Γράφει ο Χρίστος Αλεξόπουλος
Οικονομολόγος (Harvard)
Συγγραφέας των βιβλίων
GOODBYΕ GREECE – HELLO HELLAS & ΟΡΑΜΑ HELLAS
(Εκδόσεις Παπαζήση )
Ένα από τα καλά της επικής ταινίας ΟΔΥΣΣΕΙΑ του σκηνοθέτη NOLAN, αφορά στην έμμεση ανάσταση του Ομήρου, τον οποίον «σκότωσαν» τελευταία οι ακαδημαϊκοί της Δύσης.
Η εγκατάλειψη της κλασικής παιδείας από τον σύγχρονο κόσμο της woke agenda και η αποκατάσταση της ελληνικής σοφίας έχουν εκφραστεί διεθνώς από τους Αμερικανούς καθηγητές Hanson & Heath δια του βιβλίου τους «Η Δολοφονία του Ομήρου». Επόμενο ήταν ν’ αναγεννηθεί και στην ιδιαίτερη πατρίδα του την Ελλάδα.
Σε μια προσπάθεια θωράκισης της χώρας έναντι της αναθεωρητικής επιθετικής Τουρκίας, η κυβέρνησή μας συμμάχησε με το μικρό αλλά ισχυρό Ισραήλ για την προμήθεια της ονομασθείσας ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ. Ενός αντιαεροπορικού θόλου προστασίας της απειλούμενης ελληνικής επικράτειας. Οι Ισραηλινοί αποκάλεσαν το προηγμένο αυτό αμυντικό σύστημα ΔΑΒΙΔ, προς τιμή του βιβλικού ένδοξου βασιλιά τους, ο οποίος, αν και μικρόσωμος, κατατρόπωσε τον γίγαντα ΓΟΛΙΑΘ με μια σφενδόνα και πέντε πέτρες, στηριζόμενος στη δική του εξυπνάδα, δύναμη και πίστη στο Θεό.
Παρά τις δικαιολογημένες ηθικές αντιρρήσεις μερικών για την ανάθεση της αεράμυνάς μας στον αμφιλεγόμενο ηγέτη του Ισραήλ Νετανιάχου, ο οποίος καταπιέζει τους Παλαιστίνιους, όπως ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν τους Έλληνες, η ανασφάλεια και εξάρτησή μας κατέστησε τον προσωρινό εχθρό του προαιώνιου εχθρού μας αναγκαίο φίλο. Μένει να αποδειχθεί, ωστόσο η πραγματική υποστήριξή του στο πεδίο, την ώρα της αλήθειας.
Αιωρείται, όμως, ένα σοβαρό ερώτημα ως προς τον έλεγχο και την αποτρεπτική ικανότητα της ΑΣΠΙΔΑΣ ΤΟΥ ΑΧΙΛΛΕΑ να επιφέρει παρόμοια νίκη με αυτήν του ΔΑΒΙΔ κατά του νεοοθωμανού ΓΟΛΙΑΘ. Καθόσον μας διαφεύγει μια ουσιαστική ατέλεια. Πέρα από το γεγονός ότι ο σύγχρονος Έλληνας, πολιτικός ή πολίτης, μοιάζει περισσότερο με τον γέρο πονηρό Οδυσσέα παρά με τον νέο ανδρείο Αχιλλέα. Στην Ιλιάδα του Ομήρου, ο αήττητος Αχιλλέας σκοτώνει τον άξιο αρχηγό των Τρώων Έκτορα, αλλά τελικά φονεύεται ειρωνικά, παρά τη θαυματουργή ασπίδα του, από τον ωραίο Πάρη με ένα βέλος! Καθοδηγούμενος από τον Απόλλωνα, τον κτυπά στο μοναδικό τρωτό σημείο του σώματός του. Την πτέρνα, που, σύμφωνα με τον μύθο, η μητέρα του θεά Θέτις δεν εβάπτισε στα αθάνατα Ύδατα της Στυγός, επειδή τον κρατούσε εκεί ως μωρό με το χέρι της.
Το επιμύθιον για την παρούσα ελληνοτουρκική αντιπαλότητα, η οποία θυμίζει τον Τρωικό Πόλεμο, έγκειται στο γεγονός ότι κανένα τέλειο όπλο-αντικείμενο δεν υποκαθιστά απολύτως τον θνητό άνθρωπο-υποκείμενο.
Η ατελής Ασπίδα, στη δική μας περίπτωση, ταυτίζεται με την φοβική πολιτική ηγεσία. Την ελλειμματική ελίτ της Ελλάδας. Αυτή αποτελεί την Αχίλλειο Πτέρνα του Ελληνισμού! Κάτι που γνωρίζει ο αυταρχικός Σουλτάνος Ερντογάν και μας τρομοκρατεί με το Casus Belli. Κερδίζει έτσι αναίμακτα ελληνικό γεωπολιτικό χώρο με τις συνεχείς κυριαρχικές υποχωρήσεις μας, χάριν της ειρήνης, της καλής γειτονίας και της ντροπιαστικής ησυχίας μας (ΗΡΕΜΑ ΝΕΡΑ). Επιπλέον, για τις συμμαχικές (ΝΑΤΟ) και εταιρικές (ΕΕ) υποχρεώσεις, μέσω του δόγματος ΑΝΗΚΟΜΕΝ ΕΙΣ ΤΗΝ ΔΥΣΙΝ & ΣΤΗ ΣΩΣΤΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ!
Αν κρίνουμε από τις ελληνοτουρκικές κρίσεις του τελευταίου αιώνα, θα διαπιστώσουμε με λύπη ότι το πολιτικό προσωπικό μας απεδείχθη κατώτερο των περιστάσεων και πατριωτικών απαιτήσεων, ανεπαρκές και αδιάφορο μάλλον για τα εθνικά συμφέροντα και ιστορικά δίκαια του Ελληνισμού. Είτε από φοβία και βλακεία, είτε από ξένη εξάρτηση και υποτέλεια, είτε από φιλαρχία και ιδιοτέλεια. Όχι πάντοτε ρεαλιστικά από αντικειμενική αδυναμία. Ελλιποβορές σε αυτοπεποίθηση, αξιοπρέπεια και υπερηφάνεια. Ως εξαιρετικοί λογιστές, αλλά κακοί οραματιστές.
Αποτέλεσμα, η συνεχής συρρίκνωση του οικουμενικού πολιτισμικού Ελληνισμού στα στενά γεωγραφικά σύνορα του ελλαδικού κράτους, ύστερα από αλλεπάλληλες ανομολόγητες ήττες, μεταμφιεσμένες επικοινωνιακά σε ισοπαλίες ή πύρρειες νίκες. π.χ. 1922 (Μικρασιατική Καταστροφή & Πόντος), 1955&1964 (Πογκρόμ Ρωμιών Πόλης), 1974 (Εισβολή & Κατοχή 40% Κύπρου), 1996 (Γκριζάρισμα Ιμίων), 2006 (Γαλάζια Πατρίδα), 2019 (Τουρκολυβικό Σύμφωνο), 2023 (Κατευναστική Διακήρυξη Φιλίας), 2024 (Κάσος-GSI Καλώδιo) κλπ. Εκτός των καθημερινών παραβάσεων και παραβιάσεων στον αέρα, τη θάλασσα, ακόμη και στην ξηρά, στα πλαίσια ενός διαρκούς ακήρυκτου, αλλά ατιμώρητου, υβριδικού πολέμου. Όπως με τη συνεχή παράνομη μουσουλμανική μετανάστευση και υπεραλίευση.
Αν το παρελθόν συνιστά ασφαλή οδηγό για το μέλλον, τότε τίποτα δεν μας εγγυάται την αισιόδοξη αποφυγή μιας νέας θαλάσσιας τραγωδίας, εν όψει της αναμενόμενης σύγκρουσης γύρω από τη διχοτόμηση-συνδιαχείριση του Αιγαίου δια της μονομερούς νομιμοποίησης της παράνομης MAVI VATAN από την ιμπεριαλιστική Τουρκία. Φοβάμαι, ούτε η συμμετοχή της γαλλικής εταιρείας Μeridiam, μπορεί να είναι αποτρεπτική.
Εν κατακλείδι: Μπορεί ο δημοκρατικός Έλληνας πρωθυπουργός Μητσοτάκης να μεταμορφωθεί σε γενναίο Αχιλλέα, να προστατεύσει την πτέρνα του με την Ασπίδα και ν’ αντιμετωπίσει επιτυχώς τον «Μεγάλο Τούρκο» δικτάτορα Ερντογάν, όπως ο ΔΑΒΙΔ τον ΓΟΛΙΑΘ, δεδομένης της πρωθυπουργοκεντρικής συνταγματικής δομής της εκτελεστικής εξουσίας στην ελληνική Πολιτεία;
Τουλάχιστον ρητορικά, αφού η κοινή τουρκική γνώμη έχει πειστεί επικίνδυνα με τα προπαγανδιστικά ψέματα της ηγεσίας της και αντιλαμβάνεται μια εντελώς στρεβλή ιστορική πραγματικότητα.
ΔΕΔΟΜΕΝΟ ή ΖΗΤΟΥΜΕΝΟ; ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ…
