«Για έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο στα χέρια των κατοίκων της Αγίας Παρασκευής»
Η ανοιχτή Συνέλευση κατοίκων Αγίας Παρασκευής γράφει για το κτήμα Σιστοβάρη ζητώντας την άμεση ανάκληση της άδειας λειτουργίας του DA VINCI.
«Tο κτήμα Σιστοβάρη με τη βίλα που βρισκόταν εκεί πρόκειται να περιέλθει στην κυριότητα του Δήμου το 2025, σύμφωνα με τη διαθήκη του ιδιοκτήτη του. Έως τότε οριζόταν ότι θα παραχωρούνταν στους ανιψιούς του για να το χρησιμοποιήσουν ως κατοικία. Εκείνοι όμως αρχικά το νοίκιασαν σε ένα νηπιαγωγείο και αργότερα σε έναν εργολάβο ο οποίος και το μετέτρεψε στο σημερινό DA VINCI, κατεδαφίζοντας όμως χωρίς άδεια τη βίλα, κάτι για το οποίο έχει καταδικαστεί αμετάκλητα. Λόγω αυτών των παραβάσεων ο εντεταλμένος από τον Δήμο δικηγόρος γνωμοδότησε πρόσφατα ότι το δημοτικό συμβούλιο έχει την δυνατότητα να ανακαλέσει την άδεια λειτουργίας. Το ζήτημα εκκρεμεί.
Ως Ανοιχτή Συνέλευση Κατοίκων Αγίας Παρασκευής έχουμε ασχοληθεί με το ζήτημα από το 2009. Οργανώσαμε πορείες και δράσεις αντιπληροφόρησης, συμπαρασταθήκαμε στα δικαστήρια σε περίοικους που αντιδρούσαν στη λειτουργία του DA VINCI, παρεμβήκαμε στο δημοτικό συμβούλιο. Σε μια πόλη όπου οι ελεύθεροι χώροι σπανίζουν και η δημοτική αρχή σχεδιάζει να δαπανήσει ένα σεβαστό ποσό για να αγοράσει από ιδιώτη κτίριο για πολιτιστικές δραστηριότητες, το 2025 φαντάζει πολύ μακρινό. Σταθερός μας στόχος είναι το κτήμα Σιστοβάρη να περάσει στα χέρια των κατοίκων, να γίνει ένας ελεύθερος κοινωνικός χώρος, διαμορφωμένος από τους κατοίκους για τους κατοίκους, όπου θα μπορούν να συνδιαλέγονται ελεύθερα και ανεμπόδιστα. Γι’ αυτό το λόγο θεωρούμε ότι το πρώτο βήμα είναι η ανάκληση της άδειας λειτουργίας του DA VINCI.
Το DA VINCI είναι κατάλοιπο μιας άλλης εποχής. Παράγωγο ενός σχεδιασμού που ήθελε τα προάστια να μετατρέπονται σε καταναλωτικούς παραδείσους με την εμπορευματοποίηση κάθε χώρου και κάθε κοινωνικής δραστηριότητας. Σύμβολο του life style μιας χρεοκοπημένης πλέον χλιδής που μεταλλάσσει τους ανθρώπους από πολίτες σε καταναλωτές αγαθών, ελεύθερου χρόνου και σχέσεων. Κι’ αν κάποιοι λανθασμένα θεωρούσαν κάποτε αυτό το life style προσιτό ή ακίνδυνο, ας αναρωτηθούμε σήμερα πόσο συμβατό είναι με τις τωρινές μας ανάγκες και πόσοι κάτοικοι της πόλης συχνάζουν στο DA VINCI.
Για εμάς εκείνο που λείπει από την πόλη δεν είναι περισσότερες καφετέριες, μπαρ ή ψευδοπολυτελή εστιατόρια. Εκείνο που λείπει είναι χώροι αδιαμεσολάβητης επικοινωνίας, χώροι σύναψης συλλογικών σχέσεων, χώροι δημιουργικότητας και κάλυψης ουσιαστικών αναγκών. Δεν αποτελεί πρόοδο για ένα Δήμο η κυριαρχία του εμπορεύματος. Πρόοδο αποτελεί η απελευθέρωση των δημιουργικών δραστηριοτήτων των κατοίκων του. Επειδή εμείς έχουμε εμπιστοσύνη στις δυνατότητές τους, που είναι και δικές μας, γνωρίζουμε ότι το Σιστοβάρη θα γίνει πραγματικά ζωντανό κύτταρο της πόλης μόνο όταν εκείνοι κινητοποιηθούν και αναλάβουν την τύχη του. Θέλουμε λοιπόν στη θέση του DA VINCI να υπάρξει ένα πολύμορφο κέντρο το οποίο θα μπορούσε να φιλοξενεί ποικίλες δραστηριότητες και να καλύπτει πολλαπλές ανάγκες. Ενδεικτικά αναφέρουμε:
-φιλοξενία διαφόρων συζητήσεων, ομιλιών και εκδηλώσεων
-στέγαση λαϊκών συνελεύσεων γύρω από τοπικά, πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα
-χώρος συναυλιών και παραστάσεων
-λειτουργία studio όπου τα ερασιτεχνικά συγκροτήματα της πόλης θα μπορούν να κάνουν πρόβες και να ηχογραφούν
-στέγαση δομών αλληλοβοήθειας, ανταλλακτικών παζαριών, συλλογικής κουζίνας
-δημοτικός κήπος, σημείο πράσινου και αναψυχής
-παιδική χαρά που θα διασφαλίζει και θα φιλοξενεί παιδικές γιορτές πέρα από την εμπορευματική λογική των παιδότοπων».
