ΕΠΕΑΠΤΕΡΟΕΝΤΑ
Γράφει ο Άγγελος Πολύδωρος
Συνολικά 400 επιτυχόντες των πανελλαδικών του καλοκαιριού δεν πήγαν καν να εγγραφούν. Kαι μιλάμε για επιτυχόντες και στην Ιατρική Σχολή αλλά και σε δημοφιλή πολυτεχνικά τμήματα. Αυτό αποκάλυψε τη Δευτέρα στην ERTNews ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Πατρών Χρ. Μπούρας. Δεν πρόλαβα να σημειώσω πολλές λεπτομέρειες, αλλά από ό,τι κατάλαβα, προειδοποίησε ότι το πρόβλημα θα ενταθεί τα επόμενα χρόνια λόγω της δημογραφικής συρρίκνωσης.
Τόνισε επίσης ότι σήμερα υπάρχουν περίπου 70.000 θέσεις στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ενώ οι εισακτέοι ανέρχονται σε περίπου στις 60.000 και εκτίμησε ότι έως το 2040, οι νέοι φοιτητές ενδέχεται να περιοριστούν στις 30-32 χιλιάδες για τον ίδιο αριθμό θέσεων, δηλαδή των 60.000!
Σημείωσα αυτά και συνέχισα το ζάπινγκ, διότι έψαχνα συγκεκριμένη εκπομπή, αλλά όλα τα κανάλια είχαν διαφημίσεις λες και είχαν συμφωνήσει να τις τρέχουν ταυτόχρονα, ώστε να μη μένει ο τηλεθεατής «καρφωμένος» σε μια εκπομπή και δεν βλέπει όλο το «εμπόρευμα». Το έσοδό τους, δηλαδή. Σου λέει, μη βάζουμε διαφημίσεις ασυντόνιστα και ο τηλεθεατής να τις αποφεύγει κυνηγώντας εκπομπές.
Έτσι, ανάμεσα σε ζάπινγκ διαφημίσεων, έπεσα τυχαία στην προαναφερθείσα ανησυχητική είδηση, η οποία θα χανόταν ανάμεσα σε διαφημίσεις και ειδήσεις, όπως η παρατραβηγμένη υπόθεση του κβαντικού γιατρού, η έκρηξη της Πλάκας και το αυτοκρατορικό «ή εμείς ή κανείς», που είπε ο πρώην πρωθυπουργός Τσίπρας (avec le soutien – που λένε οι Γάλλοι – του ακροδεξιού Καμμένου, μη το ξεχνάμε αυτό) αναφερόμενος στον εαυτό του, που τον φαντάζεται στη δεύτερη θέση μετά τις εκλογές του 2027 και δεν τη χαρίζει στους υπόλοιπους του προοδευτικού χώρου, τρομάρα μας.
Μετά από αυτό το αφιέρωμα των 60 περίπου λέξεων στον πρώην πρωθυπουργό, μπορώ να επανέλθω στα σοβαρά θέματα όπως αυτό, με τον αριθμό των φοιτητών που, ενώ εισήχθησαν σε σχολές, δεν γράφτηκαν. Ο κύριος πρύτανης, όπως φρόντισα να ενημερωθώ αργότερα, απέδωσε το φαινόμενο αυτό στις οικονομικές δυσκολίες των οικογενειών και το υψηλό κόστος στέγασης και μετακίνησης. Σωστό, αλλά…
Εκείνη τη στιγμή θυμήθηκα τη συζήτηση που είχα ακούσει από κάποια νεαρά κορίτσια στο café. Φέτος το καλοκαίρι αναγκαζόμουν να συχνάζω στο café, διότι στην πολυκατοικία μας είχαμε δυστυχώς πολλές θορυβώδεις επισκευαστικές εργασίες.
Η συζήτηση αφορούσε μια από τις κοπέλες με πτυχίο Φιλολογίας, η οποία είχε πάρει απόφαση να μην ακολουθήσει το λειτούργημα, αλλά να ανοίξει Nail Salon, Nail Bar, Nail Studio ή κάτι τέτοιο, διότι «εκεί υπάρχουν τα λεφτά», όπως είπε στις άλλες για να σταματήσουν να την ειρωνεύονται. Τί να πω: Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή, κύριε πρύτανη.
