Γράφει ο Θόδωρος Κατσανέβας
Η πύρινη καταστροφή μάς επισκέφτηκε και πάλι με ύποπτη πυκνότητα αυτό το καλοκαίρι. Ανεξάρτητα από τις εύλογες υπόνοιες για συστηματικούς εμπρησμούς από εσωτερικούς ή και εξωτερικούς επιβουλείς της χώρας, τίθενται πολλά ερωτήματα επί του πρακτέου. Πόσα νέα πυροσβεστικά αεροπλάνα αγοράστηκαν; Επισκευάστηκαν τα υπάρχοντα; Πόσες νέες αντιπυρικές ζώνες και δρόμοι διανοίχτηκαν μέσα στα δάση; Προωθήθηκε η χαρτογράφηση των δασών μας με γεωγραφικά συστήματα GIS, έγκαιρης προειδοποίησης; Οργανώθηκαν και εκπαιδεύτηκαν κατάλληλα τα σώματα εθελοντών πυροσβεστών;
Οι διαθέσιμες δυνάμεις του συμπαθούς Πυροσβεστικού Σώματος, δεν επαρκούν για να αντιμετωπίσουν έναν πολλαπλάσιας ισχύος αντίπαλο όπως οι πυρκαγιές της καλοκαιρινής περιόδου. Και ενώ η Πυροσβεστική μπορεί και πρέπει να έχει τον κύριο λόγο του σχεδιασμού, των κατευθύνσεων και της συμμετοχής στη μάχη κατά των πυρκαγιών, αναγκαία είναι η ενίσχυσή της από την πολυπλυθέστατη αξιόμαχη δύναμη που διαθέτει η χώρα: τις ένοπλες δυνάμεις.
Στο απλό και πρακτικό αυτό μέτρο που υποστηρίζουμε με επιχειρήματα, με εμπιστευτικές αναφορές, άρθρα από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και αργότερα, δυστυχώς αντιδρούν με στείρα άρνηση ανώτεροι επιτελικοί αξιωματικοί με τα σαθρά επιχειρήματα του τύπου: «δεν είναι αυτή η αποστολή του στρατού και μπορεί να καούν φαντάροι». Αυτή η επιχειρηματολογία είναι εντελώς έωλη, αφού μόνο σε περίπτωση μη εκπαιδευμένων και μη πειθαρχημένων ομάδων μπορεί να θρηνήσουμε θύματα. Το ίδιο επιχείρημα επιπλέον, δε συνάδει με την όλη φιλοσοφία των ενόπλων δυνάμεων, που υποχρέωσή τους είναι να υπερασπίζονται τη χώρα έναντι οποιασδήποτε επιβολής – και τέτοιος είναι ο όλεθρος της μαζικής καταστροφής των δασών από τις πυρκαγιές. Και κάθε άλλο παρά τους τιμά η εκκένωση και μεταφορά στρατοπέδων μακριά από το πύρινο μέτωπο.
Δεν είναι υπερβολή να λεχθεί ότι οι πυρκαγιές θα πρέπει να αντιμετωπίζονται ως εχθρικός εισβολέας. Η εμπλοκή του στρατού απέναντι σ’ αυτόν τον πύρινο ολέθριο «εσωτερικό εχθρό», θα μπορούσε να φέρει ουσιαστικό αποτέλεσμα και να εξυψώσει το κύρος και τη σημασία των ενόπλων δυνάμεων. Ο στρατός, η αεροπορία και το ναυτικό, διατηρούν στις τάξεις τους εκατοντάδες χιλιάδες ένστολους πολίτες. Είναι πειθαρχημένοι και καλά οργανωμένοι. Διαθέτουν πλούσιο εξοπλισμό, βαρέα και ελαφρά τροχοφόρα, όπως και ελαφρά πυροσβεστικά μέσα που ασφαλώς είναι δυνατό να εμπλουτιστούν και να αυξηθούν.
Ειδικότερα, μπορεί να αξιοποιηθεί για πρόσβαση σε επικλινή και ανώμαλα εδάφη, ερπυστριοφόρα οχήματα, στα οποία μπορεί να τοποθετηθούν δεξαμενές νερού με συμπιεστές και εκτοξευτήρες. Επίσης τα σώματα ειδικών δυνάμεων, όπως και το Σώμα του Μηχανικού με τις αυξημένες δυνατότητές τους σε παρεμφερείς δράσεις, έχουν τη δυνατότητα να συμβάλουν σημαντικά στην καταπολέμηση των πυρκαγιών. Οι στρατιώτες βρίσκονται πολλές φορές κοντά στις επίμαχες περιοχές που πλήττονται από τους εμπρηστές. Είναι σε θέση να κινηθούν μαζικά και οργανωμένα προς τις εστίες των πυρκαγιών. Και το πιο σημαντικό: τους επικίνδυνους καλοκαιρινούς μήνες, μικρές ένστολες ομάδες μπορούν να στρατοπεδεύουν μέσα σε δάση σε σκηνές και να τα φυλάνε. Μικρές στρατιωτικές περιπολίες μαζί με τους αστυνομικούς και εθελοντές πολίτες, έχουν τη δυνατότητα να κάνουν το ίδιο. Οι εμπρηστές και μόνο από το φόβο της σύλληψης, ασφαλώς θα το σκεφτούν πολύ καλά αν θα επιχειρήσουν το έγκλημα που επιτελούν.
Έτσι ο στρατός είναι σε θέση να λειτουργήσει όπως και στην κύρια αποστολή του: να αποτρέψει τις επιθέσεις των επιβουλέων. Αλλά ακόμα και όταν υπάρξει κάποια πυρκαγιά, με τον άμεσο εντοπισμό της και την ταχεία κινητοποίησή του, ο στρατός μπορεί να την προφτάσει στο ξεκίνημα και να αποτρέψει την ανεξέλεγκτη επέκτασή της.
Για τις ένοπλες δυνάμεις ξοδεύουμε τεράστια ποσά που απορροφούν 3-5% του εθνικού μας εισοδήματος. Είναι ένα πανάκριβο αλλά αναγκαίο μέσο για την αποτροπή εχθρικών επιθέσεων. ΄Όμως ενώ παραμένουν ευτυχώς «εν ειρήνη», χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο, ένας άλλος πύρινος εχθρός, η φωτιά, κατακαίει τα σωθικά της χώρας. Γι΄ αυτό μπορούν και πρέπει να πολεμήσουν και να νικήσουν τη φωτιά. Και τότε η ηθική, αλλά γιατί όχι και η υλική αμοιβή τους θα είναι σημαντική.
