H στήλη είθισται να ασχολείται με τα πεπραγμένα των εκάστοτε διοικήσεων του Δήμου, κάτι που εξάλλου επιβάλλει το γεγονός ότι οι διοικούντες είναι αυτοί που αποφασίζουν και άρα βαρύνονται με το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τις επιλογές στις οποίες προχωρούν. Ωστόσο, αυτό δεν απαλλάσσει όσους καταλαμβάνουν τα έδρανα μειοψηφίας σε ένα Σώμα όπου λαμβάνονται σοβαρές αποφάσεις, όπως είναι το Δημοτικό Συμβούλιο, από τις δικές τους υποχρεώσεις κι ευθύνες. Ένα τμήμα της μαρουσιώτικης κοινωνίας τίμησε με την ψήφο της τους εν λόγω συμβούλους, στέλνοντάς τους στο μέγαρο της Βασ. Σοφίας, προκειμένου να ελέγχουν τη δημοτική διοίκηση και να προτείνουν λύσεις στα καθημερινά προβλήματα της πόλης, που θα συμβάλλουν στη λήψη όσο το δυνατόν καλύτερων αποφάσεων. Άρα και η δική τους ευθύνη είναι μεγάλη και μετρήσιμη.
Αφορμή για τον παραπάνω πρόλογο αποτέλεσε η αίσθηση που αποκομίσαμε παρακολουθώντας τις τελευταίες συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου. Συνεδριάσεις κατά τις οποίες η δημοτική αρχή, χωρίς να το επιδιώκει, φάνηκε να «παίζει μόνη στο γήπεδο».
Κι εξηγούμαστε. Από την πλευρά της μείζονος μειοψηφίας, παρά τα σημαντικά θέματα που έρχονται κατά διαστήματα στην επικαιρότητα (π.χ. Παγοδρόμιο, Νουάρου, κυκλοφοριακό, Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο κ.λπ.), δεν έχουμε δει μία συγκροτημένη τοποθέτηση, εντός ή εκτός της αίθουσας των δημοτικών συνεδριάσεων, όπως θα ανέμενε κανείς από τη δεύτερη μεγαλύτερη δημοτική παράταξη της πόλης. Άσχετα με τις όποιες επαγγελματικές ή άλλες υποχρεώσεις μπορεί να έχουν οι εκπρόσωποι του συνδυασμού «Μαρούσι, Επόμενη Μέρα», δεν έχουν τον χρόνο να συντάξουν ένα δελτίο Τύπου αναφορικά με ένα από τα μεγάλα ζητήματα που απασχολούν το Μαρούσι ή να υιοθετήσουν μία κοινή «συμπαγή» θέση μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο; Αντί γι' αυτό, βλέπουμε το βάρος της όποιας αντιπολίτευσης στη δημοτική αρχή να σηκώνουν, ως «μοναχικοί καβαλάρηδες» (αφού οι επαγγελματικές υποχρεώσεις κρατούν μακριά τον επικεφαλής Πάνο Αλεξανδρή, ο οποίος ωστόσο όταν είναι παρών έχει αποδείξει ότι μπορεί να συμβάλλει πολλαπλώς στις συνεδριάσεις του Σώματος), ο κ. Γιώργος Συκαμιώτης, πρωτίστως και οι κ.κ. Αλέξανδρος Μπρέγιαννης και Νίκος Κάββαλος, δευτερευόντως. Πολλές φορές δε έχουμε την εντύπωση ότι οι τοποθετήσεις τους δεν εκφράζουν τόσο τη συνολική θέση που έχει ο συνδυασμός σε κάποιο θέμα, αλλά το πώς οι ίδιοι αξιολογούν αυτό. Κι επειδή τυγχάνει και οι τρεις προαναφερόμενοι να έχουν θητεύσει στην προηγούμενη διοίκηση, τις περισσότερες φορές δέχονται σφοδρές επιθέσεις από τον δήμαρχο και τους συνεργάτες του, οι οποίοι τους κατηγορούν για «παλιά, ξινά σταφύλια». Το αποτέλεσμα είναι αρκετές φορές να αναγκάζονται να απαντήσουν επί προσωπικού, αντί να εμφανίζουν τις συνολικές θέσεις και προτάσεις του συνδυασμού τους. Για του λόγου το αληθές δεν έχει παρά να ανατρέξει κάποιος στα πρακτικά των συνεδριάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου και να αναζητήσει μία τοποθέτηση συμβούλου της μείζονος μειοψηφίας που να ξεκινά με τη φράση: «Εμείς ως συνδυασμός πιστεύουμε…».
Από εκεί και πέρα, τα πράγματα γίνονται ακόμη απλούστερα για το έργο της δημοτικής αρχής. Απέναντί της (χωροταξικά) θα έπρεπε να είχε τους συμβούλους του τρίτου σε μέγεθος συνδυασμού, «Μαρούσι και Πόλη και Γειτονιά». Ωστόσο, ο εν λόγω συνδυασμός εκπροσωπείται μόνο από τον επικεφαλής του, αφού οι όποιες παρεμβάσεις της κ. Ελένης Λέκκα περιορίζονται αποκλειστικά σε εγκωμιαστικά σχόλια προς το πρόσωπο του κ. Γιώργου Πατούλη, ενώ η αντιπολίτευση από την πλευρά του κ. Πέτρου Καλογρίδη περιορίζεται σε θέματα που σχετίζονται με τον κανονισμό του Σώματος (η παλιά εμπειρία του ως προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου του επιτρέπει να υιοθετεί έναν τέτοιον ρόλο). Άρα, απομένει ο κ. Στάθης Ραγκούσης, ο οποίος -είναι αλήθεια ότι- όποτε παρενέβη στις συνεδριάσεις του Σώματος είχε κάτι ουσιαστικό να πει. Όμως, δυστυχώς, οι επαγγελματικές υποχρεώσεις κρατούν κι αυτόν τον δημοτικό σύμβουλο μακριά από το δημοτικό κατάστημα της Βασ. Σοφίας.
Τέλος, ο κ. Κώστας Ρώτας δείχνει να έχει επιλέξει μία στάση αναμονής-ανοχής (γιατί άραγε;) προς τη δημοτική αρχή, λειτουργώντας εν είδει άτυπου συμβούλου σε θέματα τεχνικής φύσεως, ενώ δεν χάνει ευκαιρία να «ξεσπαθώνει» κατά των συναδέλφων του από τη μείζονα μειοψηφία, ψέγοντάς τους για την προηγούμενη θητεία τους.
Με αυτά και μ' εκείνα, το επιτελείο του δημάρχου Γιώργου Πατούλη δεν περνά και τις δυσκολότερες ώρες στο Δημοτικό Συμβούλιο. Κι αυτό, βέβαια, δεν θα προκαλούσε κανέναν σκεπτικισμό, με την προϋπόθεση είτε ότι τα σοβαρότερα προβλήματα της πόλης έχουν επιλυθεί είτε ότι όλο το Σώμα ομοφωνεί στην πολιτική που ακολουθείται. Επειδή, όμως, εμείς δεν έχουμε κάποια ένδειξη ότι ισχύει κάτι από τα δύο, δεν μπορούμε παρά να καταθέσουμε τον προβληματισμό μας. Πεποίθησή μας είναι ότι το Μαρούσι έχει ανάγκη από ισχυρή δημοτική αρχή και από εξίσου ισχυρή αντιπολίτευση, καθώς μόνον έτσι έχει λόγο ύπαρξης το κορυφαίο δημοκρατικό κύτταρο της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, το Δημοτικό Συμβούλιο.
Θάνος Σταθόπουλος
