«Μπορεί κάποιος να έχει σοβαρότατες αντιρρήσεις για τον ‘ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ’ (και είναι πολλοί αυτοί που αντιτίθενται κυρίως στην κυβερνητική πρόθεση για τη ρύθμιση των δημοτικών πραγμάτων που υπηρετεί ο νόμος αυτός).
Επί μέρους αντιρρήσεις μπορεί να είχε κάποιος και με τις περίφημες συνενώσεις κοινοτήτων και δήμων, όπως τουλάχιστον διατυπώθηκαν από τους ενδιαφερόμενους. Όμως ο “Καλλικράτης” είναι πλέον νόμος του κράτους.
Κι αν διάφορες διατάξεις του είναι δυνατό να ανατραπούν με την πάλη των δημοτών και των δημοτικών συμβουλίων που τους εκφράζουν, οι συνενώσεις είναι πολύ δύσκολο να αναθεωρηθούν: έξι μήνες από την έναρξη ισχύος του νόμου, έχει ήδη διαμορφωθεί και παγιωθεί μια μη αναστρέψιμη, κατά τη γνώμη μας, πραγματικότητα.
Στα πλαίσια του “Καλλικράτη”, λοιπόν, η Πεύκη συνενώθηκε με τη Λυκόβρυση. Συνένωση που δεν βρήκε σοβαρές ενστάσεις και αντιρρήσεις από κανέναν, μια που αφενός δεν υπήρχε περίπτωση να πορευτεί μόνος του κανένας από τους δυο δήμους και αφετέρου, από τους λοιπούς ενδεχόμενοιυς “γάμους”, αυτός θεωρήθηκε πιο συμφέρων και για τις δυο πόλεις.
Παρά τις αρκετές ομοιότητες ως προς το προφίλ των δυο πρώην δήμων, η πραγματική συνένωση, η όσμωση των δυο χώρων, αλλά και το κοινό περπάτημα, οικονομικό και πολιτιστικό, των δημοτών Πεύκης και Λυκόβρυσης, θα πάρει χρόνο. Και θα απαιτηθούν πολλές προσπάθειες για την άμβλυνση των υπαρχουσών διαφορετικοτήτων.
Το μεγαλύτερο βάρος σ’ αυτήν την προσπάθεια πέφτει αναμφίβολα στις πλάτες του Δημοτικού Συμβουλίου, τόσο ως Σώματος, όσο και του καθενός συμβούλου ξεχωριστά.
Ιδιαίτερος οπωσδήποτε είναι ο ρόλος του δημάρχου σε μια οργανωμένη, με προσδιορισμένες διαδικασίες και στόχους, πορεία συσσωμάτωσης Πευκιωτών και Λυκοβρυσιωτών.
Μεγάλο, επίσης, μερίδιο ευθύνης για την ευόδωση ενός τέτοιου στόχου έχουν και οι διάφοροι σύλλογοι των πρώην δήμων, πολιτιστικοί, αθλητικοί κ.λπ. Περιμένουμε λοιπόν και από αυτούς πρωτοβουλίες για κοινές προσπάθειες και εκδηλώσεις, ίσως ακόμη και αυτόβουλες συνενώσεις συλλόγων με ίδιους ή/και παρεμφερείς καταστατικούς σκοπούς.
Καλό θα ήταν να ξεκινήσει μια διαδικασία διαλόγου και προτάσεων σ’ αυτή την κατεύθυνση, τόσο από τα διοικητικά συμβούλια, όσο και από τα μέλη αυτών των συλλόγων με επιδίωξη την ταχύτερη ουσιαστική συνένωση στον ενιαίο πια Δήμο μας. Ας θεωρηθεί τούτη η επιστολή ως συμβολή στο ξεκίνημα ενός τέτοιου διαλόγου.
Μια παρατήρηση: δεν νομίζουμε ότι βοηθάει κανέναν και σε τίποτε η συνεχιζόμενη αναφορά στις δύο πόλεις ως χωριστές οντότητες, ακόμη και αν αυτή η αναφορά είναι καθαρά και μόνο σημειολογική. Η πόλη που κατοικούμε, εργαζόμαστε, περπατάμε, διασκεδάζουμε, τρώμε και πίνουμε, εμείς, Πευκιώτες και Λυκοβρυσιώτες, Λυκοβρυσιώτες και Πευκιώτες, είναι πλέον μία».
Το Δημοτικό Συμβούλιο λαμβάνοντας υπ’όψη τις, με ΑΠ 62780/Γ2/2-6-2011 & ΑΠ Φ12/521/61583/Γ1, υπουργικές αποφάσεις του Υπουργείου Παιδείας Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων με τις οποίες καταργείται το δικαίωμα επιλογής της 2ης Ξένης Γλώσσας στα Δημοτικά σχολεία και τα Γυμνάσια της χώρας
Κρίνει τις εν λόγω αποφάσεις :
1ον: Άδικες και Αντιπαιδαγωγικές γιατί αποβαίνουν εις βάρος τόσο των μαθητών όσο και των γονέων τους, ιδιαιτέρως όσων προέρχονται από οικονομικά ασθενέστερες κοινωνικές τάξεις, δεδομένων και των τραγικών οικονομικών συγκυριών (οικονομική κρίση – ανεργία).
1) Επισημαίνει τη δημιουργία τριβών ή και εντάσεων μεταξύ γονέων ή μεταξύ των εκπαιδευτικών για την επιλογή της μιας ή της άλλης γλώσσας, η οποία υπονομεύει το παιδαγωγικό κλίμα στις σχολικές μονάδες.
Διαφωνεί με τη δημιουργία πολυμελών τμημάτων που ως αποτέλεσμα έχουν η σύνδεση της διδασκαλίας Ξένων Γλωσσών με το Κρατικό Πιστοποιητικό Γλωσσομάθειας να μην είναι εφικτή.
Το κριτήριο, τέλος, των ξένων γλωσσών προσμετράται και μοριοδοτείται ως τυπικό και ουσιαστικό προσόν του βιογραφικού σημειώματος εντός και εκτός επικράτειας και, μάλιστα, το ίδιο το Υπουργείο Παιδείας απαιτεί και μοριοδοτεί για την επιλογή στελεχών του και γενικά για τις θέσεις υψηλής ευθύνης την πιστοποιημένη σε υψηλό επίπεδο γνώση 2ης ξένης γλώσσας.
2ον: Αντιδημοκρατικές γιατί α) καταστρατηγούν το δικαίωμα της ελεύθερης επιλογής η οποία γίνεται αντικείμενο ψηφοθηρικών «καυγάδων».
β) στερούν από τους μαθητές ίσα δικαιώματα στη μόρφωση και τους οδηγούν σε λύσεις εκτός του δημόσιου σχολείου για την εκμάθηση της ξένης γλώσσας που επιθυμούν. Δικαίωμα στη μόρφωση έχουν και πάλι, όσοι μπορούν να πληρώσουν.
Κρίνει, επίσης, ότι θα δημιουργηθεί αναστάτωση στα σχολεία του Δήμου με την αναλογική κατανομή των γλωσσών εφόσον δε θα έχουν όλα τα δημοτικά σχολεία αντίστοιχο γυμνάσιο με την ίδια επιλογή 2ης ξένης γλώσσας, και την, ως εκ τούτου, μετακίνηση μαθητικού δυναμικού από το ένα σχολείο στο άλλο και από τον ένα δήμο στον άλλο. Το τελευταίο, δε, θέτει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα των μαθητών που θα διασχίζουν λεωφόρους και ανατρέπει τα χωροταξικά όρια των σχολείων.
Θεωρεί τέλος απαράδεκτη τη μεταχείριση που επιφυλάσσεται στους 2500 εκπαιδευτικούς ξένων γλωσσών που θα αντιμετωπίσουν πρόβλημα με κίνδυνο την απώλεια της θέσης εργασίας τους και αποφασίζει να τους εκφράσει την ένθερμη και έμπρακτη υποστήριξη του.
Αποφασίζει την κατάθεση του παρόντος ψηφίσματος διαμαρτυρίας και ζητά την άμεση ανάκληση των Υπουργικών αποφάσεων με ΑΠ 62780/Γ2/2-6-2011 & ΑΠ Φ12/521/61583/Γ1 και δηλώνει την αντίθεση του με όσες έχουν ή θα έχουν ανάλογο περιεχόμενο.
Καλεί, δε, όλους τους Δήμους της χώρας να πράξουν αναλόγως.
Μ. Κορωνιωτάκη
Χρ. Τσίκας







































































































