Ακόμα μιλάτε με τον Νίμιτς;
Φίλοι αναγνώστες, τέτοιον εξευτελισμό δεν έχει ξαναπεράσει η Ελλάδα. Μάς δουλεύουν ψιλό γαζί κι εμείς γελάμε και πέρα βρέχει. Ο Νίμιτς μάς προσβάλλει και μάς αποκαλεί σφαγείς των λαών, αντιδημοκράτες και απολίτιστους! Ο Σολάνα, που εκπροσωπεί τις ΗΠΑ που αναγνώρισαν τα Σκόπια ως Μακεδονία, υπόσχεται να βοηθήσει την ΥΠ.ΕΞ. για να ξεμπλέξει! Κι από πάνω, καπάκι, ο πρωθυπουργός των Σκοπιανών μάς λέει να κάτσουμε καλά, μήπως και ο Καραμανλής έχει την ίδια τύχη με τον Μητσοτάκη, το 1992! Εκεί καταντήσανε την Ελλάδα όλοι αυτοί οι κιοτήδες, που κυβερνάνε τη χώρα εναλλάξ 35 χρόνια τώρα…
Επανέρχομαι στον Νίμιτς, τον υβριστή του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Πώς είναι δυνατόν να συνεννοηθείς με έναν άνθρωπο ο οποίος προσβάλλει την Ιστορία σου και δεν έχει ίχνος έστω και ανεκτής καλής συμπεριφοράς; Για ποια δημοκρατία τολμάει να μιλάει αυτό το διανοητικό χούφταλο; Μήπως για τη δημοκρατία που εμπέδωσε ο Μπους στο Ιράκ; Καλά, δεν ακούει και δεν βλέπει τι έχει κάνει η Αμερική; Και λέω Αμερική γιατί και επί Κλίντον και Γκορ δολοφόνησαν χιλιάδες αμάχους στη Σερβία και, βεβαίως, επί τρία χρόνια τώρα δολοφονούν καθημερινά αθώους στο Ιράκ.
Αν ήμασταν σοβαρό κράτος και όχι κράτος-τσόντα, όπως μας θεωρούν οι διάφοροι που το παίζουν φίλοι μας, θα είχαμε σηκώσει παντιέρα και θα ζητάγαμε την άμεση αντικατάσταση αυτού του τύπου με άλλον συνομιλητή, στον οποίο προηγουμένως θα είχαμε κάνει και μάθημα Ιστορίας, μια που είναι δεδομένη η ανυπαρξία ιστορικών γνώσεων, όλων αυτών που κατά καιρούς παριστάνουν τους μεσολαβητές.
Είναι δυνατόν όλα αυτά τα χρόνια να μας κουτσουρεύουν, να μας παραβιάζουν ως έθνος, και εμείς να μη βγάζουμε άχνα και να τους συμπεριφερόμαστε με αυτόν τον δουλοπρεπή τρόπο;
Θα μου πείτε ότι οι ξένοι μάλλον καλά κάνουν που δεν λογαριάζουν αυτά που εκστομίζουν εναντίον μας, μια που εμείς οι ίδιοι επιτρέπουμε, μέσω διαφόρων ξεστρατισμένων φαιών ουσιών, να αμφισβητείται ακόμα και η πρόσφατη Ιστορία μας. Μην ξεχνάμε το άθλιο κατασκεύασμα της ΣΤ' Δημοτικού, αλλά και τις διαφημίσεις απ' τα σοκολατάκια στο βιβλίο που έχει σχέση με την υπό διωγμόν ελληνική γλώσσα. Όταν εμείς δεν σεβόμαστε τα ιερά και τα όσιά μας, περιμένουμε να μας σεβαστούν οι άλλοι;
Δεν θυμήθηκα να είχαν αναφυεί τόσα προβλήματα, παρ' όλο που η Ελλάδα -λόγω Κίσινγκερ- βρισκόταν πάντα στο στόχαστρο αυτών των διεθνών μαφιόζων, όταν οι πρέσβεις μας -και είχαμε κορυφαίους διπλωμάτες- πρωτοστατούσαν στις διαβουλεύσεις, στους διεθνείς οργανισμούς. Τον πήραν κι αυτόν τον τομέα στα χέρια τους οι πολιτικοί και συνεχώς χάνουμε τα δίκαιά μας.
Το 1998-99 δημοσιεύθηκε μια κατάσταση για το πού πήγαν τα μυστικά κονδύλια του υπ. Εξωτερικών. Φθάσαμε να βάλουμε καλοριφέρ στα μελίσσια της Αλβανίας, μπας και κρυώσουν οι μέλισσες. Αφήστε που φάγανε με την ψυχή τους κάτι περίεργες μη κυβερνητικές οργανώσεις, απροσδιορίστων στόχων. Μάλλον έπρεπε να έχουμε πληρωμένους μερικούς επικοινωνιακούς οργανισμούς στις ΗΠΑ και ανά τον κόσμο, να τους κάνουν συνεχή πλύση εγκεφάλου για τα εθνικά μας θέματα. Αυτό κάνει συνεχώς η Τουρκία και έχει προστάτες για όλα τα θέματά της, που είναι όλα άδικα και εις βάρος των ομόρων κρατών. Και εμείς τρώμε τις καρπαζιές τη μία μετά την άλλη!
Δυστυχώς, κάποιοι νομίζουν πως κάνουν κλίμα συνεργασίας με τους οιωνεί εχθρούς μας τους Τούρκους, πότε με τα ζεϊμπέκικα και πότε με τις κουμπαριές.
Όταν φθάνει το μαχαίρι στο κόκαλο, το παίζουμε θηρία και τάχα μου – τάχα μου πως θα προτάξουμε το veto και πράσινα άλογα, παρ' όλο που δεν το πιστεύουμε ούτε οι ίδιοι. Την απάντηση την πήραμε απ' τα Σκόπια, όπως είδαμε και παραπάνω. Μας λένε λοιπόν να σκάσουμε και να κολυμπήσουμε στη χαβούζα που φτιάξαμε για το έθνος μας.
Φαίνεται, φίλοι αναγνώστες, πως το αποτέλεσμα των εκλογών δεν συνέτισε κανέναν. Το μεν ΠΑΣΟΚ έχει γίνει τουλάχιστον δύο κομμάτια, όσο κι αν δεν θέλουν κάποιοι να το συνειδητοποιήσουν. Η Ν.Δ. κέρδισε μεν, αλλά από 165 βουλευτές σχοινοβατεί με 152.
Ο ελληνικός λαός τούς χτύπησε το καμπανάκι. Αν εξακολουθήσουν να δείχνουν υποτέλεια και να ανέχονται να μας προσβάλλουν οι ξένοι και να θίγουν την αξιοπρέπειά μας, σε προσεχείς εκλογές θα ψάχνονται. Θα πάθουν χειρότερα απ' αυτό που έπαθαν οι κ.κ. Γιαννάκου, Καλός και κάποιοι άλλοι, που έπαιξαν με το αίμα και τις θυσίες του ελληνισμού, παριστάνοντας τους προοδευτικούς ειρηνιστές της πλάκας.
Στις εκλογές που έρχονται, αν δεν καταλάβουν ότι δεν θα μπορέσουν να παίξουν με τον αυτοσεβασμό μας, τότε θα βαρέσουν πένθιμα οι καμπάνες και για τα δύο κόμματα εξουσίας!
Πολιτικοί παντός καιρού
Τρελαθήκαμε να ακούμε για πόλους και τέτοια ηχηρά μετά το μπάχαλο που δημιουργήθηκε στο κόμμα του ΠΑΣΟΚ.
Αυτός ο κομματικός σχηματισμός όσο ζούσε ο Ανδρέας, που τον κυβερνούσε και δεν τόλμαγε να κουνηθεί κανένας γιατί έβλεπε την πόρτα, έδειχνε αρραγής, παρά το ετερόκλητο των διαφόρων που συστεγάζονταν. Μέσα εκεί βρήκαν στέγη διάφορες τάσεις και διάφοροι πολιτικοί. Είχαν μαζευτεί από αριστεροί, από κομμουνιστές και βεβαίως από την Ένωση Κέντρου, η οποία διελύθη μετά τη μεταπολίτευση. Συστεγάζονταν πολλών ειδών ιδεολογίες και κομματικές παντιέρες παντός καιρού.
Όμως, σε όλο αυτό το συναινετικό κατασκεύασμα -μετά την αποχώρηση του Ανδρέα και τη διακυβέρνηση του Σημίτη, που κράτησε το ΠΑΣΟΚ δέκα χρόνια στην κυβέρνηση- άλλαξαν πολλά.
Κανείς δεν ξεχνάει τον τρόπο που ο Γιωργάκης διαδέχθηκε στην προεδρία του ΠΑΣΟΚ τον Σημίτη, μέσα απ' αυτό το πρωτοφανές εκλογικό σύστημα. Μετά από όλη αυτή τη μεθόδευση, επόμενο ήταν να κλονισθεί η εμπιστοσύνη, παρ' όλο που επικρατούσε και το θυμικό λόγω ονόματος. Και ήρθε η ήττα του 2004.
Η ήττα του 2007 ήταν επόμενο να προκαλέσει τριβές και να ζει σήμερα το κόμμα της αντιπολίτευσης μια κατάσταση που δυστυχώς δεν είναι αναστρέψιμη. Όποιος κι αν βγει πρόεδρος, το γυαλί ράγισε, με όλα τα επακόλουθα. Είναι αδιανόητο να μην υπάρχει συντεταγμένη αξιωματική αντιπολίτευση, για να μπορεί να λειτουργήσει το κοινοβούλιο, σε χίλιους δύο τομείς.
Όμως ο διπολισμός κράτησε χρόνια, κι αυτό μόνο δεινά συσσωρεύει. Η ασυδοσία που επικρατεί στο πλειοψηφούν κόμμα, όποιο κι αν είναι αυτό, δεν είναι πλέον ανεκτή απ' τις κοινωνίες. Οι καιροί άλλαξαν κι εμείς εδώ οι Έλληνες βλέπουμε ορατούς τους εθνικούς κινδύνους που μας περιβάλλουν και δεν είμαστε διατεθειμένοι να ανεχθούμε άλλες καρπαζιές. Απαιτούμε δημοψηφίσματα για τα εθνικά θέματα. Επαναλαμβάνω, δεν αντέχουμε τον ενδοτισμό στις απαράδεκτες συμπεριφορές των ισχυρών. Οι Έλληνες αρκετά τις ανέχθηκαν και δεν πρόκειται να τις ξανανεχθούν, με οποιονδήποτε εκλογικό νόμο κι αν κληθούν στις κάλπες. Ούτε και είναι προς θάνατον της δημοκρατίας η αντιπροσώπευση των μικρότερων ομάδων του ελληνικού λαού στο κοινοβούλιο. Αυτό βοηθάει στο να μαζεύονται τα λουριά αυτών που νομίζουν ότι μπορούν να αποφασίζουν όπως αυτοί νομίζουν.
Επαναλαμβάνω ότι η κατάργηση του δημοψηφίσματος για τα εθνικά θέματα έφερε αυτό το αποτέλεσμα. Άλλωστε, ουκ έστι προς θάνατον η πεντακομματική Βουλή. Το 1932, φίλοι αναγνώστες, στις εκλογές του Σεπτεμβρίου -και με πλειοψηφικό- στη Βουλή μπήκαν 10 κόμματα και κυβέρνησαν μια χαρά.
Αλ Μαρούσι Νιους
Στο επόμενο κείμενό μου, Θεού θέλοντος, θα ασχοληθώ με τα δημοτικά μας και ιδίως με την ύπαρξή μας, ημών των κατοίκων. Ο λόγος είναι ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα, κάποια στιγμή να καούμε ζωντανοί διότι δεν θα υπάρχει τρόπος να πλησιάσει όχι πυροσβεστικό αλλά ούτε ασθενοφόρο απ' τα παρκαρισμένα -ακόμα και πάνω στις πρασιές- τζιπ. Κυριολεκτώ όταν σας λέω ότι θα πάθουμε ζημιά αν δεν προστατευθούμε. Αυτό κι αν δεν είναι κατάντια της ζωής μας.
Γνωστοποίησα το θέμα στον κ. Ζήκο, ο οποίος πολεμάει, αλλά δεν έχει τα μέσα.
Κλείνουν ακόμα και τις πόρτες μας. Δεν έχουμε πού να σταθούμε. Έχουν αποθρασυνθεί οι πάντες. Κάτι πρέπει να γίνει. Οι πάντες παρανομούν και ουδείς τους ελέγχει.
Χαριτίνη Ρασιά-Καλαμπόκη
