H 28η Οκτωβρίου δεν είναι απλώς µία ηµεροµηνία στο ηµερολόγιο· είναι η αναλαµπή της εθνικής ψυχής, το άσβεστο φως της πίστης και της φιλοπατρίας που φώτισε τον δρόµο των Ελλήνων στα πιο σκοτεινά µονοπάτια της Ιστορίας. Το Έπος του 1940 δεν γράφτηκε µε λόγια αλλά µε αίµα και προσευχή. Ήταν η συνάντηση του Έθνους µε το καθήκον και της Ορθοδοξίας µε την αυτοθυσία.
Την ίδια ηµέρα, η Εκκλησία µας εορτάζει την Αγία Σκέπη της Υπεραγίας Θεοτόκου, εκείνη που σκέπασε τον ελληνικό στρατό στα χιονισµένα βουνά της Πίνδου και της Βορείου Ηπείρου. Οι αφηγήσεις των προγόνων µας από την Κορυτσά, το Τεπελένι, τους Αγίους Σαράντα, τη Χειµάρα και την Κακαβιά, µαρτυρούν πως κάθε βήµα του Έλληνα στρατιώτη όπως και του παππού µου εκ µητρός, που συνοδευόταν από την προσευχή και τον σταυρό. ∆εν πολεµούσαν µόνο για την ελευθερία· πολεµούσαν «υπέρ πίστεως και πατρίδος».
Σήµερα, καθώς τιµούµε εκείνους που αντιστάθηκαν, οφείλουµε να θυµηθούµε πως η ελληνική σηµαία δεν είναι ένα απλό πανί µε χρώµατα, αλλά το ιερό σύµβολο της ελληνορθόδοξης ταυτότητας. Το γαλάζιο και το λευκό της είναι ο ουρανός και το φως της Ορθοδοξίας. Την Ελληνορθόδοξη σηµαία, λοιπόν, δικαιούνται να κρατούν µόνον Ελληνορθόδοξοι µαθητές, σπουδαστές και στρατιωτικοί· όσοι µετέχουν συνειδητά στο ήθος και στην πίστη του Γένους. ∆ιότι δεν πρόκειται απλώς για ένα εθνικό σύµβολο, αλλά για ιερό σηµείο της πίστεως και της ιστορικής συνέχειας του Έθνους.
Απορώ, όπως και πολλοί Έλληνες, πώς κανείς από τους Προέδρους της ∆ηµοκρατίας, ούτε ακόµη και ο αείµνηστος συµπατριώτης µου Κωστής Στεφανόπουλος, δεν θέσπισε αυτή τη βασική αρχή. Είναι χρέος της Πολιτείας να διαφυλάξει τον σεβασµό στα ιερά µας σύµβολα και να θεσπίσει ότι το δικαίωµα να φέρει τη σηµαία στην παρέλαση ή εντός του Ιερού Ναού για τη ∆οξολογία, ανήκει σε σπουδαστή προτεινόµενο από τον οικείο Ορθόδοξο Ναό ή τη Μητρόπολη. Αυτοί οι φορείς είναι θεσµοί του ∆ηµοσίου ∆ικαίου και φρουροί του εθνικού ήθους.
Ο αποχρωµατισµός των εθνικών συµβόλων από την Ελληνορθοδοξία συνιστά αποστασία από τα Ιερά και Όσια των προγόνων µας. Η φιλοπατρία και η αυτοθυσία των Ελλήνων της Πίνδου και του Αλβανικού µετώπου γεννήθηκαν µέσα από το Ευαγγέλιο, τη Λειτουργία και την ελληνική οικογένεια. Αυτήν τη συνέχεια οφείλουν τα σχολεία όλων των βαθµίδων να υπενθυµίζουν, µέσα από επίκαιρες εργασίες και µελέτες προς βράβευση, που θα τιµώνται κάθε χρόνο στην εθνική επέτειο από κάθε Μητρόπολη, ∆ήµο και Περιφέρεια. ∆εν χρειάζονται υπουργικές εγκυκλίους για να τιµήσουµε τα Ιερά και τα Όσιά µας· χρειάζεται, ψυχή συνείδηση και πίστη.
Όπως έλεγε ο µακαριστός Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, «Η Μακεδονία θα σώσει σήµερα την Ελλάδα», γιατί εκεί το εθνικό φρόνηµα ζει πιο έντονα. Γι’ αυτό και ο ίδιος στήριξε τις πολύτεκνες και τρίτεκνες οικογένειες, γνωρίζοντας ότι η πίστη και η πατρίδα σώζονται µέσα στην οικογένεια. Το ίδιο πνεύµα βλέπουµε σήµερα στην Ουγγαρία του Ορµπάν, που ενισχύει και τις δίτεκνες χριστιανικές οικογένειες και τις µητέρες, δείχνοντας πως ο λαός που σέβεται τις ρίζες του έχει µέλλον.
Ο Ηρόδοτος µάς υπενθυµίζει πως «το ελληνικόν εόν, όµαιµόν τε και οµόγλωσσον και θεών ιδρύµατα κοινά και θυσίαι ήθεά τε οµότροπα». ∆ηλαδή: υπάρχει ένα ελληνικό γένος, µε κοινό αίµα, κοινή γλώσσα, κοινή πίστη και κοινά ήθη. Αυτό το όµαιµον και οµόδοξο είναι η ψυχή του Έθνους.
Ας αναλογιστούν, λοιπόν, όσοι δρουν σήµερα ως νέοι Εφιάλτες, πως η υστεροφηµία τους θα τους καταδικάσει στην ιστορική λήθη. Ο γέροντας Παΐσιος, ασυρµατιστής στο µέτωπο της Βορείου Ηπείρου, προείπε ότι οι πολιτικοί της δόξας και του πλούτου θα σκάσουν σαν φούσκες, γιατί έχασαν την πίστη και το φιλότιµο.
Κι ενώ άλλοι λαοί επενδύουν σε πολεµικά µέσα και υπεροπλίες, όπως η Ιταλία της κυρίας Μελώνη, που οραµατίζεται το µεγαλύτερο νέο αεροπλανοφόρο στη Μεσόγειο, ας θυµηθεί: όποιος υβρίζει την Ιστορία, την υφίσταται. Η Ελλάδα δεν χρειάζεται φανταχτερά όπλα· χρειάζεται ζώσα ψυχή, πίστη, ενότητα και καθαρή ψυχή.
Βρισκόµαστε σε δύσκολη φάση, µα το χρέος µας είναι σαφές: να νοικοκυρέψουµε την Πατρίδα µας, να σταµατήσουµε την ανοµία, την αδιαφορία και την παρακµή. Μόνο έτσι θα φανούµε άξιοι των ηρώων του ’40, που µε πίστη και φιλότιµο κράτησαν όρθια την Ελλάδα και το Έθνος των Ελληνορθοδόξων πολιτών της επικρατούσας κατά το Σύνταγµα.
