Γράφει ο Φοίβος Κλόκκαρης
Αντιστράτηγος ε.α.
Kατά την πρόσφατη επίσκεψη του Γενικού Γραµµατέα (ΓΓ) του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουντέρες στην Κύπρο, καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις σύγκλισης µιας νέας πενταµερούς διάσκεψης για το Κυπριακό. Ο πρόεδρος της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας (Κ∆) και τα κόµµατα που υποστηρίζουν τη λύση ∆∆Ο, εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και τη συγκρατηµένη αισιοδοξία τους επειδή συµφωνήθηκε να διεξαχθούν οι συνοµιλίες στη βάση του κεκτηµένου των συνοµιλιών (συγκλίσεις των συνοµιλιών).
Οι συγκλίσεις συνιστούν ουσιαστικά τη βάση του περιεχοµένου της λύσης ∆∆Ο, αλλά δεν έχουν κοινοποιηθεί επίσηµα στο λαό.Όσες γνωρίζουµε προέρχονται από διαρροές στα ΜΜΕ, όπως το 77 σελίδων κείµενο των συγκλίσεων Ντάουνερ (περιόδου 2008-2012) που διέρρευσε το 2013 (οι συγκλίσεις µε µαύρα γράµµατα και οι αποκλίσεις µε µπλε και κόκκινα).
Η ανάγνωση του κειµένου τροµάζει τον αναγνώστη. Οικοδοµείται ένα πολύπλοκο, διχοτοµικό και δυσλειτουργικό κράτος το οποίο διέπεται από συγκρουσιακές θέσεις, απόρροια του γεγονότος ότι η τουρκοκυπριακή (ΤΚ) διοίκηση είναι υποτελής στην Τουρκία και υποστηρίζει τα συµφέροντα της χώρας αυτής, σε βάρος εκείνων του κυπριακού κράτους. Το ίδιο συµβαίνει και µε τις θέσεις της ΤΚ διοίκησης στο θέµα των ΜΟΕ, οι οποίες υπαγορεύονται από τις τουρκικές δυνάµεις κατοχής (Τ∆Κ), οι οποίες ενισχύουν συνεχώς τις επιθετικές δυνατότητές τους.
Οι κυβερνήσεις µας δεν κοινοποιούν στον λαό τις συγκλίσεις των συνοµιλιών, επικαλούµενες το απόρρητό τους. Αυτό είναι αδικαιολόγητο γιατί οι συγκλίσεις είναι γνωστές σε Τουρκία και Βρετανία και δεν τίθεται θέµα εθνικής ασφάλειας να τις γνωρίζει και ο λαός, που θα υποστεί τις συνέπειες της λύσης.
Η έκφραση ικανοποίησης και συγκρατηµένης αισιοδοξίας, για την προοπτική επανέναρξης των συνοµιλιών για το Κυπριακό στη βάση του κεκτηµένου των συνοµιλιών (συγκλίσεις) για λύση ∆∆Ο, δεν δικαιολογείται για τους εξής λόγους:
(α) Η ∆∆Ο απορρίφθηκε από τον Κυπριακό Ελληνισµό στο δηµοψήφισµα του 2004 για το σχέδιο Ανάν και η εµµονή στη λύση αυτή αποτελεί έλλειψη σεβασµού προς τη λαϊκή ετυµηγορία.
(β) Οι συγκλίσεις των συνοµιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουµε από τις διαρροές στα ΜΜΕ, είναι βασικά οι δικές µας υποχωρήσεις προς στις τουρκικές απαιτήσεις, µε αποτέλεσµα το περιεχόµενο της ∆∆Ο να µη συνάδει µε τo κοινοτικό κεκτηµένο.
Μειονεκτήµατα της ∆∆Ο, η οποία ουσιαστικά είναι συγκαλυµµένη µορφή συνοµοσπονδίας δύο κρατών και δεν διαφέρει πολύ από τη συνοµοσπονδία δύο κρατών που υποστηρίζει σήµερα η Τουρκία:
(1) Γεωγραφικός και εθνοτικός διαχωρισµός και παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωµάτων (επιβολή εδαφικών ζωνών µε εγγυηµένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών που παραβιάζουν τα δικαιώµατα της ατοµικής ιδιοκτησίας, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι και της ελεύθερης εγκατάστασης, καταλύουν την Κ∆ την αντικαθιστούν µε δύο συνιστώντα κρατίδια και νοµιµοποιούν τη διχοτόµηση).
(2) Παραβίαση δηµοκρατικών αρχών, δυσλειτουργία του κράτους (βέτο µειοψηφίας και πολιτική ισότητα, που θα οδηγεί σε αναρίθµητα αδιέξοδα και παράλυση του κράτους, λόγω παραβίασης της δηµοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων).
(3) Έλλειψη ασφάλειας (το κυπριακό κράτος µετά τη λύση, δεν θα έχει δικαίωµα να έχει ένοπλες δυνάµεις ούτε τη δυνατότητα αυτοάµυνας και θα είναι εύκολη λεία στην επεκτατική βουλιµία της Τουρκίας).
(4) Έλλειψη λειτουργικής και οικονοµικής βιωσιµότητας (πολυπλοκότητα κράτους, υπερβολικά µεγάλο µέγεθος, διχοτοµικός χαρακτήρας και δυαρχία αξιωµατούχων. Υπερβολικό κόστος συντήρησης του κράτους και αποζηµιώσεων σε όσους θα απωλέσουν τις περιουσίες τους).
(5) Κίνδυνος ελέγχου του κυπριακού κράτους από την Τουρκία (η Τουρκία µέσω του βέτο των Τουρκοκυπρίων, θα επιβάλλει τις αποφάσεις στο κυπριακό κράτος και θα αδρανοποιήσει το ενεργειακό πρόγραµµά του, την οριοθέτηση τής ΑΟΖ του και τις στρατηγικές συνεργασίες του µε φίλες χώρες, επειδή έρχονται σε σύγκρουση µε τα συµφέροντα της Τουρκίας).
Παρά την απόρριψη του σχεδίου Ανάν για λύση ∆∆Ο, που εξυπηρετούσε τη νοµιµοποίηση της τουρκικής εισβολής/κατοχής και τη διαιώνιση της παραµονής των βρετανικών βάσεων στην Κύπρο, Βρετανία και Τουρκία φρόντισαν να παραµείνει η λύση αυτή στην τράπεζα των διαπραγµατεύσεων και πέτυχαν να πέσει στην παγίδα η πολιτική µας ηγεσία και να υποστηρίζει τη ∆∆Ο ως τη µόνη λύση για το Κυπριακό. Ουσιαστικά οι εχθροί µας, τεχνούργησαν µε ραδιουργία ένα είδος δούρειου ίππου, τη ∆∆Ο, προς εξυπηρέτηση των δικών τους συµφερόντων και πέτυχαν να υποστηρίζεται από την πολιτική µας ηγεσία, η οποία διαπράττει µέγα πολιτικό λάθος. Το κυπριακό πρόβληµα, από διεθνές έγκληµα τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισµού, εθνοκάθαρσης, µεθοδεύτηκε να αντιµετωπίζεται ως δικοινοτική διαφορά.
Ο Θουκυδίδης στο Α144 (∆ηµηγορία Περικλέους) προβάλλει τον κίνδυνο από τη διάπραξη δικών µας λαθών«µάλλον γαρ πεφόβηµαι τας οικείας ηµών αµαρτίας ή τας των εναντίον διανοίας» (γιατί πιο πολύ φοβάµαι τα δικά µας λάθη παρά των εχθρών τα σχέδια). Tα λάθη που διέπραξε ο Ελληνισµός στην Κύπρο ήταν θανατηφόρα και αν υιοθετηθεί λύση ∆∆Ο θα αποτελέσει συνέχεια εκείνων του 1974(πραξικόπηµα, µη εφαρµογή του σχεδίου αµύνης Κύπρου).
Η κυβέρνησή µας και τα κόµµατα που υποστηρίζουν τη ∆∆Ο, καλλιεργούν ψευδαισθήσεις στον λαό ότι η ∆∆Ο «επανενώνει και απελευθερώνει την Κύπρο», ενώ αυτή καταλύει την Κ∆, νοµιµοποιεί τη διχοτόµηση και επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλο το νησί (στρατηγικός στόχος Τουρκίας).
∆υστυχώς ούτε η ελληνική κυβέρνηση συνειδητοποιεί ότι η ∆∆Ο θα τουρκοποιήσει την Κύπρο και θα υποστούν σοβαρό πλήγµα και τα συµφέροντα της Ελλάδας στην Ανατ.Μεσόγειο.
Είναι χρέος της κυβέρνησής µας να ενηµερώσει επίσηµα τον λαό για τις συγκλίσεις των συνοµιλιών και δικαίωµα του λαού να το απαιτήσει. Ισως η γνώση των συγκλίσεων αφυπνίσει τον λαό, αντιληφθεί τον θανάσιµο κίνδυνο και ασκήσει πίεση στην πολιτική µας ηγεσία, να αναθεωρήσει τη στρατηγική της στο Κυπριακό.
Να απορρίψει τη ∆∆Ο και να τεθεί ως στρατηγικός στόχος η προστασία των ελευθέρων περιοχών (ενίσχυση στρατιωτικής ισχύος) και η απελευθέρωση των κατεχοµένων (αγώνας µε όλα τα πολιτικά, διπλωµατικά και νοµικά µέσα για εφαρµογή τού διεθνούς δικαίου στην Κύπρο και των ψηφισµάτων του ΣΑ/ΟΗΕ ήτοι αποµάκρυνση των τουρκικών κατοχικών δυνάµεων και εποίκων, επιστροφή των προσφύγων). Αν δεν υπάρξει αναθεώρηση της στρατηγικής του Ελληνισµού (Ελλάδας – Κύπρου) στο Κυπριακό, κινδυνεύουµε µε νέα εθνική καταστροφή.
