Τώρα που μπήκε ο φθινόπωρος για τα καλά, σκάσανε μύτη όλες οι μούρες. Μας θυμηθήκανε και είπανε να μας επισκεφτούνε. Εμείς βέβαια άλλο καημό δεν είχαμε, τώρα που η φτώχεια βάρεσε κόκκινο. Καλέ, χαρήκατε που συλλάβανε το Σμπώκο; Ποιο Σμπώκο; Ε, μα πολύ αδαείς σας βρίσκω. Το Σμπώκο, τον ταμία του Άκη, που ήταν γενικός γραμματέας εξοπλισμών στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Εγώ να σας πω τη μαύρη μου αλήθεια, το είδα και δεν το πίστευα.
Γράφει η Βασιλική Πιτούλη, www.bibliofagos.vasilikipitouli.gr
Λέω, μη μας κάνουνε πλάκα; Γιατί πολλοί ήταν να τους συλλάβουνε, και τελευταία στιγμή μην τους είδατε, μην τους απαντήσατε. Την κάνανε για εξωτερικό, για άλλη γη, άλλα μέρη. Ενώ το Σμπώκο τον προλάβανε, λέει, σε ένα γραφείο στη Μεσογείων. «Κύριε Σμπώκο, κατηγορείστε για μπουγάδα μαύρου χρήματος» του είπανε, και τονε μπουζουριάσανε. Τι την ήθελε κι αυτός τη μπουγάδα; Τον φαντάζεστε με την ποδίτσα, να μη λερωθεί από τα σαπούνια ο άνθρωπος; Να μη βρέξει και την κοιλίτσα, και αρπάξει και κανένα κρυολόγημα, τίποτε μητρικά… καλέ τι λέω; Δεν είναι γυναίκα ο άνθρωπος για να φοβάται τα μητρικά του. Το πολύ-πολύ κανένα προστάτη, ε, θα το προσέχει, θα κάνει τακτικά τσεκ απ. «Είναι πολλά τα λεφτά, Άκη!» Ογδόντα εκατομμύρια ευρώπουλα ξέπλυνε λέει ο μίστερ Σμπώκος. Καλέ κύριε Σμπώκε μου, θα μου πείτε και μένα τι απορρυπαντικό χρησιμοποιείτε; Σιγά μην αποκαλύψετε σε μένα, μια κοινή θνητή, το μυστικό της εξαίσιας τέχνης σας. Ε, δεν έχω και τέτοιες αξιώσεις…
Σκάσανε μύτη η μια κατόπιν της άλλης και οι τηλεοπτικές μούρες. Καλώς τες, καλώς τες, μας λείψατε! Πού είχατε κρυφτεί όλο το καλοκαίρι; Ξέρω, ξέρω, λιάζατε τις κορμάρες σας. Φτου να μη βασκαθείτε. Ρίξατε ξάπλες, μάσες, γίνατε σα φράπες. Έτσι μπράβο, φρεσκαδούρες μου. Μια μούρη τηλεοπτικιά πάντως, ένα πουλάκι μου είπε ότι θα απέχει από τα φετινά δρώμενα. Ποια; Θα σας το πω, αλλά πώς ξέρω ότι είστε καλά παιδάκια και τρώτε όλο το φαΐ σας. Άντε, να το πάρει το ποτάμι: η Αγγελική Νικολούλη! Και ξέρετε γιατί; Γιατί έβαλε πλώρη για το Νόμπελ Λογοτεχνίας! Ναι, παρακαλώ, να μη σώσω! Μου το είπε το ίδιο πουλάκι, το πολύξερο. Έγραψε, λέει, ένα μυθιστόρημα που εκδόθηκε από γνωστό εκδοτικό οίκο, και επειδή έγινε μπεστ σέλερ τη συμβούλεψαν οι επαΐοντες να το δει σοβαρά το πράγμα. «Πόσα χρόνια θα είσαι τηλεοπτική βεντέτα;» τη ρώτησαν. «Όσα λίφτινγκ και να κάνεις, κάποια στιγμή ο άτιμος ο χρόνος θα σε προδώσει, και η εικόνα είναι αμείλικτη.
Δε θα μπορείς εσαεί να παριστάνεις τη Βουγιουκλάκη» της είπαν οι σύμβουλοί της. Τώρα, πώς της είχε κολλήσει της κυρίας Νικολούλη ότι μοιάζει με την αείμνηστη, ο Θεός και η ψυχή της, άβυσσος η ψυχή, τι να πω… Διότι μπορεί να έχεις βαμμένο ξανθό το κορακομαλλί σου, μπορεί να ακκίζεσαι και να έχεις ιδεοληψίες ότι είσαι η θεά της ομορφιάς ενσαρκωμένη, αλλά ρώτα και τον καθρέφτη σου. Και αν εκείνος ψεύδεται, πιάσε κάποιους ισορροπημένους ανθρώπους που σου έχουν αποδείξει ότι δεν είναι επαγγελματίες κόλακες, όρκισέ τους ότι θα σου πούνε την αλήθεια με κάθε θυσία, βάλε τους να κάνουν όρκο φοβερό, και μετά κάνε τους την ερώτηση που σκοτώνει: «Είμαι η μετενσάρκωση της Βουγιουκλάκη;» Αν τους δεις να διστάζουν, ή ακόμη καλύτερα να κουνάνε αρνητικά το κεφάλι, τότε άσ’ το και μην το συζητάς. Κάτσε γράψε το αριστούργημα που θα σου ανοίξει τις πόρτες και γραμμή για τη Σουηδία. Άνθρωποι είναι κι αυτοί, για την επιτροπή των βραβείων Νόμπελ λέω, μπορεί να είναι ευάλωτοι στις δημόσιες σχέσεις. Μπορεί να τους τάξεις ότι αν χαθούν θα τους βρεις, ότι αν κάποιος τους σφάξει εσύ θα ξετρυπώσεις το δολοφόνο, ε, άνθρωποι σου λέω είναι. Μπορεί τελικά να σκιαχτούν και να σου το δώσουν το έρημο το Νόμπελ.
Αλλά, αγαπητοί μου αναγνώστες, σας έταξα από τον τίτλο ότι θα σας μιλήσω για την Τατιάνα. Τη φοβερή Τάτι, σύζυγο Νίκου Ευαγγελάτου παρακαλώ. Επειδή είμαστε και κοντοπατριώτες (μένουν Κηφισιά, δεν ξέρω, μπορεί και να γελιέμαι, πάντως όλο εδώ πέρα τριγυρίζουν) μια αδυναμία τους την έχω. Η Τάτι λοιπόν στην εκπομπή της, στις 18 Σεπτεμβρίου, έβγαλε αρετουσάριστη τη Μενεγάκη! Ναι, καλέ, όπως το ακούτε. Τόλμησε τέτοια ιεροσυλία. Έβγαλε και τη Σίσυ Χρηστίδου αρετουσάριστη με τα πατσοκοίλια. Με συγχωρείτε πολύ για το λεξιλόγιο, αλλά σε εκείνη την εκπομπή έφριξε το πνεύμα μου. Ναι, κατέρριψε το μύθο της ομορφιάς της κυρίας Χρηστίδου με το να τη βγάλει με μια κοιλούμπα να, με το συμπάθειο! Κάτι δίπλες, θεέ μου σχώρνα με! Ούτε πλισές να ήτανε. Καλέ, πρέπει πολύ να τη ζηλεύουνε την κυρία Σίσυ για να τη βγάλουν έτσι. Για τη Μενεγάκη, δεν το συζητώ. Έβγαινε από τη θάλασσα και το μαλλί της το είχανε φάει τα ψάρια!
Πάνε οι εξτένσιονς, τι έπαθα, η άμοιρη γυναίκα! Βγάζουν και τη Μαρία Κορινθίου Αïβάζη μια από τα ίδια: κοιλούμπες, πεσμένο βυζί. Εκείνη διαμαρτύρεται: «Καμία δεν είναι αψεγάδιαστη!» Συμφωνώ, κυρία Κορινθίου Αϊβάζη μου, εσείς όμως το ξέρετε; Λέει ο Νάσος Γουμενίδης, αγνώστων λοιπών στοιχείων: «Η Σίσυ είναι μια ζουμερή μάνα…» Καλέ κύριε Γουμενίδη μου, τη βράσατε και πήρατε το ζουμί της; Λέει η Τσόλκα: «Γιατί τόση σαρκοφαγία;» Πείτε τα κυρία Τσόλκα μου, ν’ αγιάσει ο στόμας σας. Τόσες προσπάθειες κάνουν οι εν λόγω κυρίες να δείχνουν τέλειες, τόσες επεμβάσεις, και βγαίνει ο κάθε παπαράτσι και τις εξευτελίζει ανά το πανελλήνιο, με τις κοιλούμπες και χωρίς μαλλί; Πού ακούστηκε; Ζουμ στην κυτταρίτιδα! Αίσχος! Λέει ο Γιάννης Καζανίδης: «Αυτό είναι κανιβαλισμός!» Συμφωνώ τα μάλα, κύριε Καζανίδη μου. Σας ορκίζομαι στην ομορφιά σας.
Το πιο γελαστικό δε σας το είπα: στο video της εκπομπής της η Στεφανίδου βγήκε με στεφανάκι στα μαλλιά, σαν την αθώα παιδούλα που χάσαμε πρόπερσι. Αχ κυρία Στεφανίδου μου, αχ κυρία Τατιάνα μου, πάντα τέτοια!
