Γράφει ο Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης Δικηγόρος ε.τ.
Ζούμε ολόκληρη η οικουμένη και οι Έλληνες σε μια εποχή όπου η κοινωνική ευθύνη, η εταιρική φιλαλληλία και ο ανθρωπισμός είναι ιδανικά που δυστυχώς έχουν ξεπερασθεί, ξεχάστηκαν κι έχασαν την αξία τους. Στο αποτέλεσμα αυτό οδήγησε η αλματώδης αύξηση στις τιμές τής ενέργειας και του φυσικού αερίου στην παγκόσμια αγορά, αναπόφευκτη συνέπεια τής Ρωσοουκρανικής κρίσης. Ενός πολέμου που τον επέβαλαν και τον συντηρούν τα ισχυρά συμφέροντα αδιαφορώντας τόσο για τις καταστροφικές συνέπειες και τον όλεθρο, οικονομικό, κοινωνικό, επισιτιστικό κ.ά. που δημιουργεί, όσο και για τη διάρκειά του!
Έτσι άδραξαν την ευκαιρία τα γεράκια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για να επιβάλουν για άλλη μια φορά τους δικούς τους όρους στην Ελλάδα και σε αρκετές ακόμη χώρες. Υποδεικνύουν χωρίς ίχνος ντροπής και οίκτου να κοπούν τα επιδόματα και τα μέτρα στήριξης των πολιτών και να πληρώνουν τις αστρονομικές πλέον ενεργειακές αυξήσεις οι καταναλωτές, τα νοικοκυριά και η μικρομεσαία τάξη· να πληρώσουν δηλαδή το μάρμαρο και πάλι οι «συνήθεις ύποπτοι». ΔΝΤ είναι αυτό το οποίο, με τους αλήστου μνήμης εκπροσώπους του κ. Πολ Τόμσεν και την παρέα του, όπου μπει τα κάνει ρημαδιό, διαλύει και αποσαθρώνει οικονομίες και λαούς. Οι Έλληνες τούς έχουμε υποστεί δώδεκα χρόνια στο πετσί μας και μάς έχουν διαλύσει και ευτελίσει σαν λαό! Όμως, ο κόσμος ξεσηκώνεται γιατί βρίσκεται στα όριά του· το ντόμινο των ανατιμήσεων γονατίζει τα νοικοκυριά και αυγατίζει τα βαλάντια των μεγάλων επιχειρήσεων, όχι μόνο στην Ελλάδα.
Η Γερμανία, χώρα εξαρτημένη εξολοκλήρου από το ρωσικό αέριο είδε, από τη μια στιγμή στην άλλη την οικονομία της να απειλείται και τον κόσμο να βγαίνει στις πλατείες οργισμένος. Ο Καγκελάριος κ. Όλαφ Σόλτς για να αποφύγει τα χειρότερα μείωσε τον ΦΠΑ στο φυσικό αέριο κατά 12 μονάδες – από το 19% στο 7%. Δεν απέφυγε, όμως την οργή των πολιτών του οι οποίοι σε δημόσια ομιλία του για το ενεργειακό, τον υποδέχθηκαν με «γιούχα και αποδοκιμασίες» αποκαλώντας τον «προδότη, ψεύτη, παραιτήσου και φύγε από εδώ»· και όλα αυτά λίγους μόλις μήνες μετά την άνοδό του στην Καγκελαρία. Παρά ταύτα η ηγεσία της Ε.Ε. αποδείχθηκε και πάλι κατώτερη της αποστολής της και των κρίσιμων στιγμών που διέρχεται η Ευρώπη. Αρνήθηκε στη γερμανική Κυβέρνηση, και κατ’ επέκταση σε ολόκληρη την Ένωση – και στην Ελλάδα -, να καταργήσει τον ΦΠΑ για να ελαφρύνει τα βάρη των πενόμενων πολιτών και των επιχειρήσεων. Να χαιρόμαστε λοιπόν οι Ευρωπαίοι την μεγάτιμη και μεγάθυμη ευρωπαϊκή μας ηγεσία. Μη ξεχάσουμε να την επανεκλέξουμε όταν θα έρθει η ώρα, για να μας κάνει τη ζωή μας ακόμα δυσκολότερη!
Ο χειμώνας βρίσκεται προ των πυλών και προμηνύεται τραχύς και δύσκολος για τους Έλληνες και την ελληνική οικονομία. Αγρότες, εργάτες, επιχειρηματίες, μισθωτοί, όλος ο λαός διερωτάται πώς θα αντιμετωπίσει την επερχόμενη λαίλαπα των αυξήσεων στην ενέργεια, στα καύσιμα, στην ακρίβεια και με έναν πληθωρισμό που καλπάζει στη ζώνη του Ευρώ και καταγράφει διαρκώς νέα ρεκόρ ανόδου; Σύμφωνα με τα στοιχεία της Eurostat η Ελλάδα βρίσκεται στη 15η θέση της Ευρώπης των 27! Η ελληνική οικονομία χρειάζεται τόνωση γιατί ο κόσμος βρίσκεται σε απελπισία.
Η Κυβέρνηση οφείλει άμεσα, να λάβει μέτρα στήριξης του λαού ανάλογα με αυτά της Γερμανίας. Οφείλει να μειώσει προσωρινά αλλά ΑΙΣΘΗΤΑ τον ΦΠΑ στην ενέργεια και στα καύσιμα. Οι πολίτες δεν αντέχουν, αρκετοί ξεσπούν δημόσια και κραυγάζουν με απόγνωση «δεν τρώμε, μένουμε νηστικοί για να πληρώσουμε τις υποχρεώσεις μας» και άλλες παρόμοιες οιμωγές, που δυστυχώς δεν είναι κροκοδείλια δάκρυα. Το δε επίδομα που χορηγείται στα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις για να καλύψουν μέρος της ενεργειακής δαπάνης τους, δε λύνει το πρόβλημα -αντίθετα το συντηρεί- ενώ, λόγω και των συνεχών αυξήσεων των τιμών, κάθε μήνα γιγαντώνεται! Στο προβαλλόμενο επιχείρημα πως τυχόν μείωση του ΦΠΑ θα δημιουργήσει δημοσιονομικό κενό – που όμως κανέναν δεν πείθει – υπάρχει η λογική απάντηση· σταματήστε τις σπατάλες, τις πολυτελείς δαπάνες, τις περιττές φιέστες. Καλά θα κάνουν η Κυβέρνηση και ο Πρωθυπουργός να συμμερισθούν αυτές τις αγωνίες του λαού, να τον συντρέξουν έμπρακτα και αποδοτικά. Η Χώρα βρίσκεται σε προεκλογική περίοδο και ο κόσμος διαθέτει και μνήμη και κρίση όταν θάρθει η ώρα του!
Οι Έλληνες γνωρίζουμε, γιατί το ζούμε διαρκώς, πως ο κ. Πούτιν εκδικείται σκληρά κυρίως την Ευρώπη – τη Γερμανία, την Ελλάδα και άλλες χώρες της – για τα μέτρα που πήραμε και εφαρμόζουμε εναντίον του. Φαίνεται όμως να ξεχνάμε πως και το καθεστώς Ζελένσκι δε φέρεται στη χώρα μας ανάλογα με τη μέχρι σήμερα γαλαντόμα προσφορά μας και βοήθεια σε στρατιωτικό εξοπλισμό και ανθρωπιστική, ύψους εκατοντάδων εκατομμυρίων Ευρώ και τη φιλοξενία αρκετών χιλιάδων ουκρανών ελληνικής και μη καταγωγής. Μήπως λοιπόν έφθασε η ώρα να αναθεωρήσουμε τη στάση μας απέναντι στην κατά παράδοση φίλη μας Ρωσία και τους Ρώσους; Πόσω μάλλον όταν ο ουκρανός ηγέτης καταγγέλλεται για εμπόριο όπλων που απλόχερα του προσφέρει η Δύση και η Ελλάδα για τις ανάγκες ενός πολέμου που, όμως, «δε λέει να τελειώσει»;
Μήπως πρέπει να αναζητήσουμε διαύλους επικοινωνίας με τον κ. Πούτιν και να χαμηλώσουμε τον καταγγελτικό μας τόνο εναντίον του, εν όψει ενός δύσκολου ενεργειακά χειμώνα; Ναι είναι σκληρό καρύδι ο κ. Πούτιν αλλά σήμερα είναι ο ηγέτης της Ρωσίας. Αύριο, όμως, μπορεί να αλλάξει ή από ηγέτης ή – και το πλέον πιθανό – τη συμπεριφορά (του) απέναντί μας. Γιατί λοιπόν ντε και καλά πρέπει να παραμείνουμε εχθροί με μια Χώρα – τη Ρωσία – με την οποία μας συνδέουν ακατάλυτοι δεσμοί αίματος και δεκάδων αιώνων αδελφικής φιλίας; Αυτά τα ερωτήματα απασχολούν τους Έλληνες και η Κυβέρνηση έχει χρέος να τα αξιολογήσει και ανάλογα να πράξει! Μη ξεχνάμε, άλλωστε και την πρόσφατη ιστορία. Στις 24 Νοέμβρη του 2015, ένα τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος κατέρριψε ένα ρωσικό βομβαρδιστικό Sukhoi Su στον εναέριο χώρο της Συρίας. Η ένταση που δημιουργήθηκε ανάμεσα στις δύο χώρες ήταν τόση που απειλήθηκε πόλεμος μεταξύ τους και τελικά αποφεύχθηκε χάρη στην ψυχραιμία που επέδειξε ο κ. Πούτιν. Σήμερα έξι χρόνια από τότε Πούτιν και Ερντογάν είναι αδερφοποιτοί με τον τούρκο ηγέτη να έχει αναλάβει τον ρόλο διαμεσολαβητή μεταξύ των εμπολέμων Ρωσίας – Ουκρανίας. Είναι λοιπόν πασιφανέστατο πως «στην πολιτική τα πάντα ρει».
Κύριε Πρωθυπουργέ, προφτάστε τα χειρότερα. Δημιουργείστε τις προϋποθέσεις επανασύνδεσης των παραδοσιακών σχέσεων Ελλάδας και Ρωσίας. Αυτό επιβάλλουν οι αντίξοες συνθήκες των καιρών· αυτό ζητούν οι Έλληνες· αυτό επιτάσσουν τα συμφέροντα της Χώρας. Αν το επιτύχετε θα γράψετε Ιστορία· εμείς σας το ευχόμαστε.
