Κι εμείς τι κάναμε για όλη αυτή την απαξίωσή μας, ως σκεπτόμενα όντα; Απλά κάναμε χρήση του μοναδικού δικαιώματός μας, που είναι η προσφυγή στις κάλπες. Νομίσαμε πως με την αποχή είπαμε να πάνε να κόψουν το λαιμό τους. Όμως εμείς κόψαμε όχι μόνο το λαιμό μας, αλλά και κομμάτια της πατρίδας μας.
❍ ❍ ❍
Είναι ποτέ δυνατόν ο κ. Πάγκαλος να μιλάει για τους υπευθύνους της άμυνας της χώρας και να λέει πως δεν είναι παραγωγική τάξη; Ξέχασε πως ο παππούς του, μαζί μ’ αυτούς έκανε τη δικτατορία; Και μην θεωρείτε πως αυτά που σήμερα αιτιώμαι στο κείμενό μου, είναι μόνο δικές μου εκτιμήσεις. Αυτά λέγονται πλέον συνεχώς, από πολλούς συμπατριώτες μας.
Το Αιγαίο στο στόχαστρο
Το ότι συζητάνε για αποκρούσεις των τουρκικών αεροσκαφών απ’ τον εθνικό μας εναέριο χώρο είναι παραμύθια της Χαλιμάς. Όλα όσα λένε είναι στάχτη στα μάτια μας. Προχθές, φίλοι αναγνώστες, σε μια άσκηση του ΝΑΤΟ, πάνω από μια φρεγάτα μας, μας την πέσανε οι Τουρκαλάδες, οι οποίοι γνωρίζουν τις υποχωρήσεις μας στους σχεδιασμούς των αμερικανοεβραίων με στόχο τον υποθαλάσσιο πλούτο της Ελλάδας. Σε μας δεν τα είπε κανένας. Όμως η απάντηση του αξιοτίμου υπουργού Εθνικής Αμύνης, είναι τριτοκοσμική. Την απόσυρση της φρεγάτας μας απ’ την άσκηση, την βάφτισε «στρατηγική ψυχραιμία». Ας μου πει έστω και ένας, αν ο σημερινός Έλληνας διαθέτει ίχνος αυτοσεβασμού και εθνικής αξιοπρέπειας.
Ο Γ. Πατούλης και πάλι δήμαρχος
Ο Καλλικράτης, ο οποίος ήταν εργολάβος κατά την αρχαιότητα, έδρασε καταλυτικά στον θεσμό της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στο Δήμο μας, το Δημοτικό Συμβούλιο διαθέτει πλέον όλες τις τάσεις. Απέκτησαν βήμα όλοι οι συνδυασμοί που έλαβαν μέρος στις εκλογές. Μέχρι και τα παιδιά τα «Εκτός των Τειχών». Φίλοι μου, ένα απ’ τα τελευταία βράδια, βρέθηκα μαζί τους, σε μια ταβέρνα. Είδα και μίλησα με νέους ανθρώπους, οι οποίοι ανησυχούν για το μέλλον τους και έχουν μεγάλο δίκιο. Όλα πάνε απ’ το κακό στο χειρότερο. Χάρηκα φίλοι αναγνώστες όταν μου είπαν πως διαβάζουν τα κείμενά μου. Ένιωσα εκείνη την ώρα πως έπρεπε να πω δυο λέξεις. Μου δώσανε το μικρόφωνο. Τους είπα πως μια ζωή κινούμαι εκτός των τειχών της πολιτικής και των πολιτικών που την εφαρμόζουν. Όμως ποτέ δεν έπαψα να είμαι «εντός των τειχών της πατρίδας μου».
Δυστυχώς τον τόπο τον διοικούν συνεχώς αγεωμέτρητοι και πολιτικάντηδες της κακιάς και της μαύρης ώρας. Kι εμείς οι ψηφοφόροι, αντί να ξεκαθαρίζουμε το ανθρώπινο τοπίο απ’ τους υβριστές μας, κατά τη διαχείριση των κοινών, εμείς απεμπολούμε το ύψιστο δικαίωμά μας, δια της αποχής. Είμαστε το ίδιο συνυπεύθυνοι για την κακομοιριά που ζούμε σήμερα. Οι καιροί ου μενετοί. Να προσέξουμε!
