Γράφει ο Γιάννης Μπεθάνης – Από την έντυπη έκδοση της εβδομαδιαίας Αμαρυσίας – 25/04/2026
Αναρωτιέται κανείς αν το Υπουργείο Εσωτερικών έχει βάλει ως στοίχημα με τον εαυτό του να ασκεί διαρκώς πίεση στο σύστημα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και να τη φέρνει στα όριά της. Δεν εξηγείται αλλιώς η νέα απόπειρά του να ταράξει τα εργασιακά νερά σε ένα περιβάλλον που είναι δεδομένο ότι υποφέρει από υποστελέχωση, την ώρα που «φορτώνεται» διαρκώς με νέες αρμοδιότητες και απαιτήσεις από το κεντρικό κράτος. Και μάλιστα σε πολύ ευαίσθητα πεδία όπως είναι η κοινωνική και η προνοιακή πολιτική των Δήμων.
(Όχι πολύ) παλαιότερα, είχαμε τις περιπέτειες των εργαζομένων στο πρόγραμμα «Βοήθεια στο Σπίτι». Χρειάστηκαν διαρκής αγώνας, κινητοποιήσεις και συναντήσεις με τις εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες του ΥΠΕΣ προκειμένου να βρεθεί βιώσιμη λύση και να συνεχιστεί ένα πρόγραμμα που παρέχει πολύτιμες και συγκινητικές βοήθειες σε ευάλωτους ανθρώπους, όπως άλλωστε αποδείχθηκε περίτρανα κατά τη διάρκεια της πανδημίας.
Σήμερα και παρά τη διαρκή «κραυγή» των Δήμων, της ΚΕΔΕ και των συλλογικών οργάνων των εργαζομένων για διατήρηση του υφιστάμενου προσωπικού και την περαιτέρω ενίσχυση με προσλήψεις μονίμων, έρχεται το ΥΠΕΣ να βάλει στο «στόχαστρο» – με παρόμοιο τρόπο όπως με τη «Βοήθεια στο Σπίτι» – το υπάρχον προσωπικό των δομών προσχολικής αγωγής.
Οι αλλαγές που αναφέρονται στο προσχέδιο νόμου που κυκλοφόρησε πριν το Πάσχα στους αρμόδιους και εμπλεκόμενους φορείς, θέτουν εν αμφιβόλω τη συνέχιση της εργασίας του προσωπικού που αυτή τη στιγμή προσφέρει τις υπηρεσίες του σε παιδικούς και βρεφικούς σταθμούς, σε ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, Τους βάζει σε μια ηλεκτρονική «δεξαμενή» προσωπικού, αναγκάζοντάς τους να υποβάλουν εκ νέου τα χαρτιά τους, ώστε να «συναγωνιστούν» με νέους υποψήφιους εργαζόμενους ανεξάρτητα της εμπειρίας που πλέον έχουν. Παράλληλα όλοι θα υπογράφουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου προερχόμενοι από ένα Εθνικό Μητρώο Εργαζομένων, θα πληρώνονται με voucher και με βάση τις ανάγκες του κάθε Δήμου.
Είναι γνωστή η αμερικανική παροιμία που λέει «if it’s not broken, don’t fix it». Θα θυμίσουμε ότι η πρόσφατη αξιολόγηση των υπηρεσιών των Δήμων από τους δημότες που τόσο προβλήθηκε και από τον ίδιο τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη ως «μπούσουλας» αποφάσεων για τους δημάρχους και την κυβέρνηση, είχε βάλει από τους υψηλότερους βαθμούς στην ποιότητα των υπηρεσιών των δομών προσχολικής αγωγής.
Ποιος ο λόγος να «πειραχτεί» κάτι που λειτουργεί αποτελεσματικά και εύρυθμα, παρέχοντας υψηλού επιπέδου υπηρεσίες στους εργαζόμενους (και μη) γονείς;
Δεν είμαστε σε θέση να κρίνουμε ακόμη αν όλη αυτή η διαδικασία μπορεί να οδηγήσει στην απόλυση εργαζόμενων που σήμερα κάνουν τη δουλειά τους απρόσκοπτα σε αυτές τις δομές. Ούτε θα προφητεύσουμε την «ιδιωτικοποίηση» των συγκεκριμένων υπηρεσιών. Μπορούμε όμως να υποθέσουμε κάτι που όλοι μας έχουμε βιώσει σε αυτή τη χώρα εδώ και δεκαετίες. Ότι, δηλαδή, η «δεξαμενή» εργαζόμενων ίσως αποτελεί και «δεξαμενή» ψήφων. Εκλογές θα έρθουν άλλωστε, αργά ή γρήγορα. Και τι το καλύτερο από την «ομηρία» των υφιστάμενων εργαζόμενων, την «ελπίδα» πρόσληψης νέου προσωπικού ορισμένης διάρκειας σε ένα σεσημασμένο «πελατειακό» κράτος;
«Εδώ ήρθαμε, πάμε να φύγουμε», όπως έλεγαν στα σινεμά οι παλαιότεροι…
