Άρθρο του Λευτέρη Μαγιάκη: Δημοτικού Σύμβουλου Αμαρουσίου, επικεφαλής παράταξης «Ενότητα, Ανατροπή και Έργο για το Μαρούσι»
Συζητήθηκε την Τρίτη 16-3-2021 στο Δημοτικό Συμβούλιο του Αμαρουσίου το σχέδιο νόμου της κυβέρνησης για το εκλογικό σύστημα στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές. Με το Ν/Σ αντικαθίσταται αυτό που ίσχυσε στις εκλογές του 2019 (ΚΛΕΙΣΘΕΝΗΣ) με ένα υπερπλειοψηφικό που είχαμε να δούμε στην τοπική αυτοδιοίκηση εδώ και είκοσι χρόνια.
Η ΝΔ παμένει συνεπής με το πρόγραμμα της και τη νεοφιλελεύθερη αντίληψη ότι οι Δήμοι και οι Περιφέρειες δεν είναι αυτοτελείς πολιτικοί θεσμοί, όπως το Σύνταγμα προβλέπει, αλλά διοικητικές υπηρεσίες του κράτους που υλοποιούν την πολιτική της εκάστοτε κυβέρνησης. Το νομοσχέδιο δίνει απεριόριστες εξουσίες στο Δήμαρχο και υποβαθμίζει το ρόλο του Δημοτικού Συμβουλίου, στην ουσία, σε συμβουλευτικό όργανο.
Ακόμα και με ποσοστό 43%+1 ο Δήμαρχος και η παράταξη του εκλέγονται από τον πρώτο γύρο των εκλογών. Διαφορετικά υπάρχει και δεύτερος γύρος μεταξύ των δύο πρώτων και εκλέγεται τελικά ο Δήμαρχος 
που θα συγκεντρώσει ποσοστό 50%+1.
Ο δήμαρχος που θα εκλεγεί, ανεξάρτητα από το ποσοστό που πήρε στον πρώτο γύρο, θα διαθέτει στο δημοτικό συμβούλιο, στα υπόλοιπα θεσμικά όργανα και τα διοικητικά συμβούλια των Οργανισμών του Δήμου άνετη πλειοψηφία με το 60% των εδρών να προέρχεται από την παράταξη του.
Η ισοτιμία της ψήφου των πολιτών καταργείται. Όσοι ψήφισαν την παράταξη του Δημάρχου είναι πιο «ίσοι» από τους άλλους. Στο Μαρούσι για να εκλεγεί ένας δημοτικός σύμβουλος της πλειοψηφίας θα χρειάζεται κατά μέσο όρο 500 ψήφους, ενώ ένας σύμβουλος της μειοψηφίας για να εκλεγεί θα πρέπει να συγκεντρώσει κατά μέσο όρο 1500 ψήφους.
Ο λόγος που επιλέγεται αυτό το σύστημα είναι για να διασφαλίσει στο Δήμαρχο που θα εκλεγεί «κυβερνησιμότητα» και «αποτελεσματικότητα».
Αρχικά να πούμε ότι οι «ευρωπαϊστές», που στηρίζουν κύρια αυτό το νόμο, κάνουν ότι δεν βλέπουν για το τι συμβαίνει στην Ευρώπη όπου, στη μεγάλη πλειοψηφία των χωρών, το εκλογικό σύστημα στην τοπική αυτοδιοίκηση είναι η απλή αναλογική με έμμεση εκλογή Δημάρχου από το δημοτικό συμβούλιο. Αυτό το Σώμα έχει το δικαίωμα να τον ανακαλέσει, αν δεν τηρήσει τις δεσμεύσεις του στη βάση μιας δημόσιας προγραμματικής συμφωνίας – συνεργασίας και σύγκλισης των προγραμμάτων των παρατάξεων.
Οι μελέτες που έγιναν για το θέμα αυτό, ήδη από το 2017, επιβεβαίωσαν τα παραπάνω, αλλά μπήκαν στα πιο βαθιά συρτάρια της ΚΕΔΕ. Οι συντηρητικές δυνάμεις στην αυτοδιοίκηση, ανεξάρτητα αν πρόσκεινται στη ΝΔ, στο ΣΥΡΙΖΑ ή το ΚΙΝΑΛ, κρίνοντας εν πολλοίς και εξ ιδίων, θεωρούν ότι αυτός ο τρόπος λειτουργίας θα θέσει τους Δημάρχους σε καθεστώς ομηρίας και εκβιασμών εκ μέρους μειοψηφιών.
Δυσανεκτικές στο δημοκρατικό διάλογο και με καθεστωτική αντίληψη δεν μπορούν να αντιληφθούν ότι η αλήθεια δεν είναι μία και μοναδική και ότι απαιτούνται συνθέσεις.
Πραγματικός ηγέτης σε μια τοπική κοινωνία δεν είναι αυτός που «αποφασίζει και διατάσσει» με νοοτροπία «διοικητή» ή «κυβερνήτη». Ικανός και καλός τοπικός ηγέτης είναι αυτός που καταφέρνει να συνθέτει τις διαφορετικές απόψεις, να βρίσκει επιχειρήματα, να πείθει και να εξασφαλίζει τη στήριξη του δημοτικού ή περιφερειακού συμβουλίου σε κάθε κρίσιμη συζήτηση.
Η ισχυρή πλειοψηφία στους Δήμους δεν απέτρεψε τη διαφθορά με φαινόμενα τύπου «Παπαγεωργόπουλου» και αμέτρητων σκανδάλων διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Δεν απέτρεψε, αντίθετα ενίσχυσε, τις πελατειακές σχέσεις δημοτικής αρχής-δημότη. Τέλος οι ισχυρές κυβερνήσεις είναι που οδήγησαν τη χώρα σε χρεωκοπία και τη μετατροπή της σε αποικία χρέους για πολλές δεκαετίες ακόμα.
Οι ισχυρές πλειοψηφίες των δημοτικών αρχών Τζανίκου και Πατούλη δεν απέτρεψαν να συμπεριληφθεί το Μαρούσι μεταξύ των πιο υπερχρεωμένων Δήμων της χώρας. Να υποβαθμιστεί το περιβάλλον και η ποιότητα ζωής των κατοίκων εξ αιτίας του μοντέλου ανάπτυξης που υπηρέτησαν (Υπερτοπικά εμπορικά κέντρα της «Βωβόπολης», ΜΩΛ, Γκόλντεν Χωλ, Ολυμπιακά κτίρια, Κτίρια γραφείων, μεγάλες ιδιωτικές Νοσοκομειακές μονάδες)
Οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι ήταν αυτοί που επέβαλλαν ισχυρές αλλά ελεγχόμενες δημοτικές αρχές και δημοτικά συμβούλια προκειμένου να μην φέρουν αντίσταση στα σχέδια τους. Και δεν το έκρυψαν. Αλήθεια ποιος δεν θυμάται τις χορηγίες εκατομμυρίων της ΛΑΜΔΑ στη δημοτική Αρχή Πατούλη πριν από τις εκλογές του 2014;
Τελευταίο παράδειγμα η «νομιμοποίηση» του ΜΩΛ όπου η Δημοτική Αρχή Αμπατζόγλου την αποδέχθηκε έναντι πινακίου φακής και χωρίς ουσιαστικά αντισταθμιστικά οφέλη για την πόλη. Το μέλλον θα δείξει τι θα γίνει τελικά και με τη μεταφορά του Καζίνο της Πάρνηθας, αλλά αυτό θα εξαρτηθεί πρώτα και κύρια από την αντίσταση των κατοίκων.
Στο ερώτημα αν θέλουμε μια Αυτοδιοίκηση της δημοκρατίας, της συλλογικής λήψης των αποφάσεων, της ενίσχυσης θεσμών άμεσης δημοκρατίας, της διαφάνειας, της ισότητας, της δικαιοσύνης, της αλληλεγγύης, των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων και της βιώσιμης ανάπτυξης με επίκεντρο τις ανάγκες των απλών ανθρώπων και όχι τα κέρδη των επιχειρηματιών, ή μια Αυτοδιοίκηση που θα παραμείνει ένας κομματικοποιημένος, γραφειοκρατικός, αποστεωμένος θεσμός παραγωγής παραγόντων και παραγοντίσκων προθύμων να υπηρετήσουν τις κεντρικές κομματικές-κυβερνητικές πολιτικές που θα τους υπαγορευτούν, οι συντηρητικές δυνάμεις στην αυτοδιοίκηση έχουν κάνει την επιλογή τους. Υποστηρίζουν το νομοσχέδιο «Βορίδη» για το εκλογικό σύστημα.
Καλούμε όλους τους αιρετούς αλλά και όλους τους πολίτες που πιστεύουν στη Δημοκρατία ανεξάρτητα άλλων ιδεολογικών αντιλήψεων, να μην επιτρέψουμε να υλοποιηθεί το θεσμικό πραξικόπημα που πρότεινε η κυβέρνηση της Ν.Δ.
