Η καλή μας δημοτική μας αρχή, κατά τις διακοπές του Πάσχα ξεκίνησε εργασίες εσωτερικού βαψίματος στο 1ο Δημοτικό Νέας Ερυθραίας, οι οποίες συνεχίζονται ακόμα, παράλληλα με τη λειτουργία του σχολείου. Κάποιοι κοντόφθαλμοι, προκατειλημμένοι και κομματικοποιημένοι γονείς προσπάθησαν να απαξιώσουν το εγχείρημα κατηγορώντας το ως «προεκλογικό πυροτέχνημα». Η στενομυαλιά τους δεν τους επιτρέπει να συλλάβουν τη βαθιά λογική του όλου εγχειρήματος η οποία έχει ως εξής:
Στο1ο Δημοτικό Νέας Ερυθραίας, εδώ και χρόνια υλοποιείται ένα πιλοτικό project πρωτοπόρων αρχιτεκτονικών και αισθητικών παρεμβάσεων, που ξεπερνά σε φαντασία ακόμα κι έναν Gaudi. Πρόκειται για μια τολμηρή επαναστατική ανατροπή της παρωχημένης αρχιτεκτονικής της δεκαετίας του 1930 (αυτές τις αηδίες που θέλουν να προστατέψουν οι Εφορίες Νεοτέρων Μνημείων, μέχρι να τους απολύσουν να ησυχάσουμε) στη θέση της οποίας εγκαθίσταται η μοντέρνα συνάντηση του αρχιτεκτονικού ρυθμού της πρώιμης Ταμβακικής περιόδου με αυτόν της ύστερης Χιωτακικής.
Αυτή η δημιουργική μετάλλαξη πραγματοποιείται αφενός μέσα από την ελεύθερη παράδοση των παλαιών δομικών στοιχείων στην αγκαλιά του χρόνου (π.χ. το κονίαμα ανάμεσα στις πέτρες αφήνεται να φύγει, τα μάρμαρα της σκάλας αφήνονται να αποκολληθούν μόνα τους, όπως και όταν θελήσουν). Αφετέρου μέσα από στοχευμένες μοντέρνες παρεμβάσεις. Σε αυτή την κατεύθυνση εντάσσεται και το πρόσφατο εσωτερικό βάψιμο. Το στιβαρό μπλε νεοδημοκρατί στους χώρους κυκλοφορίας όπου τα παιδιά πρέπει να περπατούν με ΣΙΓΟΥΡΑ ΒΗΜΑΤΑ, εναλλάσσεται με το ροζ κρεβατοκαμαρί στο χώρο συνάθροισης (καλύτερα να κοιμούνται παρά να κάνουν φασαρία).
Η «ανακατωσούρα» στις τάξεις και η καταστροφή έργων των παιδιών που ήταν αναρτημένα στους τοίχους κατά την διάρκεια των εργασιών βαψίματος, δεν αποτελούν «στοιχεία προχειρότητας και αδιαφορίας», όπως διατείνονται κάποιοι αιώνια κακοπροαίρετοι, αλλά μέρος του σχεδιασμού του project. Διότι τα παιδιά πρέπει από τις τρυφερές ηλικίες να εξοικειώνονται με την πιθανότητα απώλειας των αντικειμένων και του κόπου τους εν μια νυκτί. Πως αλλιώς θα αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις που τα περιμένουν στον μελλοντικό πολυκύμαντο εργασιακό και κοινωνικό τους βίο, εάν διαπαιδαγωγούνται με την μαλθακή νοοτροπία να βρίσκουν την επόμενη ημέρα τα πράγματα τους όπως τα άφησαν;
Άλλο εξαίρετο παράδειγμα αυτών των παρεμβάσεων αποτελεί το υπόλειμμα του γυμναστηρίου. Ανάλαφρες, ανισόπεδες θεμελιώσεις σε μπαζωμένα εδάφη, κομψές κολόνες με ελάχιστο οπλισμό, άνευ συνδετήρων, είναι τα βασικά χαρακτηριστικά της πρωτοταμβακικής περιόδου, ενώ οι εντέχνως ορατοί οξειδωμένοι οπλισμοί και η επιμελημένη αδιατάρακτη κοπή της τοιχοποιίας, είναι στοιχεία της ύστερης Χιωτακικής. Εμφανής η επιρροή διάσημων μοντέρνων κτισμάτων, όπως π.χ. του Κέντρου Πομπιντού στο Παρίσι (ορατός σκελετός κλπ). Κάποιοι αδαείς από το Σύλλογο Γονέων πρότειναν «την άμεση κατεδάφιση και εκ νέου ανέγερση του γυμναστηρίου όταν βρεθούν χρήματα, επειδή συμφέρει οικονομικά και λειτουργικά», αποδεικνύοντας ότι είναι ανίκανοι να προσεγγίσουν την αισθητική αξία του εν λόγω κομψοτεχνήματος.
Επιπλέον στη συνολική διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου έχουν ληφθεί υπόψη καινοτόμες παιδαγωγικές προσεγγίσεις, που θεμελιώθηκαν από την γκουρού της θεωρίας «πρώτα ο μαθητής» κα Άννα Διαμαντοπούλου. Τέλος στον συντηρητισμό, στον προστατευτισμό, στον δασκαλοκεντρισμό. Οι προδιαγραφές του ΟΣΚ για τις σχολικές αυλές, προϊόν παρωχημένου κρατικού παρεμβατισμού, έχουν αντικατασταθεί από τη φιλοσοφία “κάθε παιδί μπορεί να προστατεύεται μόνο του από τα επικίνδυνα σημεία”. Ως εκ τούτου επικίνδυνα σημεία έχουν επιμελημένα διασκορπιστεί σε διάφορα σημεία του προαυλίου, εφαρμόζοντας στην πράξη έναν συνδυασμό smart design με την παιδαγωγική προσέγγιση της ενδυνάμωσης της αυτοεκτίμησης κάθε παιδιού. Το smart design της σχολικής αυλής χρονολογείται επίσης από την Ταμβακική περίοδο και εντάσσεται στο περίφημο έργο «Ανάπλαση Σχολικών Αυλών- Δημιουργία παντού μυτερών ακμών».
Τέλος επισημαίνουμε τον ευφυή τρόπο επίστρωσης του χώρου μεταξύ προκάτ αιθουσών, κτιρίου και τουαλετών, έργο της ύστερης Χιωτακικής περιόδου. Εκεί δίνεται η δυνατότητα στα παιδιά να βιώσουν τα διαφορετικά βαρομετρικά και τις αλλαγές των καιρικών συνθηκών, καθώς σε κάθε βροχή έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν πλατσούρισμα και γλίστρες.
Κατίνα Μαυρογιαλούρου
και για την αντιγραφή
Βαγγελιώ Σωτηροπούλου
* Ρεφραίν παραδοσιακού, δημώδους άσματος που συνηθίζεται να τραγουδιέται σε εκλογικές πανηγύρεις.
