Γράφει ο Αλέξανδρος Καζαντζίδης – Από την έντυπη έκδοση της Καθημερινής Αμαρυσίας, φύλλο Χαλανδρίου – Αγίας Παρασκευής – Παπάγου – Χολαργού – 09/09/2026
Το φετινό φθινόπωρο μπαίνει με «ψαλιδισμένη» την ξεκούραση των περισσοτέρων και φουσκωμένη την ανησυχία πολλών για το μέλλον. Η πρόσκαιρη ξεγνοιασιά του καλοκαιριού -φέτος, ευτυχώς, χωρίς καταστροφικές πυρκαγιές στη γειτονιά μας- έδωσε τη θέση της στη δύσκολη καθημερινότητα ενός κόστους ζωής που τραβάει μόνο την… ανηφόρα.
Όψεις αυτής της σκοτεινής πλευράς μπορούσε να παρατηρήσει κανείς, με τη -θεωρητικά- ευκαιρία των χαλαρών ρυθμών και της άδειας πόλης του Αυγούστου. Κάτοικοι και διαβάτες του Χαλανδρίου, εκείνων των ημερών, έγιναν μάρτυρες ανθρώπων σκυμμένων πάνω από ανοικτούς κάδους απορριμμάτων, με διαφορά λίγων ημερών, στις οδούς Σεβαστής Καλλισπέρη και Ασπασίας Κανατσούλη.
Η διακριτική -κατά το δυνατόν- ματιά σε τέτοια σκηνικά δεν κατέληξε δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι η αναζήτηση αφορούσε ανακυκλώσιμα υλικά, σίδερα ή κάτι άλλο ανάλογο που πετάχθηκε. Οι συνάνθρωποί μας ήλπιζαν σε… αποφάγια και συσκευασίες τροφίμων τα οποία δεν εκτίμησαν κάποιοι άλλοι.
Σε εποχές έντασης του ρατσισμού και της μισαλλοδοξίας, είναι, εξάλλου, αναγκαία η διευκρίνιση ότι οι πρωταγωνιστές αυτών των περιστατικών δεν ανήκαν εμφανώς στην ομάδα των ρομά, κάτι που αυτομάτως θα υποβάθμιζε -για πολλούς- την αξία των ντοκουμέντων.
Τα επίσημα στοιχεία
Το πιο θλιβερό δεν ήταν, ωστόσο, μόνο οι εικόνες, αλλά η επανάληψή τους σε διαφορετικές γειτονιές της ίδιας πόλης -λίγους μήνες πριν την τιμητική της είχε η οδός Σοφοκλή Βενιζέλου.
Επίσημα στοιχεία, πάντως, του Δήμου Χαλανδρίου για τους ωφελούμενους των κοινωνικών δομών, τα τελευταία χρόνια, οδηγούν στην οδυνηρή διαπίστωση ότι η φτώχεια έχει καταντήσει «συνήθεια». Το Δημοτικό Παντοπωλείο εξυπηρετεί 1.200 πολίτες, μεταξύ άλλων, με τυποποιημένα και νωπά τρόφιμα κι ακόμη 100 καλύπτει καθημερινά το συσσίτιο. Στο τελευταίο, μάλιστα, επεδίωκαν να ενταχθούν αρκετές οικογένειες σε ένδεια, γιατί σκέφτονταν το μαγείρεμα, υπό τον φόβο του «φουσκωμένου» λογαριασμού ρεύματος!
Οι εικόνες της αναζήτησης στους κάδους επιβεβαιώνουν, επίσης, ότι άνθρωποι της διπλανής πόρτας από ενοχή ή εν αγνοία τους, δεν έχουν καταχωρηθεί στους ωφελούμενους των δημοτικών δομών. Πέρα από την υλική συμβολή, η στήριξη μέσα από ένα συντονισμένο δίχτυ προστασίας Κράτους και Αυτοδιοίκησης θα προσέφερε δύναμη σε αβοήθητες ψυχές να σταθούν όρθιες, υπενθυμίζοντάς τες ότι αποτελούν μέρος κι όχι περιθώριο της κοινωνίας μας.
