• (Αλλά κρεμάτε ωραίες αφίσες με το φαντάρο που την τρώει κατάστηθα και φωνάζει WHY? ή με το σύντροφο Τσε και έτσι εκτονώνετε την επαναστατικότητά σας).
• Ούτε σπάτε τις πλάκες της εισόδου του διαμερίσματός σας ή του σπιτιού σας, μπαινοβγαίνοντας κυλιόμενοι πάνω στη σανίδα του αθλήματός σας.
• (Την παίρνετε παραμάσχαλα).
• Αντί, λοιπόν να γίνει κάποιος διάλογος για τα αυτονόητα, η Διοίκηση αποφάσισε με το «έτσι θέλω» να αλλάξει την πλατεία και η νεολαία με τον «τσαμπουκά», να ζητάει να μη τη διώξουν από «το σπίτι της».
• Τι ωραία…
• Και εκεί πλάκωσαν και οι… δημοτικοί σύμβουλοι της μειοψηφίας.
• Όπου, άλλοι (εκσυγχρονιστές) μίλησαν για το τι συμβαίνει στις ευρωπαϊκές χώρες, όπου κατασκευάζονται Skate Parks.
• Άλλοι (αριστερά των εκσυγχρονιστών), προσπάθησαν να εξεγείρουν τους νέους σε… επανάσταση, καλώντας τους σε αγωνιστικές κινητοποιήσεις, για «να μην τους πάρουν το σπίτι».
• Και άλλοι από τα αριστερά της αριστεράς, τους είπαν «μην περιμένετε ότι η Διοίκηση θα σας βρει άλλη τοποθεσία».
• Ευτυχώς δε, που βρέθηκε ένας ακόμα πιο αριστερά και είπε στη Διοίκηση: «Εσείς θέλατε να κάνετε το «Μαρούσι πόλο έλξης» και τώρα με την πολιτική σας διώχνετε τους νέους από την πόλη».
• Και εγώ τελικά, θα επανέλθω με το σκίτσο που είχα κάνει το 1993, όταν η Διοίκηση Τζανίκου έκανε (ύστερα από πολλά χρόνια) πραγματική ανάπλαση της πλατείας και θα ξαναγράψω:
• Ότι δεν χρειαζόταν να έχει η σημερινή Διοίκηση το χάρισμα του Γαλιλαίου (που υποστήριζε τη κινητικότητα της γης) και του Ιουλίου Βερν (που προέβλεψε τα ταξίδια στο φεγγάρι), για να καταλάβει την εξέλιξη του έργου στην πλατεία.
• Αρκεί να περπατούσε λίγο καιρό εκεί και να παρατηρούσε (όχι να έβλεπε), τι είδους νέοι κυκλοφορούν και με τι ασχολούνται.
• Διότι κανείς δεν καθόταν να παίξει σκάκι στα παγκάκια. Ούτε καν οι ηλικιωμένοι που έχουν υπομονή.
• Και αν κάποιος ήθελε να ακούει νερά να κελαρύζουν, πήγαινε στην πλατεία Γαρδέλη ή στην Αγίας Λαύρας ή και στην Κασταλίας να ακούει τις βρύσες.
• Η πλατεία Ηρώων, ήταν κατειλημμένη από νέους με ποδήλατα και πατίνια πολύ πριν το 1993 και δεν σύχναζαν ηλικιωμένοι, που η Διοίκηση Τζανίκου τους κατασκεύασε (λάθος της κι αυτής) ράμπες για εύκολη πρόσβαση.
• Αλλά για να βγάζουν τέτοια συμπεράσματα, τα στελέχη της Διοίκησης δεν χρειάζονται να είναι γηγενείς (και να ρωτούν τους άλλους αν είναι μαρουσιώτες, για να τους δώσουν το λόγο).
• Αρκεί να κατοικούν στο Μαρούσι και να το περπατούν παρατηρώντας (και όχι βλέποντας) τι γίνεται γύρω τους.
Άγγελος Πολύδωρος
