Το δικό του «στίγμα» δίνει, μέσω της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ, ο υποψήφιος δήμαρχος με την παράταξη «Χαλάνδρι στο Φως» Χάρης Ρώμας, ενόψει των αυτοδιοικητικών εκλογών τον Οκτώβριο του 2023. Σε εφ’ όλης της ύλης συνέντευξή του, ο νυν αντιπεριφερειάρχης Πολιτισμού & Αθλητισμού Αττικής «συστήνεται» στους πολίτες του προαστίου, τονίζοντας τις βασικές προτεραιότητες που έχει θέσει. Αφού αναφέρεται στην καλλιτεχνική και πολιτική του πορεία, ο γνωστός ηθοποιός μιλά, μεταξύ άλλων, για τις σχέσεις του με τη νυν δημοτική Αρχή, τους άλλους συνυποψήφιους για τη διοίκηση του Δήμου αλλά και τον περιφερειάρχη Γιώργο Πατούλη.
Κύριε Ρώμα, αρχικά γιατί επιλέξατε Αυτοδιοίκηση και όχι κεντρική πολιτική σκηνή; Κάποιοι λένε ότι θα ήταν ευκολότερο να εκλεγείτε βουλευτής απ’ ό,τι να κερδίσετε τη μία και μοναδική θέση του δημάρχου Χαλανδρίου.
Δεν με απασχόλησε ποτέ το τι θα μου ήταν πιο εύκολο από την πρώτη στιγμή που αποφάσισα να συμμετάσχω στην πολιτική ζωή της χώρας. Λειτούργησα περισσότερο συναισθηματικά παρά εγκεφαλικά. Στο παρελθόν, μου είχε γίνει πρόταση, από δύο μάλιστα μεγάλα κόμματα, να ενσωματωθώ στους κόλπους τους κατεβαίνοντας σε βουλευτικές εκλογές. Επίσης, μου είχε γίνει πρόταση από τρίτο κόμμα να κατέβω ως υποψήφιος σε αυτοδιοικητικές εκλογές. Πήρα την απόφαση να πολιτευτώ για πρώτη φορά το 2019, γιατί ο Γιώργος Πατούλης ήταν συμφοιτητής μου στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, σαράντα χρόνια πριν. Όταν μου ζήτησε τη στήριξή μου, δεν μου πήγαινε να του πω όχι. Θεωρώ τώρα ότι η πρότασή του ήταν μοιραία γιατί όταν εκλέχτηκα και ανέλαβα τα πρώτα θεσμικά μου καθήκοντα, ως τομεάρχης Πολιτισμού τότε, ένιωσα ότι αυτό που κλήθηκα να κάνω με αφορά και μου αρέσει. Επιπλέον, ένιωσα ότι μπορώ να το κάνω, ότι έχω δηλαδή τις ικανότητες για να ανταποκριθώ. Αλλά πριν ξεκινήσω τη θητεία μου, δεν το ήξερα. Γι’ αυτό, όταν μου προτάθηκε η θέση ευθύνης, ζήτησα για ένα διάστημα (το οποίο, τελικά, κράτησε δυο χρόνια) να πάρω μεν το χαρτοφυλάκιο αλλά αμισθί! Μέχρι να βεβαιωθώ, δηλαδή, ότι έχω τη δυνατότητα για να ανταποκριθώ άρτια στα καθήκοντά μου, ζήτησα να εργάζομαι χωρίς να πληρώνομαι. Δεν ήθελα να σκεφτεί ούτε ένας ψηφοφόρος, που με εμπιστεύτηκε με την ψήφο του ή θεατής που χρόνια παρακολουθεί τις καλλιτεχνικές μου δραστηριότητες, ότι όπως έλεγε και ο αείμνηστος Κώστας Βουτσάς στην παλιά του ταινία «βρήκα τρούπα και τρούπωσα!».
Πιστεύετε ότι κάποιοι… τρουπώνουν, δηλαδή;
Ένα μεγάλο μέρος των πολιτευτών προσπαθούν να μπουν στην πολιτική για να αποκτήσουν ισχύ και εξουσία συν τα χρήματα που συνοδεύουν την εξουσία. Εγώ δεν είμαι αυτή η περίπτωση. Εξουσία είχα. Με την έννοια ότι λόγω της επιτυχία της δουλειάς μου και της αναγνωρισιμότητάς μου ήμουν και είμαι επιδραστικός για μεγάλη μερίδα των Ελλήνων. Όπως έλεγε και η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ταυτότητα και
διαβατήριο για κάποιους ανθρώπους είναι το ίδιο μας το πρόσωπο. Επίσης, τα χρήματα που βγάζει ένας πρωταγωνιστής και πετυχημένος δημιουργός στην ιδιωτική τηλεόραση είναι σαφώς περισσότερα από την αμοιβή ενός δημάρχου. Εγώ θέλω να γίνω δήμαρχος μόνο για να προσφέρω.
Αισθάνεσθε, δηλαδή, καλά στην Αυτοδιοίκηση;
Την Αυτοδιοίκηση, μέσα από την εμπειρία μου δίπλα στον μέντορά μου, Γιώργο Πατούλη, την ερωτεύτηκα! Είδα ότι μέσω αυτής μπορείς να έχεις άμεση επαφή με τον πολίτη και να δώσεις (τηρουμένων των αναλογιών και του βαθμού δυσκολίας) άμεσες λύσεις στα προβλήματά του. Επίσης, η Αυτοδιοίκηση έχει το καλό, για τη δική μου τουλάχιστον περίπτωση, ότι δεν με υποχρεώνει να γίνω μέλος κανενός κόμματος.
Δεν υπάρχει περίπτωση χρίσματος;
Από την πρώτη στιγμή που ρωτήθηκα από το μεγάλο κόμμα (στην οικογένεια του οποίου φαίνεται να ανήκω) είπα κατηγορηματικά ότι δεν θέλω χρίσμα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν είχα και δεν έχω ισχυρή πολιτική άποψη. Το κομματικό πρόσημο, όμως, θεωρώ ότι με απομακρύνει από μια μερίδα μετριοπαθών ψηφοφόρων που φοβούνται τις παρωπίδες και τον φανατισμό. Άλλωστε, ούτε ο ίδιος έχω παρωπίδες. Η Αυτοδιοίκηση δίνει τη δυνατότητα στον πολιτευτή να ανοίξει διάπλατα τις πόρτες προς όλες τις κατευθύνσεις, να αγκαλιάσει με τον ίδιο τρόπο όλους τους δημότες και επιπλέον να μπορεί να ασκεί αυστηρή κριτική στην κεντρική εξουσία, χωρίς να υπολογίζει τις κομματικές συνέπειες.
Ναι, αλλά θα υπάρξει στήριξη, τελικά;
Αφού επιμένετε, σας απαντώ ότι θα υπάρξουν μεγάλες και σαφείς στηρίξεις που θα ανακοινωθούν στην ώρα τους. Όπως σας είπα, από την πρώτη στιγμή άφησα τις πόρτες μου ανοικτές. Ε, λοιπόν, βρήκα μεγάλη
και πολλαπλή ανταπόκριση από παρατάξεις του αστικού τόξου. Αυτές οι πολιτικές παρατάξεις είναι σίγουρο ότι δεν θα δώσουν, τελικά, το χρίσμα κάπου αλλού; Δεν παριστάνω ότι είμαι κολλητός με κανέναν πολιτικό αρχηγό για να ξέρω τι θα αποφασίσει να κάνει στο τέλος. Όμως, το μήνυμα που έρχεται σε μένα είναι ότι προχωράω με πλήρη στήριξη. Ό,τι ακριβώς ήθελα ευθύς εξ αρχής. Τα αρνητικά ενδεχόμενα δεν τα σκέπτομαι, από τη στιγμή που αποφάσισα να στηριχτώ στον εαυτό μου και με αυτόν τον τρόπο να κερδίσω τους δημότες. Δεν υπάρχει πιο ανεκτίμητο συναίσθημα από το να ξέρεις ότι σε ψηφίζουν για την προσωπικότητα και το έργο ζωής σου. Αν είσαι δυνατός, τα κόμματα που οι ιδέες τους είναι συναφείς με τις δικές σου, θα θελήσουν από μόνα τους να σταθούν δίπλα σου.
Πιστεύετε ότι θα σας «εκτοξεύσει» στον θώκο του δημάρχου η δημοφιλία που αποκτήσατε ως καλλιτέχνης;
Το «εκτοξεύσει» είναι μεγάλη κουβέντα. Βλέπω ότι έχω μπροστά μου μία δύσκολη αναμέτρηση στην οποία ο κάθε μονομάχος θα κατέβει με τα όπλα του. Δεν σαν κρύβω πάντως ότι αισθάνομαι πως θα κερδίσω! Η δημοφιλία, για να απαντήσω συγκεκριμένα στην ερώτησή σας, έχει πράγματι πολύ θετική όψη αλλά έχει και μία αρνητική: Πρέπει να πείσεις ότι είσαι εξ ίσου καλός και ικανός στον χώρο της πολιτικής, όπως είσαι στον χώρο στον οποίο διακρίθηκες. Κάποιοι δυσπιστούν ειλικρινά και κάποιοι δυσπιστούν επί τούτου. Δεν δέχομαι, πάντως, την ερώτηση: «Γιατί ένας καλλιτέχνης να γίνει πολιτικός;». Μοιάζει περισσότερο τρολάρισμα παρά κανονική ερώτηση, δεδομένου ότι ειδικά στην Αυτοδιοίκηση επιβάλλεται να συμμετέχει αντιπροσωπευτικό δείγμα όλων των πολιτών, άρα και όλων των επαγγελματιών. Γιατί, αλήθεια, μπορεί ένας γιατρός, ένας δημοσιογράφος, ένας δικηγόρος, ένας ταξιτζής να ασχοληθεί με την πολιτική και δεν μπορεί ένας καλλιτέχνης;
Πόσο δύσκολο είναι να βρεθεί κανείς από τον χώρο της τέχνης στον χώρο της πολιτικής;
Στην πραγματικότητα, ο ένας χώρος με προετοίμασε για τον άλλον. Είναι και τα δύο πεδία πολύ δύσκολα με έντονα παρασκήνια. Οι καλλιτέχνες παγκοσμίως έχουν το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας (πλησιάζει το 90%) κι αυτό γιατί η προσφορά στην τέχνη είναι πάντα συντριπτικά μεγαλύτερη από τη ζήτηση. Πολλοί, βλέπετε, ονειρεύονται τη σκηνή και την οθόνη. Ο κόσμος βλέπει το 10% των καλλιτεχνών που έχουν ξεχωρίσει και απολαμβάνουν το φως του προβολέα. Το πιο βαθύ σκοτάδι, όμως, είναι αυτό πίσω από τον προβολέα! Εκεί στοιβάζονται (κάποιες φορές και ταλαντούχοι) καλλιτέχνες που δεν καταφέρνουν να εξασφαλίσουν ούτε τα προς το ζην. Μοιραία υπάρχει άγχος, επιθετικότητα και η γνωστή μίζερη επωδός: «Όσοι πετυχαίνουν, πετυχαίνουν είτε γιατί κοιμούνται με τους παραγωγούς, είτε γιατί τους σπρώχνουν προς τα πάνω τα κυκλώματα!». Μπορεί εν μέρει να συμβαίνουν κι αυτά, αλλά στην πλειοψηφία τους ξεχωρίζουν και έχουν διάρκεια όσοι εκπέμπουν κάτι ξεχωριστό και δουλεύουν πολύ.
Άρα, μάθατε να ζείτε σε έναν χώρο όπου υπήρχαν ανασφάλειες και επιθετικότητα;
Τις όποιες ανασφάλειες και επιθετικότητα τις συνάντησα χειρότερες στον κόσμο της πολιτικής. Σε ακόμη πιο έντονο βαθμό. Κι αυτό, γιατί είναι έντονη η «λύσσα» για την καρέκλα της εξουσίας. Έτσι, τα χτυπήματα κάτω από τη μέση είναι καθημερινότητα. Εγώ μπήκα στον κόσμο των πολιτικών ετοιμοπόλεμος, λόγω των συναισθηματικών εκρήξεων που είχα ζήσει στον κόσμο των καλλιτεχνών. Αλλά, υπήρχε σε εκείνον τον κόσμο το κομμάτι της καλλιτεχνικής ευαισθησίας που εξομαλύνει λίγο τις καταστάσεις. Στον χώρο της πολιτικής, οι ευαισθησίες είναι λίγες και συχνά υποκριτικές. Υπάρχουν λαμπρές εξαιρέσεις αληθινού πολιτικού πολιτισμού, αλλά το μεγαλύτερο μέρος αποτελείται από ανθρώπους ανάλγητους. Εγωπαθείς, όσο δεν είναι κανένας καλλιτέχνης.
Αφού έχετε διαμορφώσει τέτοια αντίληψη για τον χώρο της πολιτικής και έχετε βιώσει ήδη τέτοιο παρασκήνιο, γιατί θελήσατε να παραμείνετε;
Οι λόγοι είναι τρεις: α) Παραμένω για τον αντικειμενικό μου στόχο, που είναι η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο. β) Πιστεύω ότι θα ανήκω στη μειοψηφία και με τους υπόλοιπους που απαρτίζουν αυτή τη μειοψηφία θα φροντίσω να δημιουργήσω σχέσεις και θα αντλούμε δύναμη ο ένας από τον άλλον. γ) Για να στηλιτεύω εκ των έσω τους εγωπαθείς παρτάκηδες, που δήθεν κόπτονται για την προσφορά στον πολίτη.
Λένε ότι ένας καλλιτέχνης γεννιέται. Ένας πολιτικός;
Σίγουρα η πολιτική σκέψη είναι ταλέντο. Ένας πολιτικός, όπως και ένας καλλιτέχνης, γεννιέται. Αλλά ένας μεγάλος πολιτικός, όπως και ένας μεγάλος καλλιτέχνης, διαμορφώνεται! Τα ταλέντα καλλιεργούνται και η εξέλιξη πρέπει να είναι συνεχής. Για όλα τα επαγγέλματα ισχύει, βέβαια, αυτό. Όμως, η τέχνη και η πολιτική είναι από τα πλέον απαιτητικά και εκεί η εξέλιξη είναι επιτακτική. Είναι, επίσης, από τα πλέον κρίσιμα για την κοινωνία επαγγέλματα, γιατί οι μεγάλοι καλλιτέχνες διαμορφώνουν ατομικές και συλλογικές συνειδήσεις, ενώ οι μεγάλοι πολιτικοί κρατούν στα χέρια τους την τύχη του κόσμου.
Δηλώνετε παθιασμένος με την πολιτική. Αυτό σημαίνει ότι έχετε ήδη εγκαταλείψει τον χώρο της καλλιτεχνίας;
Δεν θα το έλεγα, αν σκεφτεί κανείς ότι αυτή τη στιγμή παίζεται στο θέατρο Vault το θεατρικό μου έργο «Elizadeath» και είναι διαρκώς sold out. Νομίζω ότι αυτό καθιστά δυναμική τη συμμετοχή μου στον χώρο του θεάματος. Επίσης, έχω γράψει κι άλλα θεατρικά έργα τα οποία περιμένουν τη σειρά τους για να «αναπνεύσουν» επί σκηνής. Ίσως ο κόσμος με έχει ταυτίσει περισσότερο με την υποκριτική, αλλά υπήρξα πάντα πολυσχιδής. Και θεατρικός συγγραφέας και ηθοποιός και σκηνοθέτης και σεναριογράφος και στιχουργός. Ως θεατρικός συγγραφέας, λοιπόν, σίγουρα θα συνεχίσω να υπάρχω. Του χρόνου θα ανέβει στο ίδιο θέατρο, το Vault στον Βοτανικό, η καινούργια μου μαύρη κωμωδία, που έχει τον τίτλο «Το πηρούνι». Όσο για την υποκριτική, παρότι σε λίγες ημέρες ξεκινάω για δύο μήνες γυρίσματα ενός κύκλου επεισοδίων ως guest star, σε μία τηλεοπτική σειρά που παίζεται ήδη στην τηλεόραση, πιστεύω ότι από τη στιγμή που οι δημότες θα με τιμήσουν με την ψήφο τους και θα γίνω δήμαρχος, θα αποχωρήσω από τον χώρο. Ή, πιο σωστά, αν πρόκειται να εμφανιστώ κάπου, θα είναι κάτι ιδιαίτερα επιλεγμένο με περιορισμένες χρονικές απαιτήσεις. Τα καθήκοντα του δημάρχου είναι απαιτητικά και πρέπει να ανταποκριθώ πλήρως. Την ψήφο των δημοτών δεν θα την προδώσω. Στο κάτω-κάτω ίσως θα έχω το περιθώριο να επανέλθω στον χώρο της υποκριτικής πιο ηλικιωμένος. Θεωρώ σίγουρο ότι θα τελειώσω τη ζωή μου ως καλλιτέχνης!
Ποια είναι η σχέση σας με τον Γιώργο Πατούλη;
Είναι μία σχέση… τριπλή! Σχέση φίλων, σχέση συνεργατών, σχέση μέντορα-μαθητή. Θαυμάζω τον Γιώργο για τις αυτοδιοικητικές του γνώσεις, είναι εκείνος που με καθοδήγησε στα πρώτα πολιτικά μου βήματα. Στη δική του «Πατούλειο σχολή» έκανα εντατικά, ταχύρρυθμα, εξαντλητικά μαθήματα, πολύτιμα, επί 4 χρόνια. Ο Γιώργος θα μπορούσε να με έχει τοποθετήσει σε ένα πόστο διακοσμητικό για να μη ρισκάρει λάθη και να εκμεταλλευτεί απλά τη δημοφιλία μου. Αντιθέτως, με έριξε στα βαθιά, ανέλαβα πολύ μεγάλες ευθύνες αμέσως. Μην ξεχνάτε ότι από τον πολιτισμό και τον αθλητισμό οι πάντες ζητούν τα πάντα. Με κόπο μαθαίνω ακόμη να ισορροπώ, να επιλέγω, να διοικώ. Πολύτιμοι δάσκαλοι στάθηκαν, επίσης, δίπλα μου κάποιοι κορυφαίοι της Αυτοδιοίκησης, όπως ο αντιπεριφερειάρχης Οικονομικών Νίκος Πέππας, ο εκτελεστικός γραμματέας της Περιφέρειας Γιάννης Σελίμης και ο υπεύθυνος διαχειριστικού τομέα και προγραμμάτων ΕΣΠΑ Δημήτρης Δρόσης. Τους ευγνωμονώ, γιατί με προετοίμασαν και για την επόμενη ημέρα της Αυτοδιοίκησης Α’ Βαθμού. Εν κατακλείδι, είμαι πολύ τυχερός που βρέθηκε ο Γιώργος στη ζωή μου από τότε που υπήρξαμε φοιτητάκια. Χαίρομαι για τη μεγάλη του πρόοδο και πιστεύω ακράδαντα ότι είναι απαραίτητο ένας τόσο εύστροφος και δραστήριος πολιτικός να επανεκλεγεί περιφερειάρχης, γιατί αυτό έχει ανάγκη η Αττική. Προσδοκώ με την εκλογή του και την εκλογή μου να υπάρξει μια τέτοια αγαστή και μεγάλη συνεργασία που θα λύσει πολλά προβλήματα του Χαλανδρίου και σε συνδυασμό με άλλες στρατηγικές κινήσεις που έχω υπ’ όψη μου, θα το φτάσουμε πολύ ψηλά.
Έχετε πει ότι σχεδιάζετε το «Χαλάνδρι – πρότυπη πόλη». Πώς το εννοείτε αυτό;
Πώς το εννοούσε ο Δημήτρης Παπαστεργίου όταν σχεδίαζε τα πρότυπα Τρίκαλα; Γιατί εκεί τον χειροκροτήσαμε όλοι και εδώ κάποιοι ανθυποψήφιοι χλεύασαν; Το Χαλάνδρι είναι ένας ωραίος Δήμος, αλλά με χρόνιες παθογένειες που δεν διορθώθηκαν ποτέ. Αναφέρω το «Πεύκο Πολίτη», με τις εκατοντάδες κτηματικές ιδιοκτησίες μικροϊδιοκτητών που εδώ και λιγότερο από έναν χρόνο ως αντιπεριφερειάρχης αλλά και υποψήφιος δήμαρχος ανέλαβα να ξε-αγκυλώσω για να μπουν στο σχέδιο πόλης. Και τα κατάφερα νομίζω αρκετά καλά, παρότι έχουμε ακόμη δρόμο μπροστά μας για το αίσιο τέλος. Και για το θέμα του καταυλισμού των Ρομά, κάνω έναν σχεδιασμό που ελπίζω και πιστεύω ότι θα έχει αποτέλεσμα. Κυρίως, όμως, θεωρώ ότι αυτό που λείπει από το Χαλάνδρι είναι το όραμα για να γίνει μία πόλη ιδιαίτερη, με ξεχωριστό στίγμα, που όλοι θα θέλουν να επισκεφτούν. Εννοείται ότι προτάσσουμε την εξυπηρέτηση της καθημερινότητας, όπως η ακόμη καλύτερη αποκομιδή των σκουπιδιών και η ακόμη πολύ καλύτερη ανακύκλωση. Εννοείται ότι υπάρχει μεγάλος σχεδιασμός για το πρόβλημα του πάρκινγκ στο κέντρο, εννοείται ότι ψάχνουμε το κατάλληλο χρηματοδοτικό εργαλείο για να ανακατασκευάσουμε τα πεζοδρόμια, ότι θα ασφαλτοδρομήσουμε κάποιους δρόμους που είναι χάλια, ότι θα συντηρήσουμε τα σχολεία και τις δομές, ότι θα αναμορφώσουμε το κέντρο της πόλης με το πρόγραμμα βιοκλιματικής ανάπλασης και αναζωογόνησης, ότι θα αναβαθμίσουμε 100% την κεντρική πλατεία της πόλης, ότι θα φτιάξουμε το κτίριο Nobel ως πολιτιστικό κέντρο πανευρωπαϊκής αίγλης, ότι θα προχωρήσουμε και θα ολοκληρώσουμε με τη συνδρομή της Περιφέρειας Αττικής και της ΕΥΔΑΠ τα έργα του Αδριάνειου Υδραγωγείου, ότι θα συντηρήσουμε τους παραμελημένους αθλητικούς χώρους της πόλης με προοπτική να προσφέρουμε και καινούργιες σύγχρονες υποδομές αθλητισμού. Θέλω να εντατικοποιήσω την ασφάλεια και τη φύλαξη της πόλης. Να κάνω το Χαλάνδρι φιλικό για τις ευαίσθητες ομάδες. Θέλω να το κάνω πόλη καινοτομίας και ανάπτυξης, εμπορίου και ψυχαγωγίας, ψηφιακής πρωτοπορίας. Με λίγα λόγια, θέλω να αναμορφώσω τα πάντα, πλήρως. Να δημιουργήσω την πρότυπη πόλη μεγάλου πολιτισμού. Αυτή πιστεύω ότι θα είναι η ειδοποιός διαφορά από άλλες πόλεις και δήμους της χώρας. Ευελπιστώ ότι θα έρχονται όλοι κάποια μέρα στο Χαλάνδρι, για να απολαμβάνουν στιγμές χαράς, χαλάρωσης, ψυχαγωγίας αλλά και υψηλής αισθητικής και πνευματικής καλλιέργειας. Δεν θα υποσχεθώ ότι θα φέρω θάλασσα στο Χαλάνδρι, αλλά τον πολιτισμό με «Π» κεφαλαίο μπορώ να τον φέρω!
Πώς αξιολογείτε αυτή τη στιγμή το Χαλάνδρι;
Εκτός από τις μεγάλες παθογένειες, τις οποίες ήδη ανέφερα και για τις οποίες ήδη αγωνίζομαι από το πόστο του αντιπεριφερειάρχη, θεωρώ ότι το Χαλάνδρι είναι βυθισμένο στη μετριότητα. Δεν θέλω να μηδενίσω τις όποιες προσπάθειες έγιναν στο παρελθόν, αλλά θεωρώ ότι ήρθε η ώρα της πλήρους αναβάθμισης. Αν δεν το πίστευα αυτό, δεν θα είχα και λόγο να διεκδικήσω το αξίωμα του δημάρχου.
Έχετε φτιάξει την ομάδα σας;
Πιστεύω ακράδαντα στην ομαδική δουλειά. Για να υπάρξει η κορυφή της πυραμίδας, χρειάζεται πρώτα η βάση. Παρότι, λοιπόν, ξεκίνησα μια καινούργια παράταξη (χωρίς κανέναν από τα παλιά αυτοδιοικητικά υλικά για την ώρα) έχουν συγκεντρωθεί γύρω μου πολλοί εξαιρετικοί συνδημότες, κάποιοι εκ των οποίων έχουν γνώσεις και πολιτικά χαρίσματα. Ο κόσμος συνεχίζει να συγκεντρώνεται κι άλλο, θα γίνει φυσικά τελική επιλογή για το ψηφοδέλτιο αλλά ολόψυχα σας λέω ότι αυτούς τους ανθρώπους τους αγαπώ για την πίστη και την αφοσίωση που μου δείχνουν. Ένας από τους λόγους που βάζω τα δυνατά μου είναι για να μην τους απογοητεύσω.
Ποιο θεωρείτε ότι είναι το μεγαλύτερο προσόν που πρέπει να έχει ένας καλός δήμαρχος;
Με ρώτησαν σε μία άλλη συνέντευξη: «Πώς είναι δυνατόν ένας καλλιτέχνης να είναι πολιτικός;» Και απάντησα: «Πώς είναι δυνατόν ένας πολιτικός να μην είναι καλλιτέχνης;». Με μία και μόνο έννοια: Ότι ένας αληθινός καλλιτέχνης έχει μεγάλο βαθμό ενσυναίσθησης. Αυτό πρέπει να έχει και ένας πολιτικός για να μπορεί να μπαίνει στη θέση του κάθε πολίτη, να τον κατανοεί, να τον νιώθει και, τελικά, να προσπαθεί να λύσει το πρόβλημά του.
Ποια είναι η σχέση σας με τους νυν διοικούντες και τους άλλους αντιπάλους σας
στη διεκδίκηση του Δήμου;
Κατανοώ ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, διοικούντες και αντιπολίτευση, πολιτεύονται στον Δήμο Χαλανδρίου πάνω από δέκα χρόνια έως και είκοσι. Όλοι ανεξαιρέτως. Οι ίδιοι ακριβώς άνθρωποι εναλλάσσονται στις θέσεις της εξουσίας. Άρα, τους ξάφνιασε έως και τους αναστάτωσε η καινούργια υποψηφιότητα ενός προβεβλημένου, μάλιστα, πολίτη, παρότι το δικαίωμα στο εκλέγεσθαι είναι ιερό για όλους. Κάποιοι ένιωσαν την ανάγκη να με αποκαλέσουν «ξένο». Αλλά, όμως, είμαι κάτοικος στο Χαλάνδρι επί τριάντα ολόκληρα χρόνια. Έχω και ένα μέρος της περιουσίας μου εδώ. Δέχομαι ότι αποτελώ το «καινούργιο», αλλά μόνο γιατί δεν είχα μέχρι τώρα ασχοληθεί με τα κοινά του Δήμου. Άλλωστε, το καινούργιο με την έννοια της φρέσκιας ματιάς και αντίληψης το θεωρώ μεγάλο προσόν γι’ αυτή την αναμέτρηση. Το «ξένος» είναι μίζερο, κακό και αναντίστοιχο με την αλήθεια. Υπάρχει ακόμη αρκετός χρόνος μπροστά μας για να εξομαλυνθούν τα πάθη και ελπίζω ότι μετά την ετυμηγορία του κόσμου στις εκλογές θα πάρει ο καθένας μας τη θέση του και θα συνεργαστούμε αρμονικά για το καλό του Δήμου μας. Εγώ είμαι έτοιμος να τείνω χείρα φιλίας σε όλους!
Δείτε επίσης: «Χαλάνδρι στο Φως»: Mια διαφορετική ημέρα εθελοντισμού και προσφοράς
