Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
«Τούτο έδει ποιήσαι, κακείνο μη αφιέναι»
Φοβάμαι ότι έχει επέλθει σύγχυση μεταξύ των δύο εισβολών. Αυτή της Ρωσίας προς την Ουκρανία και αυτή της Τουρκίας προς την Κύπρο. Αισθάνομαι λοιπόν υποχρέωση να διευκρινίσω την διαφορά αυτή, διότι έχει άμεση σχέση με τα εθνικά μας συμφέροντα, και την εθνική μας στρατηγική/πολιτική, αποδεχόμενοι ή μη, την ιστορική πραγματικότητα.
Η Ουκρανία έγινε κράτος, πολύ πρόσφατα, ήτοι το 1991 με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ενώ μέχρι τότε η περιοχή της Ουκρανίας ήταν για αιώνες Ρωσική, με κατ’ εξοχήν περιοχές, αυτήν της Κριμαίας και του Ντομπάς. Υπήρξε ακόμη μία εποχή όταν ο πρώην στρατηγός του αυτοκρατορικού ρωσικού στρατού Πάβλο Σκοροπάντσκι ηγήθηκε ενός επιτυχημένου πραξικοπήματος με την υποστήριξη της Γερμανίας εναντίον του Κεντρικού Συμβουλίου της Ουκρανίας στις 29 Απριλίου 1918.
Ο Σκοροπάντσκι ανακήρυξε την δημιουργία του συντηρητικού Ουκρανικού Κράτους και μάλιστα όχι Ουκρανία αλλά «Χετμανάτο», με τον εαυτό του ως μονάρχη, και αντέστρεψε πολλές από τις προοδευτικές πολιτικές της πρώην κυβέρνησης υπό το Ουκρανικό Σοσιαλιστικό-Επαναστατικό Κόμμα, το οποίο ανατράπηκε με τη σειρά του από τη Διεύθυνση της Ουκρανίας υπό την ηγεσία του Ουκρανικού Σοσιαλδημοκρατικού Εργατικού Κόμματος.
Στην αρχαιότητα η περιοχή της Ουκρανίας ήταν τμήμα της Σκυθίας και την κατοικούσαν οι Γέτες, ενώ κατά την περίοδο των μεγάλων μεταναστεύσεων της ύστερης αρχαιότητας ήταν μία από τις πρώιμες περιοχές όπου επεκτάθηκαν οι Σλάβοι. Τον Μεσαίωνα εγκαθιδρύθηκε εκεί το ισχυρό κράτος των Ρως του Κιέβου. Το «Κράτος των Ρως» αναφέρεται στην πρώτη σλαβική κρατική οντότητα (Ρως του Κιέβου) που ιδρύθηκε από τους Βάραγγους (Βίκινγκς) και τους Σλάβους, με κέντρο το Κίεβο, από τα τέλη του 9ου έως τον 13ο αιώνα, αποτελώντας πρόδρομο της σημερινής Ρωσίας, που έχει τη σημασία «γη των Ρως», αλλά και Ουκρανίας και Λευκορωσίας. Η σύγχρονη Ρωσία (Ρωσική Ομοσπονδία) είναι ένα τεράστιο πολυεθνικό κράτος που προέκυψε από τους διαδόχους του κράτους αυτού, με τη Ρωσική Αυτοκρατορία να αποτελεί μια μεγάλη αυτοκρατορία που εξελίχθηκε στην περιοχή.
Μεσολάβησε από τα μέσα του 14ου αιώνα οι περιοχές της σημερινής Ουκρανίας, να περάσουν από την κατοχή της Χρυσής Ορδής, του Μεγάλου Δουκάτου της Λιθουανίας και του Χανάτου της Κριμαίας και κατέληξε το 1686, το ανατολικό τμήμα της Ουκρανίας, ανατολικά του ποταμού Δνείπερου, να τεθεί υπό ρωσική κυριαρχία. Η δε Υψηλή Πύλη, στην οποία ανήκε η Κριμαία, αλλά μετά την ήτα της από την Μεγάλη Αικατερίνη, όχι μόνο αποδέχεται την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσία, αλλά αναγνωρίζει και την κυριαρχία της Ρωσίας στην Ουκρανία δυτικά του Δνείπερου. Η Οδησσός ήταν πάντα ρωσική, όπου ιδρύθηκε και η Φιλική Εταιρεία και όπου ναυτολογήθηκαν τα ελληνικά πλοία, φέροντας και κανόνι, για την δήθεν προστασία τους από τους Πειρατές και έτσι κερδήθηκε και η Ελληνική Επανάσταση του 1821.
Οι οντότητες, οι οποίες συγκροτούσαν τη Σοβιετική Ένωση και που δεν την ενδιέφερε το μέγεθος, ούτε τα όρια που νόμιζε κάθε οντότητα, αυτοανακηρύχθηκαν ως κράτη, μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991, επειδή ο μεθύστακας Γιέλτσιν, που εκμεταλλεύτηκε τις τότε συνθήκες κυριάρχησε, μη αφήνοντας τον Κορμπατσώφ, τον μεγάλο αυτόν άνδρα της πολιτικής, να συγκρατήσει όλες τις οντότητες/κράτη, σε μία νέα φιλελεύθερη Ομοσπονδία.
Σε κάθε περίπτωση, to cut the long story short, που λένε και οι Εγγλέζοι, η Ουκρανία, δεν υπήρξε ποτέ κράτος συγκροτημένο και δη στα όρια που δημιουργήθηκαν μέσα στη Σοβιετική Ένωση, που δεν τους ενδιέφερε τι και πως το νόμιζε ο καθένας, αφού ήταν όλοι υπό την εξουσία της Κεντρικής Κομμουνιστικής Επιτροπής, υπό τον Γενικό Γραμματέα της. Ο χώρος της σημερινής Ουκρανίας, υπήρξε Ρωσικός με Ρώσους κατοίκους και όχι απλά Ρωσόφωνους, οι οποίοι είχαν κάθε δικαίωμα να διεκδικήσουν μίαν κάποιας μορφής αυτονομία, τουλάχιστον.
Απόδειξη, οι δύο συμφωνίες του Μινσκ το 2014, οι οποίες ποτέ δεν τηρήθηκαν, αλλά κατά την μαρτυριάρα κ. Μέρκελ, έγιναν για να προετοιμαστεί για πόλεμο η Ουκρανία. Δηλαδή η στρατηγική της Δύσης, προεξάρχουσας των ΗΠΑ, επεδίωκαν τον πόλεμο για να εξοντώσουν τον Πούτιν, ο οποίος διέπραξε το έγκλημα … να δημιουργήσει δικό του διεθνές οικονομικό σύστημα, το λεγόμενο «BRICS», παρασύροντάς τον στην εισβολή που επεδίωκαν.
Για την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο, δεν έχουμε να πούμε πολλά. Ήταν μια παράνομη, ύπουλη, απαράδεκτη και καταδικαστέα εισβολή, με την συνέργεια Αγγλίας και ΗΠΑ, οι οποίες, ιστορικά αποδεδειγμένο, δεν θέλουν τίποτε το ελληνικό να αναπτυχθεί, φοβούμενοι το δυναμισμό και την ευφυία του Έλληνα, γιατί και στην Κύπρο Έλληνες είναι. Η δόλια αυτή εισβολή των Τούρκων δεν έχει καμία σχέση με αυτήν της Ρωσίας στην Ουκρανία, όπως πιο πάνω ανέλυσα ιστορικά.
Η κυβέρνηση, οφείλει να το αντιληφθεί και να μη το συνδέει, με τέτοιο άμεσο τρόπο, με την εισβολή της Ρωσίας, χωρίς να φεισώμεθα κάθε δυνατής προσπάθειας για την ενοποίησή της Κύπρου μας, η οποία γρήγορα πρέπει να επιτευχθεί. Όμως να μη θεωρούμε εχθρό τη Ρωσία αλλά ούτε και στενό φίλο, για να εκμεταλλευόμαστε τα χίλια δυο οφέλη που μπορούμε να έχουμε από τη Ρωσία, χωρίς να εγκαταλείψουμε τις ΗΠΑ, με τους οποίες έχουμε κάθε λόγο να είμαστε στενοί σύμμαχοι. Τούτο οφείλουν να το αντιληφθούν, ο Τραμπ και κάθε άλλος ιθύνων στις ΗΠΑ, όπως και η ομογένειά μας, ο δυνατός αυτός παράγων, που αγαπά και ενδιαφέρεται για την πατρίδα έτσι ώστε η μικρή Ελλάδα να μην χάνει κάθε όφελος που έχει ανάγκη, από οποιοδήποτε τρίτο κράτος, συμπεριλαμβανομένης της Ρωσίας. Αλλά μέχρις εκεί και μη παρέκει! Ο κάθε καλόπιστος φίλος, πρέπει να το αντιληφθεί και να μας συμπαρασταθεί όπου και όταν χρειαστεί.
nanagnostatos@gmail.com
