Γράφει ο Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος Δημοσιογράφος – Δημοσιολόγος.
Ο Πάπας Φραγκίσκος επισκέφθηκε τον Καναδά πριν από λίγες ημέρες και φόρεσε παραδοσιακά φτερά ηγετών αυτοχθόνων πληθυσμών (ινδιάνων) της εν λόγω χώρας. Επίσης φίλησε συμβολικά το χέρι ενός των ηγετών τους. Έτσι εξέφρασε τη μετάνοια και τη συγγνώμη των Ρωμαιοκαθολικών για τα εγκλήματα που τέλεσαν μισιονάριοι του Βατικανού σε βάρος ομοεθνών τους από το 1831 έως το 1996.
Στο διάστημα αυτό υπολογίζεται ότι 150.000 παιδιά αυτοχθόνων του Καναδά, κυρίως των φυλών Ινουίτ και Μέτις, κακοποιήθηκαν και πολλά πέθαναν από την κακομεταχείριση των μισιοναρίων σε οικοτροφεία που είχαν αυτοί ανεγείρει με την οικονομική στήριξη του κράτους του Καναδά. Τα παιδιά βιαίως αποσπώντο από τις οικογένειές τους και τα έβαζαν στα ουσιαστικά σωφρονιστικά ιδρύματα, όπου οι εντεταλμένοι του Βατικανού με βάρβαρες μεθόδους επιδίωκαν να αφαιρέσουν από τις ψυχές τους τη μητρική τους γλώσσα, τον πολιτισμό τους, τα ήθη και τα έθιμά τους, γενικά την ταυτότητά τους και να τους επιβάλουν τον δυτικό «προοδευτικό» τρόπο ζωής…
Οι συνθήκες στα εν λόγω οικοτροφεία από άποψη διαβίωσης και υγιεινής ήσαν άθλιες για τα παιδιά και γι’ αυτό τα περισσότερα υπέφεραν από επιδημίες και πολλά απέθνησκαν. Και σήμερα, που γράφονται οι γραμμές αυτές, κοντά στα οικοτροφεία – κολαστήρια ανακαλύπτονται ομαδικοί τάφοι, με οστά παιδιών ινδιάνων του Καναδά. Η βίαιη αρπαγή των παιδιών από τις οικογένειές τους και το με βάναυσους τρόπους ξερίζωμα της ταυτότητάς τους θυμίζει στους Έλληνες το παιδομάζωμα, που οι Οθωμανοί άρπαζαν τα ελληνόπουλα, για να οδηγήσουν τα μεν αγόρια στον γενιτσαρισμό, τα δε κορίτσια στα χαρέμια… Θυμίζει ακόμη τις εποχές της Φραγκοκρατίας όταν οι μισιονάριοι επιχείρησαν να ξεριζώσουν από τις ψυχές των Ελλήνων την Πίστη και την ταυτότητά τους και να τους «εκσυγχρονίσουν» κάνοντάς τους υπηκόους του Πάπα… Ο Πάπας χρόνια αρνιόταν να ζητήσει συγγνώμη από τους ιθαγενείς του Καναδά, όμως η σε βάρος του παγκόσμια κατακραυγή τον υποχρέωσε να δείξει με επικοινωνιακό τρόπο τη μετάνοια του… Το Βατικανό πλήττεται για μιαν ακόμη φορά από τα σκάνδαλα στελεχών του. Προηγήθηκαν οι αποκαλύψεις περί σεξουαλικής κακοποίησης εκατοντάδων χιλιάδων νέων ανθρώπων σε πολλές χώρες του κόσμου.
Οι εγκληματικές ενέργειες ανθρώπων του Βατικανού φυσικά ουδεμία σχέση έχουν με τον Θεάνθρωπο Ιησού Χριστό. Αντίθετα, διαχρονικά αι μέθοδοί τους συναγωνίζονται στη σύλληψη και εφαρμογή τους αυτές της άθεης και κοσμικής κρατικής εξουσίας της Δύσης… Χαρακτηριστικά ενεργειών ανθρώπων του Βατικανού είναι η επιθετικότητα, η δια βίαιων μέσων συντριβή του διαφορετικού, η ικανοποίηση των κατώτερων ενστίκτων, το δίκαιο του ισχυρού. Θυμίζω την Ιερά Εξέταση, την καύση στην πυρά των Σαβοναρόλα, Χους, Τζιορντάνο Μπρούνο, Ζαν ντ΄ Αρκ, τις απειλές στον Γαλιλαίο, το παπικό κράτος, έως το 1870, τον «Ιντεξ», που στα απαγορευμένα έργα – βιβλία ήσαν, μεταξύ πολλών άλλων, των Κοπέρνικου, Ντεφόε, Δουμά, πατρός και υιού, Εράσμου, Ανατόλ Φρανς, Γκίμπον, Χομπς, Καντ, Λοκ, Πασκάλ, Ζολά. Να θυμίσουμε την επίθεση των Ιησουιτών κατά των Ορθοδόξων της Πολωνίας και της Ουκρανίας. Και από τον 15ο – 16ο αιώνα και τον διεφθαρμένο Πάπα Αλέξανδρο Στ΄ τον Βοργία στον 20ό αιώνα με όλα τα τραγικά που συνέβησαν σε χιλιάδες παιδιά των ρωμαιοκαθολικών οικοτροφείων, έως και σήμερα, με τα όσα αποκαλύφθηκαν στον Καναδά..
Αντίθετα, η Ορθόδοξη Εκκλησία πορευόμενη συνοδικά δίδει μαρτυρία για Χριστό Εσταυρωμένο και Αναστημένο και αμύνεται δια της ομολογίας και του μαρτυρίου στις επιθέσεις των ποικίλλων εχθρών Της. Επιχειρείται από αυτούς η ταύτιση Της με την παπική Εκκλησία. Χρησιμοποιούνται μεμονωμένες άσχετες περιπτώσεις, μεγεθύνονται, και αυθαιρέτως ταυτίζονται με τα τραγικά που έπραξε το Βατικανό. Παρά τις ανθρώπινες αδυναμίες των ποιμένων της η νοοτροπία και τα βιώματά τους είναι τελείως διαφορετικά από αυτά των παπικών. Αν κάποιος από τους ποιμένες Της ζηλέψει τον Πάπα και επιζητήσει να τον μιμηθεί, πρέπει να ξέρει ότι θα είναι κακός μιμητής του και θα μείνει στην ιστορία ως ένας νέος Βησσαρίωνας της Εκκλησίας.
