Γράφει ο
Σάββας Ιακωβίδης
Φτάσαµε ξανά σε αυτό το τραγικό έκπτωµα: Και να µιλάς Ελληνικά, σήµερα στην Κύπρο, να είσαι υπερήφανος Έλληνας για την καταγωγή και την Ιστορία σου, να γράφεις και να λαλείς στην Ελληνική, ν’ αγαπάς την Ελλάδα µας, αλλά να εκφράζεσαι, να τιµάς και να σέβεσαι την αρχαΐζουσα κυπριακή διάλεκτο, είναι καθηµερινή πράξη αντίστασης κατά του ανθελληνισµού, µισελληνισµού και επιχειρούµενου αφελληνισµού των Κυπρίων.
Η συµµετοχή της Κύπρου στην Μπιενάλε αρχιτεκτονικής, στη Βενετία, αποκάλυψε ξανά µια µεθοδική επιχείρηση αποδόµησης της ελληνικής γλώσσας και εργαλειοποίησης της κυπριακής διαλέκτου ως µεθόδου γλωσσικής απονεύρωσης και εθνικής-ιστορικής αποξένωσης των Κυπρίων. Επί αγγλοκρατίας επιχειρήθηκε η εθνική, γλωσσική, ιστορική και ιδεολογική αποκοπή των Κυπρίων από τον υπόλοιπο Ελληνισµό. Ο Νοµπελίστας ποιητής µας, Γ. Σεφέρης, σε επιστολή του στον Γ. Θεοτοκά (28/12/1954), έγραψε:
«Υπάρχουν σε µια γωνιά της Γης 400 χιλιάδες ψυχές από την καλύτερη, την πιο ατόφια Ρωµιοσύνη, που προσπαθούν να τις αποκόψουν από τις πραγµατικές τους ρίζες και να τις κάνουν λουλούδια θερµοκηπίου. Σ’ αυτήν τη γωνιά της Γης δουλεύει µια µηχανή που κάνει τους Ρωµιούς σπαρτούς-Κυπρίους -όχι- Έλληνες, που κάνει τους ανθρώπους µπαστάρδους, µε την εξαγορά και την απαθλίωση των συνειδήσεων, µε τις κολακείες των αδυναµιών ή των συµφερόντων». Αυτή η άθλια «µηχανή» δεν σταµάτησε να δουλεύει. Μετά την ανεξαρτησία, η κυπριακή διάλεκτος για τους λεγόµενους νεοΚύπριους, και ειδικά για το ΑΚΕΛ, έγινε η αιχµή του κοµµατικού, ιδεολογικού και πολιτικού δόρατός τους.
Στην Μπιενάλε παρουσιάστηκε βιβλίο, το οποίο παραπέµπει σε θέσεις του ΑΚΕΛ στο Κυπριακό και σε µιαν εκβαρβαρισµένη κυπριακή διάλεκτο: «Ο πόλεµος, µέσα που την δραµατικήν τζαι βίαιη του εκρηκτική βαναυσότητα, οδήγησεν στην υποχρεωτικήν ανταλλαγήν πληθυσµών, όπου εκτοπίστηκεν η πλειοψηφία των Ελληνοκυπρίων που τον βορρά στον νότον, τζαι η πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων που τον νότον στον βορράν». «Οι ξεχωριστές πελατειακές σχέσεις τζαι στις θκυο πλευρές (της µιας που εν τυπικά αναγνωρισµένη, ενώ η άλλη όι), αφού εξασφαλίζονται µέσω των θκυο κρατικών µηχανισµών ξεχωριστά…».
Οι υπεύθυνοι εξέδωσαν το πόνηµά τους «στα ελληνοκυπριακά τζαι στα τουρκοκυπριακά τζαι όι στην κοινή ελληνική ή τουρκική» µε το επιχείρηµα ότι αυτό «έγινε για να γυρίσει η συζήτηση πίσω στη γλώσσα των κοινοτήτων». Πλήρης γλωσσική και πολιτική παραχάραξη µε χρήµατα της Κυπριακής ∆ηµοκρατίας «τυπικά αναγνωρισµένης»! Η συµµετοχή της Κύπρου στην Μπιενάλε ήταν οι δόµες µε πέτρες, µια πανάρχαια πρακτική που απαντάται περισσότερο στα ορεινά της Κύπρου.
Η ιδεολογικά και κοµµατικά διατυπωµένη φρασεολογία παραπέµπει ευθέως στο άλλο τερατούργηµα, το «Γλωσσάρι» για Έλληνες και Τ/κ δηµοσιογράφους, που ετοιµάστηκε µε υποκίνηση του ΟΑΣΕ, το 2018 και προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από δηµοσιογράφους, κόµµατα και πολιτικούς. Κανονικό ξέπλυµα της τουρκικής εισβολής και κατοχής και διακίνηση τουρκικής προπαγάνδας.
Είναι γνωστοί αυτοί που ενέκριναν την έκδοση του βιβλίου, το οποίο στοίχισε µερικές εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ των φορολογουµένων. Μετά τον σάλο, από ευθιξία, αξιοπρέπεια, σεβασµό σε αρχές και αξίες και ειδικά στην ιστορική και πολιτική πραγµατικότητα, η Δρ Κασσιανίδου ΟΦΕΙΛΕ να υποβάλει αµέσως την παραίτησή της, µε µιαν εδαφιαία συγγνώµη για την ανεπάρκειά της. Και οι συνεργάτες της να απολυθούν! Δεν συνέβη απολύτως τίποτε!
Αντίθετα, ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης δήλωσε ότι η ∆ρ Κασσιανίδου δεν θα παραιτηθεί! Ουσιαστικά επιβράβευσε όσα το βιβλίο καταγράφει διά της εξοργιστικής και ενσυνείδητης διαστρέβλωσης της ιστορικής και πολιτικής πραγµατικότητας, µε κατευθυνόµενη αποδόµηση της ελληνικής γλώσσας και ανεπίτρεπτη εργαλειοποίηση της κυπριακής διαλέκτου για εξόφθαλµα πολιτικούς και κοµµατικούς σκοπούς.
Επειδή η επικεφαλής της εκδόσεως του βιβλίου ανήκει ιδεολογικά, κοµµατικά στο κοµµουνιστικό ΑΚΕΛ, εµφανώς ο Κύπριος Πρόεδρος δεν επιθυµούσε να συγκρουστεί µαζί του. Το θέµα της συµµετοχής της Κύπρου στην Μπιενάλε οδηγήθηκε στην Επιτροπή Παιδείας της Βουλής. Όµως, επανέρχεται ξανά στην επικαιρότητα η προσπάθεια Κυπριλήδων να υπονοµεύσουν την ελληνικότητα των Κυπρίων, την ελληνική γλώσσα τους και να επιβάλουν µια «ξιπετσισµένη» κυπριακή διάλεκτο ως δήθεν γλώσσα.
Ας προσεχθεί και τούτο: Αρκετοί βουλευτές και αξιωµατούχοι του ΑΚΕΛ, όπως και άλλοι, όταν εµφανίζονται σε δηµόσιες ή τηλεοπτικές συζητήσεις, επιµένουν να εκφράζονται σε µια µιξοβάρβαρη Κυπριακή, δίκην «κουβέντας του καφενέ». Το ίδιο νοσηρό φαινόµενο παρατηρείται σε ραδιοφωνικές και ειδικά τηλεοπτικές εκποµπές, χωρίς να αναφερθούµε στα «κυπριώτικα σκετς».
Η κυπριακή διάλεκτος, όπως όλες οι ελληνικές διάλεκτοι, είναι εξαιρετική στην εκφραστική αποτύπωση και µοναδική στη διατύπωση πολλών νοηµάτων και αφηγηµάτων, διότι στηρίζεται στην Αρχαία Ελληνική. Είναι η διάλεκτος που µιλάµε µε το πρώτο φως της ζωής µας. Είναι η ένσαρκη εκφορά της λαϊκής, αγροτικής, απλοϊκής ψυχής όπως σµιλεύεται εδώ και αιώνες µέσα στα βάσανα, στον µόχθο, στην αγάπη, στα δεινά και στις τραγωδίες των Κυπρίων αλλά και στις οµορφιές ενός τόπου που, έκπαλαι, λαλεί Ελληνικά.
∆εν είναι η πρώτη φορά που η ελληνική γλώσσα, η ελληνική καταγωγή και ο ελληνικός πολιτισµός των Κυπρίων υφίστανται βάναυσες και τουρκόφρονες επιθέσεις από συγκεκριµένους κοµµατικούς και ιδεολογικούς χώρους. Η πανελλήνια δηµοτική είναι η γλώσσα όλων των Ελλήνων. Σε αυτήν εκφραζόµαστε, αυτήν λαλούµε, αυτήν γράφουµε και µε αυτήν επικοινωνούµε και συνεννοούµαστε. Η κυπριακή διάλεκτος είναι η αρχέγονη, παλαιόθεν και σήµερα ψυχή µας, όπως αναδύεται από τις αρχαιοελληνικές ρίζες µας και ανθοφορεί στους στίχους καταξιωµένων ποιητών µας και λαϊκών ποιητάρηδων.
Φτάσαµε ξανά σε αυτό το τραγικό έκπτωµα: Και να µιλάς Ελληνικά, σήµερα στην Κύπρο, να είσαι υπερήφανος Έλληνας για την καταγωγή και την Ιστορία σου, να γράφεις και να λαλείς στην Ελληνική, ν’ αγαπάς την Ελλάδα µας, αλλά να εκφράζεσαι, να τιµάς και να σέβεσαι την αρχαΐζουσα κυπριακή διάλεκτο, είναι καθηµερινή πράξη αντίστασης κατά του ανθελληνισµού, µισελληνισµού και επιχειρούµενου αφελληνισµού των Κυπρίων. Επειδή γνωστοί διαστρεβλωτές και υπονοµευτές της Ελληνικής επιµένουν να εργαλειοποιούν ιδεολογικά, κοµµατικά και γλωσσικά την κυπριακή διάλεκτο, να τους θυµίσουµε:
ΚΩΣΤΑΣ ΜΟΝΤΗΣ, εκ των µεγίστων ποιητών µας: «Ελάχιστοι µάς διαβάζουν,/ Ελάχιστοι ξέρουν τη γλώσσα µας,/ µένουµε αδικαίωτοι κι αχειροκρότητοι σ’ αυτήν τη µακρινή γωνιά,/όµως αντισταθµίζει που γράφουµε Ελληνικά». Κι ακόµα: «Σε τι βαθιούς κόρφους, σε τι βυθούς/έκρυψες τη γλώσσα σου/να µη σου την αγγίξουν τρεις χιλιάδες χρόνια,/σε τι βαθιούς κόρφους, σε τι βυθούς/έκρυψες τα Ελληνικά σου/να µη σου τ’ αγγίξουν τρεις χιλιάδες χρόνια;». Ο∆. ΕΛΥΤΗΣ: «Τη γλώσσα µού έδωσαν ελληνική/ το σπίτι φτωχικό στις αµµουδιές του Οµήρου./ Μονάχη έγνοια η γλώσσα µου στις αµµουδιές του Οµήρου…».
Στην Ιαπωνία, δηµόσιοι λειτουργοί και πολίτες κάνουν χαρακίρι από ευθιξία, αξιοπρέπεια, τιµή, σεβασµό. Στην Κύπρο της διαφθοράς, της κατάρρευσης αρχών, της ηθικής και αξιακής απαξίωσης, πανίσχυρες ελληνικές λέξεις όπως ευθύνη, ευθιξία, φιλότιµο, αξιοπρέπεια, ήθος, συγγνώµη, παραιτούµαι… εξευτελίζονται και γελοιοποιούνται καθηµερινά. Το κατάντηµα ενός κατεχόµενου τόπου…
