Χωρίς… ΥστερόΓραφο. Ο τίτλος της σημερινής εκπομπής του ΡάΔΙΟ ΑΝΤάΡΑ φίλοι συνταξιδιώτες, είναι εμπνευσμένος από το Υ.Γ. επιστολής την οποία έλαβα μέσω της ΑΜΑΡΥΣΙΑΣ και αφορούσε στις «ακρότητες» των θέσεων – απόψεων της κυρίας Μαυραντή.
Το ζήτημα το οποίο οδήγησε τη φίλη που μου έκανε την τιμή να επικοινωνήσει μαζί μου, είναι αυτό που έβαζαν πάντα οι συμπολίτες μου. Αυτό, το οποίο εστιάζεται στην διαφορετική οπτική γωνία, η οποία εκτίθεται δημοσίως δια του Τοπικού Τύπου από το 1985, με το ίδιο ΠΑΘΟΣ, με την ίδια ΕΝΤΙΜΟΤΗΤΑ, με την ίδια αδιαπραγμάτευτη ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ, αφού δεν καταδέχτηκε να πάρει κομματική «γραμμή» μιας και δεν εντάχθηκε ποτέ σε κάποιο κόμμα, αφού δεν ήταν ποτέ οικονομικά εξαρτημένη από κανέναν «παράγοντα». Έτσι, μπορούσε να εκφράζει «τόσα κατά, για την (ΚΑΘΕ!!!) παρούσα διοίκηση».
ΠεριΓράφει η Θέμις Μαυραντή
Μέσα λοιπόν από αυτήν τη διαδρομή, διατηρώ την ΑΠΟΛΥΤΗ θέση, πως όποιος δημιουργικά αγαπάει τον Τόπο του, οφείλει να εργάζεται γι’ αυτόν, είτε Δρώντας, είτε… Αντιδρώντας.
Ας περάσουμε όμως σε αποσπάσματα της επιστολής της φίλης Χ.Π.Κ. που τα μεταφέρω όπως ακριβώς είναι γραμμένα, για να ακολουθήσουν εκ μέρους μου, και άλλες… «ακρότητες».
❍ ❍ ❍
«Αποφάσισα να σας γράψω ύστερα από αυτά που διαβάζω τελευταία στην εφημερίδα σας από την κ. Μαυραντή.
Είμαι Μαρουσιώτισσα με πάρα πολύ βαθιές ρίζες στην πόλη μας που ξεκινούν προ του 1900……
➢ Στα 41 χρόνια ζωής μου, ποτέ δεν είχα διαβάσει στον τοπικό Τύπο τέτοιες θέσεις-απόψεις. Βέβαια, δικαίωμα του καθενός να εκφράζει την οποιαδήποτε άποψη και να την υποστηρίζει, αρκεί να μην φτάνει σε ακρότητες.
➢ Θα ήθελα να ρωτήσω την αξιότιμη κυρία Μαυραντή με την οποία δεν έχω κάτι επί προσωπικού, γιατί τόση αντίδραση; Γιατί τόσα κατά για την παρούσα διοίκηση της πόλης μας;
➢ Εγώ ποτέ δεν υποστήριξα πρόσωπα για την πόλη μου αλλά έργα……
➢ Και επειδή πολύς ντόρος έγινε για την περίφημη ανάπλαση και ειδικότερα για την πλατεία Αγ. Λαύρας, θα σας πω μια παροιμία που ταιριάζει απόλυτα. Περιμένετε όλοι οι αντιδρώντες να τελειώσει το έργο και ας μου επιτραπεί η έκφραση: ΜΗΝ ΞΕΒΡΑΚΩΝΕΣΤΕ ΠΡΙΝ ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ, λέει ο λαός μας…..
➢ Πρέπει να το βλέπουμε ως ΘΕΤΙΚΟΤΑΤΟ που υπάρχουν άνθρωποι που προσπαθούν και παράγουν έργο εν μέσω κρίσης, (……) ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ με αυτή την αντίδραση!
➢ Η παρούσα κατάσταση της χώρας μας, ας βρει το ΟΜΟΡΦΟ ΜΑΡΟΥΣΙ μας και τους πολίτες του, ενωμένους και σφιχταγκαλιασμένους για το καλό του, ενάντια στην όποια κρίση περνάει η χώρα μας.
➢ Υ.Γ. Και σε τελευταία ανάλυση, δεν νομίζω να αγαπάει κανείς μας το Μαρούσι περισσότερο απ’ τον άλλο; Όλοι το αγαπάμε με το ίδιο πάθος και όλοι θέλουμε το καλό του».
Αυτά ακριβώς μου έγραψε η φίλη, η οποία όπως λέει «ποτέ δεν είχε διαβάσει στον τοπικό Τύπο τέτοιες θέσεις – απόψεις».
Εάν είχε διαβάσει, θα ήξερε, θα γνώριζε και ίσως αναγνώριζε, πως κάποιοι άνθρωποι -ανεξαρτήτως εντοπιότητας ή μη- και γκρεμίσαμε ό,τι νομίζαμε μέσα από την κοινή λογική ως κακό για το Μαρούσι, αλλά… και χτίσαμε ό,τι θεωρούσαμε καλό και ωραίο. Ίσως αυτό το παλετιό -όπως το λέω εγώ- να οφείλεται και σε μια… αλλιώτικη αγάπη για τον Τόπο. Ούτε περισσότερη, ούτε…ανώτερη. Απλά, αλλιώτικη.
Πιστεύω δε, πως το να διαβάζει κανείς την τελευταία σελίδα ενός βιβλίου, είναι λάθος να «εδραιώνει» άποψη επ’ αυτού, γιατί αδικεί τον εαυτό του. Όχι το βιβλίο.
❍ ❍ ❍
Προχτές που λέτε, πήρα τη φωτογραφική μου μηχανή –όπως κάνω χρόοονια τώρα!!!– βγήκα ένα γύρο στο κέντρο του Μαρουσιού και φωτογράφησα την απαράδεκτη εγκατάλειψη λειτουργικών «λεπτομερειών» της καθημερινότητάς μας, όπως για παράδειγμα δρόμους, πεζοδρόμια, πεζόδρομους, παρτέρια, τα οποία δεν βρίσκονται εντός… ακτίνας της «βιοκλιματικής ανάπλασης» ώστε να πει κανείς, «μα θα φτιαχτούν!». Δυστυχώς όμως, μια βλάβη στον εκτυπωτή μας δεν μου επιτρέπει να μεταφέρω τα… ευρήματα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν τα επιχειρήματά μου.
– Θα πω πάντως ξανά, πως δεν θα χαιρετίσω κανένα μεγαλεπήβολο «έργο» που πάει να ακυρώσει τα προηγούμενα, αφήνοντάς τα στο έλεος του χρόνου, ο οποίος «χτυπάει» και με φθορά και με… λήθη.
– Έργα, θεσμοί, κατακτήσεις, κι ένα ολόκληρο κοινωνικο πολιτισμικό οικοδόμημα που καθιέρωσε το Μαρούσι ως πόλη – πρότυπο χθες, «χτυπήθηκε» με όλους τους τρόπους και όλα τα μέσα, προκειμένου να υποβαθμιστεί, να κατασυκοφαντηθεί, για να αναδειχθεί με «αναπλάσεις» που δεν φτούρησαν, η νέα αντίληψη περί «έργων».
«ΧΙΡΟΣΙΜΑ ΑΓΑΠΗ ΜΟΥ» ήταν ο τίτλος σχετικής αναφοράς μου για το εν λόγω εγχείρημα, στο μαρουσιώτικο περιοδικό «ΟΔΟΣ ΘΕΜΙΔΟΣ».
Φθορά και Λήθη: Μία παλιά φωτογραφία, (αφού η νέα δεν μπορεί να μεταφερθεί) δείχνει τα «ολυμπιακά» κεραμικά εκθέματα στην Πλατεία Ηρώων, που ο Δήμος Αμαρουσίου απέκτησε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Έγραψα για την εγκατάλειψή τους και τότε! Σήμερα; Κάντε μια βόλτα από κει, να σας… «ξεναγήσουν», σε ό,τι έχει απομείνει, να «μάθετε» περί αυτών, να «καταλάβετε» τι ’ναι τούτα δω τα πράματα. Εγώ το έκανα και γι αυτό δικαιούμαι δια να ομιλώ χωρίς «ΕΛΕΟΣ»…
Θα μπορούσα να αναφέρω ένα σωρό τέτοιες… «λεπτομέρειες» που έχουν εγκαταλειφθεί στη φθορά και στη λήθη, οι οποίες κάποτε ήταν ζωντανά στοιχεία ΕΡΓΟΥ πολύχρονης προσπάθειας των προηγούμενων Δημοτικών Αρχών της πόλης.
Έργο, το οποίο ΡΙΖΩΣΕ παραδομένο από Δήμαρχο σε Δήμαρχο. Γι αυτό και θεωρούμε –όσοι το θεωρούμε- την εκ νέου ανάπλαση του Κέντρου της πόλης και το ξεπάτωμα τής σχετικά πρόσφατα αναπλασμένης πλατείας Αγίας Λαύρας, έργο «βιτρίνας» και ξεκομμένο από εκείνην την Αλήθεια την οποία έχει ανάγκη ΟΛΗ η Ελλάδα αυτή τη στιγμή….
Και λέω εγώ τώρα. Εάν το… ΕΣΠΑ χρηματοδοτήσει στη… συνέχεια το γκρέμισμα της Παναγίας του Μαρουσιού και στη θέση της χτιστεί το ακριβές αντίγραφο της Παναγίας των Παρισίων, πάλι κάποιοι θα θυμίζαμε την «έκφραση που λέει ο λαός» την οποία δεν γνώριζα –και κυριολεκτώ– και έχει να κάνει με ξεβρακώματα και ποταμούς. Ίσως γιατί οι Μαρουσιώτες πήγαιναν Ζούμπερι και Μαραθώνα για τα μπάνια τους.
Τελειώνοντας να πω και τούτο: Επειδή πιστεύω πως «η παρούσα κατάσταση της χώρας μας» δεν είναι καθόλου μα καθόλου τυχαία αλλά έχει δομηθεί πάνω σε εκατομμύρια ΔΗΘΕΝ όλων των ειδών και των τιμημάτων, δεν θέλω να βρεθώ «ενωμένη και σφιχταγκαλιασμένη» με πολίτες που υποδέχτηκαν τον Γερμανό εντεταλμένο της κυρίας Μέρκελ στο Μαρούσι, όπως τον υποδέχτηκαν.
Μιλάω βεβαίως για τον κ. Φούχτελ, ο ρόλος του οποίου σε θέματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην… ΕΛΛΑΔΑ (!!!) είναι και γνωστός και από κάποιους δημάρχους αποδεκτός.
Εσύ Κατερίνα μου με την αγνότητα της αγάπης σου για το ΜΑΡΟΥΣΙ μας, ονειρεύεσαι εκείνον τον κόσμο που θέλω κι εγώ. Όμως αγάπη μου γλυκιά, σ’ αυτόν τον κόσμο, εγώ θέλω άλλα πράγματα από αυτά που μου σερβίρουν ως καλά και χρήσιμα και φτάσαμε εδώ που φτάσαμε!
❍ ❍ ❍
Και τώρα παιδιά της Αντάρας ελάτε να πάμε όλοι μαζί, όπως το θέλει η φίλη μας, βόλτα στο Μαρούσι τραγουδώντας στίχους της Λίτσας Παπαζαχαροπούλου και μουσική Κωστή Μαυραντή.
Το τραγούδι που θα πούμε το τραγούδησαν η Νάντια Καραγιάννη και ο Άγγελος Χρονάς, στη μουσική εκδήλωση με τον τίτλο «ΚΑΡΟ ΤΡΑΠΕΖΟΜΑΝΤΙΛΟ», υπό την αιγίδα του τότε ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΜΑΡΟΥΣΙΟΥ, επί Προεδρίας Γιώργου Γιαννιού. Εποχές, που ο Πολιτισμός και ο Αθλητισμός στο Μαρούσι έγραψαν την δική τους Μεγάλη Ιστορία!
Από μένα, φιλιά και καααλή σας μέρα.
ΜΕΛΩΔΙΚΗ ΠΕΡΙΠΟΛΙΑ
Πήραμε τον ήλιο από το χέρι για να φωτίσουμε τις γειτονιές.
Γίναμε στη νύχτα καντηλέρι και άνοιξαν οι πόρτες κι οι καρδιές.
Εμείς περάσαμε από κει έγραψε ο χρόνος μουσική
μελωδική περιπολία και γίναν τα γιαπιά σχολεία.
Παίξε Αριστείδη στο σαντούρι το «’ αγαπώ γιατί είσαι συ»
σμίγει όλος ο κόσμος στο τραγούδι σε μια πλατεία γιορτινή.
