Γράφει ο Μιχάλης Κ. Δερμιτζάκης
Δικηγόρος ε.τ.
Ο χειρότερος εφιάλτης τού ανθρώπου, ακόμα και σήμερα, είναι η πείνα κι η έλλειψη των αναγκαίων προς το ζην του και, μοιραία, ο χειρότερος εχθρός ενός σύγχρονου και εχέφρονος ηγέτη είναι η πενία και η δυστυχία του λαού του.
Η Ιστορία είναι σχετικά νωπή. Πριν από περίπου 20 χρόνια, η Τουρκία μαστιζόταν από μιαν, ακόμη, οικονομική κρίση με τον λαό της να λιμοκτονεί. Η ευκαιρία για τον κ. Ερντογάν ήταν μοναδική. Ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας του, πέτυχε την αναστροφή τής κρίσης και παραμένει, μέχρι σήμερα, ηγέτης τής Τουρκίας, με έναν μεγαλοϊδεατισμό, που σκοπεί ν’ αναστήσει μια νεο-Οθωμανική Αυτοκρατορία! Όμως θαύματα σήμερα δεν γίνονται. Η οικονομία της Τουρκίας καταρρέει παταγωδώς και μαζί μ’ αυτήν, τρίζουν τα θεμέλια της δικής του εξουσίας!
Σήμερα η τουρκική λίρα έχει χάσει το μεγαλύτερο μέρος τής αξίας της και διολισθαίνει συνεχώς, με τις συναλλαγές να γίνονται πλέον με δολάρια. Οι πολίτες, σε μεγάλο ποσοστό, έπαψαν να εμπιστεύονται την Κυβέρνησή τους. Ο λαός πεινά, στέκει επί ώρες στις ουρές για ν’ αγοράσει λίγο φθηνό ψωμί και συγκρούεται οργισμένος στις απεργίες και τα συλλαλητήρια με την αστυνομία! Οι συλλήψεις πεινασμένων και ανήμπορων κάθε ηλικίας είναι συχνό φαινόμενο! Στην Τουρκία τού σήμερα ήρθαν τα πάνω κάτω. Η τουρκική αγορά έβαλε δελτίο σε είδη βιοτικής ανάγκης -φάρμακα, λάδι, ζάχαρη, καφέ κ.ά. Μερίδα των τουρκικών Μέσων Ενημέρωσης οργισμένα αποκαλεί τον Ερντογάν “Τούρκο Νέρωνα”, οι δε διαδηλωτές αγανακτισμένοι τού φώναζαν “Ερντογάν, παραιτήσου!”, γιατί, με τα μέτρα, που συνεχίζει να εφαρμόζει, έχει βάλει μπουρλότο στην τουρκική οικονομία, που έχει φαλιρίσει εξ αιτίας του!
Στον αντίποδα των διαδηλώσεων, βουλευτές του Κόμματός του, φερέφωνα του ίδιου, βολεμένοι, όμως, και καλοπληρωμένοι οι ίδιοι, προκαλούν τον λαό· “μην αγοράζετε δύο κιλά ντομάτες, αγοράστε μόνο δύο ” (!), ο δε κ. Ερντογάν, διαισθανόμενος, ίσως, πως το τέλος πλησιάζει, μόλις πρόσφατα αναγνώρισε δημόσια πως ενδέχεται «ο λαός να μας πει “πηγαίνετε στο καλό”». Άλλωστε, σαν ξύπνιος πολιτικός, γνωρίζει πως, όταν ο λαός νιώθει προδομένος κι εγκαταλελειμμένος, ξεθρονιάζει ηγεσίες και ηγέτες! Παρά ταύτα, επιμένει να εφαρμόζει το ίδιο εκείνο πρόγραμμα που οδήγησε την οικονομία στην κατάρρευση και τον λαό στην πείνα.
Για την αποτυχία του, όμως, αυτήν και για τα εσωτερικά προβλήματα των Τούρκων και τού ίδιου καταγγέλλει σαν υπεύθυνους τους εξωτερικούς εχθρούς, μεταξύ των οποίων και την Ελλάδα, για να αποπροσανατολίσει τον λαό από τις ευθύνες που βαρύνουν αποκλειστικά τον ίδιο. Δεν εκπλήσσει η στάση του αυτή έναντι της χώρας μας, αντίθετα, ήταν αναμενόμενη.
Δεν πρέπει, λοιπόν, οι Έλληνες να μείνουμε με σταυρωμένα χέρια. Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για μας. Ο κ. Ερντογάν δέχεται συνεχώς από παντού χτυπήματα · κι όχι μόνον από το εσωτερικό του. Ένα τελευταίο, ηχηρότατο χτύπημα για τον ίδιο και το διεθνές προφίλ του το έλαβε μόλις προχθές από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που καταδικάζει την Τουρκία για παραβίαση των δικαιωμάτων στην ελευθερία εκατοντάδων Τούρκων δικαστικών, μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος, τον Ιούλιο του 2016, και τους επιδίκασε σημαντικά ποσά αποζημίωσης, από 5000 ευρώ στον καθένα τους!
Έχει καταφέρει, όμως, μέχρι σήμερα να στηρίζεται, εκτός από αρκετούς ισχυρούς τής Δύσης και της Ανατολής, και από ένα μέρος, όχι ευκαταφρόνητο, της Ευρώπης των 27 (!) και αυτό πρέπει να μας προβληματίζει. Τρία κράτη-μέλη τής Ε.Ε., φίλοι μας κι εταίροι στην κοινή ευρωπαϊκή οικογένεια, η Γερμανία, η Ιταλία και η Ισπανία, εξοπλίζουν στρατιωτικά και στηρίζουν πολιτικά τη γείτονα Τουρκία. Τα συμφέροντα, βλέπετε, είναι τεράστια. Όμως, η συμπεριφορά των χωρών αυτών έναντι της Ελλάδας είναι απαράδεκτη. Η Ευρώπη αποκλίνει αισθητά των ιερών σκοπών τής ιδρυτικής της διακήρυξης και οι ιδρυτές της θα φρικίαζαν στη σκέψη και μόνο ενός τέτοιου εγχειρήματος!
Oι Έλληνες, λοιπόν, οφείλουμε άμεσα ν’ αφυπνισθούμε. Όταν εμείς φυλάμε Θερμοπύλες στα Νότια σύνορα της Ευρώπης, στα Βόρεια σύνορά μας και σ’ όλο το Αιγαίο, που κι αυτά είναι εδάφη τής Ε.Ε., και την προστατεύουμε νυχθημερόν απ’ τις απειλές και διεκδικήσεις των διεθνών πειρατών – γειτόνων μας, είναι απαράδεκτη κι αδιανόητη η φανερή, διαρκής και γαλαντόμα στήριξή τους απ’ το ίδιο μας το σπίτι!! Είναι, βέβαια, πολλαπλώς, εθνικά επωφελείς οι συναφθείσες μέχρι σήμερα Διεθνείς Συνθήκες και Συμφωνίες μας με τις Η.Π.Α., τη Γαλλία, την Αίγυπτο, Ιταλία, το Ισραήλ κ.ά., καθώς και οι πρόσφατα συναφθείσες φιλικές συμμαχίες και σχέσεις με τις χώρες τής Υποσαχάριας Αφρικής, σαν ισχυρό ανάχωμα στη διείσδυση της Τουρκίας σε αρκετές περιοχές τής Αφρικής. Για τους ίδιους, όμως, λόγους, είναι εξίσου εθνικά επείγον και επιβεβλημένο να αναπτύξουμε και άλλα, διμερή και πολυμερή, σχήματα και συνεργασίες ανά την Υφήλιο.
Η Τουρκία δεν πρόκειται ποτέ να σταματήσει τις απειλές, τις διεκδικήσεις και τον πολεμικό της οίστρο σε βάρος τής κυριαρχίας και των δικαιωμάτων τής Ελλάδας · αντίθετα, προετοιμάζεται ήδη για ευθεία αναμέτρηση μαζί μας στο Αιγαίο. Οφείλουμε, λοιπόν, να της απαντήσουμε ξεκάθαρα “Μολών λαβέ, αν τολμάς, σε περιμένουμε!!!” . Καιρός είναι πια να πάψουμε να θωπεύουμε τον αρχιπειρατή τής Υφηλίου και να εναγκαλιζόμαστε μαζί του. Πρέπει να μας γίνει βίωμα πως, για να επιβιώσουμε σαν Έθνος με έναν γείτονα, ο οποίος διαρκώς μάς απειλεί και θα μας αμφισβητεί, χρειάζεται:
I. να πεισθεί πως διαθέτουμε ατσαλένια γροθιά, ηράκλειες ικανότητες και αμετακίνητη αποφασιστικότητα,
II. να είμαστε και να διατηρούμαστε πολεμικά αυτάρκεις κι ετοιμοπόλεμοι · και αυτό να είναι εμφανές προς όλους και, κυρίως, προς τους Τούρκους!
III. να έχουμε θωρακίσει την Ελλάδα και τις Ένοπλες Δυνάμεις μας με πολεμικά μηχανήματα, εξοπλισμό και υλικά υψηλής τεχνολογίας, ανώτερα από εκείνα που αναζητά σήμερα από την παγκόσμια αγορά η Τουρκία.
Και ας έλθουν τότε ν’ αναμετρηθούμε. Για να πάρουν μαθήματα της πολεμικής ανδρείας μας και να φρεσκάρουν τη μνήμη τους από την ολοκληρωτική καταστροφή τού Δράμαλη κι όλης τής στρατιάς του στα Δερβενάκια τον Ιούλιο του 1822. Γιατί μια τέτοια αναδρομή στην Ιστορία θα τους κάνει καλό και θα βάλουν μυαλό!
