Μας ρίξανε στις ύαινες χωρίς να μας ρωτήσουν.
Ύαινες αποδείχθηκαν οι εντός εισαγωγικών εταίροι της Ε.Ε. Βεβαίως το δικαίωμα, τους το δώσαμε εμείς. Mέρες τώρα στα παράθυρα γίνεται χαμός, απ’ την αναφορά του πρωθυπουργού που συνέδεσε το οικονομικό μπάχαλο με τα εθνικά μας θέματα. Δεν κατάλαβα τι είδους σύνδεση είναι αυτή με το 1974. Εκτός αν ήθελε να πει πως μέχρι το 1974, ούτε οικονομικό άγος υπήρχε, ούτε παραβιάσεις των Τουρκαλάδων δέχονταν τα νησιά μας, πότε με αεροπλάνα και πότε με τις χιλιάδες των λαθρομεταναστών.
Της Χαριτίνης Ρασιάς
Το κακό όμως που έγινε τότε στον ελληνισμό ήταν το ρεσάλτο των Τούρκων στην βόρεια Κύπρο, καθ’ όλα κατευθυνόμενο απ’ τους Αμερικανούς, με στόχο την πτώση του Παπαδόπουλου και της κυβέρνησης Μαρκεζίνη. Η οποία κυβέρνηση έγινε για να υπάρξει ήρεμη μετάβαση, στην λαϊκή ετυμηγορία, για την ανάδειξη Βουλής. Αυτό το σύστημα πρωτοδοκιμάστηκε στην Ισπανία του Φράνγκο και πέτυχε. Βεβαίως υπήρξαν και τότε κάποια παρατράγουδα, που σχολιάστηκαν μάλλον σκωπτικά, με αφορμή την είσοδο του Τεχέρο στην Βουλή και τους βουλευτές να κρύβονται κάτω απ’ τα έδρανά τους.
❍ ❍ ❍
Εμείς εδώ κάναμε τη μετάβαση απ’ την δικτατορία στον κοινοβουλευτισμό μια σκέτη εθνική καταστροφή. Και το χάλι συνεχίζεται ακόμα και σήμερα, με την Κύπρο ριγμένη ακόμα εδώ και 35 χρόνια στην κλίνη του Προκρούστη. Άκουσα στο ΡΙΚ πως εκλάπη το φέρετρο του Τάσσου Παπαδόπουλου, με τη σορό του, απ’ το κοιμητήριο που είχε ταφεί. Άθλια κατάσταση υπό τις ευλογίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συνεπικουρούμενης απ’ τις δικές μας θέσεις, οι οποίες δεν εφαρμόσθηκαν όπως θα έπρεπε. Δεν βάλαμε VETO όταν η Τουρκία δεν συμμορφώθηκε με το πρωτόκολλο της Άγκυρας που προέβλεπε ελεύθερη πρόσβαση στα λιμάνια και άλλες διατάξεις, για τη συνέχιση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την Τουρκία. Θεωρήσαμε την ελληνική Κύπρο, δια των πράξεών μας, κράτος μειωμένων δικαιωμάτων, έναντι των άλλων 26 της Ε.Ε. Αν αυτά δεν είναι εθνικές μειοδοσίες τότε τι είναι;
❍ ❍ ❍
Εθνικός κίνδυνος
Ακούγοντας φίλοι αναγνώστες τους αφορισμούς του πρωθυπουργού, περί εθνικών κινδύνων, λόγω της οικονομικής κακοδαιμονίας, θυμήθηκα τα λόγια ενός σοφού φίλου μου καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, με τον οποίο μιλάω συχνά. Ρώτησα για τα οικονομικά και η απάντησή του ήταν προφητική. Λεφτά θα μας δώσουν, όμως εύχομαι να μην έχουμε βαρύ εθνικό τίμημα! Αυτά ήρθαν στη μνήμη μου όταν είδα τον βαρύγδουπο προβληματισμό, του πρωθυπουργού, όπως έγραψα παραπάνω, που αναφερόταν στο δημοσιονομικό αδιέξοδο της Ελλάδας, πράγμα που απειλεί -όπως δήλωσε- την εθνική μας κυριαρχία. Εμείς οι Έλληνες, μονίμως προδιδόμεθα απ’ αυτούς που εκλέγουμε να μας κυβερνήσουν. Δεν μας ρώτησαν ούτε όταν μας βάλανε στην Ε.Ε., ούτε όταν μας βάλανε στη ζώνη του ευρώ. Τώρα ζούμε τον εφιάλτη της ανυπαρξίας ελεύθερου κράτους, διότι η Βουλή μας πρέπει να υποτάσσεται στην Ε.Ε.







































































































