Γράφει ο Νίκος Αναγνωστάτος
Αποκαλύφθηκε η ανωτερότητα και το µεγαλείο του Κώστα Καραµανλή
Το 4ο επεισόδιο της εκποµπής «ΣΤΟ ΧΙΟΛΟΣΤΟ» της περασµένης ∆ευτέρας στο ΣΚΑΙ, επιβεβαίωσε όλα όσα είχα κατά νου να καταγράψω στο παρόν άρθρο, από δικά µου συµπεράσµατα παρακολουθώντας τα γεγονότα όλα αυτά τα χρόνια.
Η επίσηµη επιβεβαίωση ότι το έτος 2008, ως συνέχεια του 2007, υπήρξε βαθιά παγκόσµια οικονοµική κρίση, η οποία, κατά την άποψη διεθνών οικονοµολόγων, πλησίασε την καταστροφική του 1929, µε το πετρέλαιο να φτάνει τα 200 δολάρια το βαρέλι. Θύµα και η Λήµαν Μπρόδερς η Τράπεζα των ΗΠΑ που τάραξε και αυτή τα νερά στην Ευρώπη.
Ο Κώστας Καραµανλής και η κυβέρνησή του, προεξάρχοντας του Υπουργού Οικονοµικών ξεχωριστού οικονοµολόγου Γεωργίου Αλογοσκούφη, φρονίµως ποιών σε συνεννόηση µε τον Πρωθυπουργό, κατόρθωσε να ψηφιστεί στη Βουλή νόµος που προέβλεπε αυστηρά οικονοµικά µέτρα, αναγκαία για να ξεπεραστεί η, ήδη σοβούσα, κρίση και οι επιπτώσεις στην ελληνική οικονοµία. Ήταν ένας σοφός προβλεπτικός νόµος ο οποίος αν εφαρµοζόταν, θα αποφεύγαµε µε ελαφρά τραύµατα την κρίση, αλλά και όλα τα µετέπειτα Μνηµόνια, τα οποία διατάραξαν την ελληνική κοινωνία, µε νωπά ακόµη και σήµερα τα απόνερά της.
Μεγάλη λοιπόν συκοφαντία ότι ο Καραµανλής πτώχευσε την Ελλάδα, διότι δανείστηκε 90 δις ευρώ, από τα οποία τα 80 δις ήταν πληρωµή δανείων της κυβέρνησης Ανδρέα Παπανδρέου, τα οποία έσκασαν στην κυβέρνηση Καραµανλή, µε τελευταίο αυτό των 5 δις µε επιτόκιο 24% και πληρώθηκε στα 50 δις.
Επιβεβαιώνεται ακόµη και η διαβεβαίωση των οικονοµικών στελεχών του ΠΑΣΟΚ προεκλογικά το 1981 προς τον Ανδρέα Παπανδρέου, ότι έχουµε µεγάλη δανειοληπτική ικανότητα, όταν ο Ανδρέας τους εξέφρασε την αγωνία του, πως θα ανταποκριθούµε, τώρα που όπως φαίνεται θα γίνουµε κυβέρνηση, στις µεγάλες υποσχέσεις που έχουµε δώσει στον ελληνικό λαό!
∆υστυχώς για όλους µας, αντέδρασαν δυναµικά δύο στελέχη της κυβέρνησης, ο υφυπουργός Βασίλης Μιχαλολιάκος και ο Γραµµατέας της ΓΣΕΕ συνδικαλιστής Γιάννης Μανώλης. Η αντίδρασή τους ήταν τόσο έντονη, που προµήνυε αναταραχές στη κυβέρνηση και ανάγκασε τον Πρωθυπουργό να ζητήσει από τον Αλογοσκούφη να πάρει πίσω το νόµο. Ασφαλώς ο φρόνιµος Αλογοσκούφης αρνήθηκε, διότι το θεωρούσε λίαν αναγκαίο και παραιτήθηκε τον ∆εκέµβριο του 2008 και διορίστηκε υπουργός στη θέση του, ο Παπαθανασίου.
Ως τελευταία προσπάθεια ο Καραµανλής, συγκάλεσε τον Μάρτιο του 2009 σύσκεψη των Πολιτικών Αρχηγών, εξηγώντας τους ότι λόγω της µεγάλης οικονοµικής κρίσης, οφείλουµε να λάβουµε αυστηρά µέτρα, ανάλογα µε το νόµο Αλογοσκούφη που καταργήθηκε. Όλοι συµφώνησαν εκτός από τον Γιωργάκη του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος, κατ’ εντολή(;), αρνήθηκε και είπε το περιβόητο «λεφτά υπάρχουν». Έτσι πέσαµε στη λακκούβα της ανάγκης χρηµάτων, αφού µας έπληττε η κρίση, αλλά ο ίδιος ο Γεώργιος Παπανδρέου, ως Πρωθυπουργός τότε, µας ανακοίνωσε θριαµβικά µέσα από µια βάρκα στο Καστελόριζο, ότι δεχόµαστε το προσφερθέν από την Ε.Ε. δάνειο των 110 δις και µπαίνουµε στο Μνηµόνιο.
Ο Κώστας Καραµανλής, ως ο πιο έντιµος πολιτικός και ο µόνος Πρωθυπουργός που δούλεψε για την Ελλάδα, µε την επιτυχή δηµογραφική πολιτική του και µε την πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική, που, µεταξύ άλλων, θα καθιστούσε την Ελλάδα ενεργειακό κέντρο, µε ό,τι κάτι τέτοιο συνεπάγεται, υπήρξε θύµα και δύο άλλων συγκυριών. Το ένα η τόσο επιτυχηµένη εξωτερική πολιτική του, ενόχλησε πολύ τους Αµερικάνους και προσπάθησαν µε κάθε θεµιτό και αθέµιτο µέσο, να βγει από τη µέση, δια του χρήσιµου ηλίθιου και δεύτερον, µε την επερχόµενη οικονοµική κρίση και στην Ελλάδα, οι ΓαλλοΓερµανοί ανησύχησαν για τις Τράπεζές τους, επεδίωξαν και πέτυχαν να δεχθεί ο Γιωργάκης που είχε αναλάβει Πρωθυπουργός στο µεταξύ, ένα τεράστιο δάνειο 110 δις, κυρίως για να πληρωθούν οι Γερµανικές Τράπεζες, κατά την επιβεβαίωση Ευρωπαίων Ηγετών της εποχής, στο «ΣΤΟ ΧΙΛΙΟΣΤΟ», έτσι µπήκαµε στο πρώτο Μνηµόνιο, αφού φρόντισαν οι «ειδικοί», να δηµιουργηθεί ένα έλλειµα του 15,2%, όσο ακριβώς χρειάζεται για να θεωρηθεί µια χώρα ως πτωχεύσασα.
Το µεγαλείο και η ανωτερότητα του Κώστα Καραµανλή, έλαµψε µε τη σιωπηλή και αξιοπρεπή αποχώρησή του από την πολιτική, χωρίς να διαµαρτυρηθεί για τη συκοφαντία ότι ήταν υπεύθυνος για την χρεωκοπία της χώρας και δη από εκείνους που πράγµατι την χρεωκόπησαν και χωρίς να ζητήσει ευθύνες από κανέναν. Πόσο µας λείπουν πολιτικοί άνδρες όπως ο Κώστας Καραµανλής.
Η οξυδέρκεια(;) του Γεωργίου Παπανδρέου, δεν κράτησε πολύ και αφού αναγκάστηκε να παραιτηθεί µε την πίεση των Ευρωπαίων Εταίρων µας, λόγω των παλινωδιών του, µε την παρένθεση Πρωθυπουργεύοντος του τ. Προέδρου της Τράπεζας της Ελλάδος Λουκά Παπαδήµα, ανέλαβε Πρωθυπουργός ο Αντώνης Σαµαράς, ως Πρόεδρος της Νέας ∆ηµοκρατίας πλέον και µετά τις εκλογές του 2012, σε συνεργασία µε τον Ευάγγελο Βενιζέλο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, τον Γεώργιο Καρατζαφέρη Πρόεδρο του ΛΑΟΣ και τον Πρόεδρο της ∆ηµοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κυβέλη, συγκρότησαν Κυβέρνηση.
Η οµαλή διακυβέρνηση της χώρας, µε τέσσερα κόµµατα, από το ένα πολιτικό άκρο στο άλλο, απέδειξε την πολιτική ευθύνη και σύνεση όλων, που την συγκρότησε και συγκρατούσε ο Σαµαράς µε επιτυχία, κατά την αντιµετώπιση του Β’ Μνηµονίου. Το Μνηµόνιο αυτό, οι όροι του οποίου είχαν επιτυχώς σχεδόν ολοκληρωθεί, υπολειποµένης της 5ης και τελευταίας φάσης ελέγχου για τον Οκτώβριο του 2014. Ο γνωστός µας Σόϊµπλε, ο οποίος τα βρήκε σκούρα µε τον Σαµαρά, έβαλε σκοπό να τον τελειώσει, µε πρώτη κίνηση η µετάθεση του ελέγχου της 5ης φάσης για την άνοιξη του 2015. Στη συνέχεια, µε συνεννόηση µε τον Τσίπρα, µετέπεισαν τον αγαθό Φώτη Κουβέλη να υπαναχωρήσει από τη συµφωνία να είναι υποψήφιος Πρόεδρος της ∆ηµοκρατίας, ο οποίος, ως αριστερός, θα εκλεγόταν µε την αδιαµφισβήτητη ψήφο της αριστεράς, ώστε οποιοσδήποτε άλλος υποψήφιος θα καταψηφιζόταν, όπως έγινε µε τον Σταύρο ∆ήµα και αναπόφευκτα πλέον θα πηγαίναµε σε εθνικές εκλογές, σύµφωνα µε το Σύνταγµα, όπως και έγινε.
Οι επικρατούσες τότε συγκεχυµένες κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και µε τη σύµπραξη του Σόϊµπλε, ευνόησαν να εκλεγεί ο ΣΥΡΙΖΑ µε Πρωθυπουργό τον Τσίπρα, µε τον οποίον, αφού έφαγε πόρτα µε τον ένα νόµο ένα άρθρο, αλλά και µε τα νταούλια που σίγησαν, γλυτώσαµε την τελευταία στιγµή να πέσουµε στα βράχια, υπεστήκαµε το τρίτο αχρείαστο και χειρότερο Μνηµόνιο, το οποίο ολοκληρώθηκε µε το στενό έλεγχο και παρακολούθηση της Τρόϊκα, µε τις γνωστές βαθιές πληγές στα οικονοµικά των Ελλήνων και υποθήκευση στο υπερταµείο, όλης της κρατικής περιουσίας.
Αυτή είναι η οδυνηρή αλήθεια για τα Μνηµόνια και τις επώδυνες οικονοµικές συνέπειές τους.
