένε όλοι οι υποψήφιοι της χώρας για λογαριασμό του δήμου τους. Την καταθέτουμε στον αντίποδα του ‘’εσείς, οι δημότες, δεν χρειάζεται να κάνετε τίποτα, μόνο να μας ψηφίζετε. Και να παρακολουθείτε αμέτοχοι’’.
Σε 20 ημέρες έχουμε δημοτικές εκλογές. Οι επόμενες θα γίνουν σε 5 χρόνια. Ό,τι κάνουμε τώρα, θα μετρήσει. Επομένως έχει σημασία να το προσπαθήσουμε όσο περισσότερο γίνεται! Όσο κι αν όλα μοιάζουν δύσκολα και κλειστά, ανοίγουν εδώ κι εκεί ρωγμές και επικοινωνίες. Τίποτα από όσα κατά καιρούς έχουμε επιχειρήσει στον Δήμο μας δεν πήγε χαμένο. Είναι η ώρα να ανοιχτούμε πιο βαθιά. Για την πόλη, όχι για τους πολιτευτές»
