Η ελληνική κοινωνία μαστίζεται σήμερα όσο ποτέ άλλοτε λόγω των μνημονιακών πολιτικών από υψηλή ανεργία, το ποσοστό της οποίας σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) διαμορφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2013 στο 27,5%, το οποίο αντιστοιχεί σε 1.349.495 άτομα. Το ποσοστό αυτό είναι το υψηλότερο στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ).
Το μεγαλύτερο πρόβλημα με καταγεγραμμένο το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας μεταξύ των νέων της ΕΕ συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν οι νέοι άνθρωποι της χώρας μας. Συγκεκριμένα, στους νέους ηλικίας 15-24 ετών το ποσοστό ανεργίας τον Δεκέμβριο του 2013 ανήλθε στο 55,5% σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ και στο 58,3% σύμφωνα με την Eurostat. Στους νέους ηλικίας 25-34 ετών το ποσοστό ανήλθε στο 37,4%.
Από την παράθεση των ποσοστών αυτών καθίσταται αντιληπτό, ότι οι νέοι άνθρωποι βιώνουν μία άνευ προηγουμένου κατάσταση, ζώντας στο πετσί τους την ανεργία και διαβιούν μαζί με την οικογένειά τους υπό τον φόβο της ανεργίας, με αποτέλεσμα είτε να μεταναστεύουν σε άλλες πολιτείες και η χώρα μας να αιμορραγεί με τη φυγή του νέου επιστημονικού προσωπικού βαίνοντας σε μια χώρα γερόντων, είτε να αντιμετωπίζουν το καθημερινό άγχος για εύρεση εργασίας, την απογοήτευση, την απελπισία και εν τέλει τάσεις κατάθλιψης και εσωστρέφειας, χάνοντας πολύτιμο χρόνο από την απόλαυση και αξιοποίηση της ΖΩΗΣ τους.
Δεν δικαιούμαστε όμως πλέον να ποιούμε την νήσσαν και να αλληθωρίζουμε, διότι όταν καίγεται το σπίτι του διπλανού μας, σύντομα η φωτιά θα έλθει και στο δικό μας σπίτι.
Οφείλουμε στους νέους μας, στη χώρα μας και στις επόμενες γενιές να μετατρέψουμε την απογοήτευση και απαισιοδοξία τους σε ελπίδα και αισιοδοξία, τον θυμό τους και την ενόχλησή τους σε μαχητικότητα και ενέργεια, τον φόβο και την ανεργία σε δημιουργία και ανάληψη άμεσων πρωτοβουλιών σε τοπικό επίπεδο για να προωθηθεί η απασχόληση και η ανάπτυξη. Η μετάβαση είναι δύσκολη και χρονοβόρα, δεν μπορούμε να είμαστε αιθεροβάμονες. Η ανεργία δεν λύνεται με ευχολόγια και υποσχέσεις, απαιτεί άμεσες πρωτοβουλίες με ρεαλισμό και προοπτική.
Οι πρωτοβουλίες πρέπει να ξεκινήσουν από την τοπική αυτοδιοίκηση, από τον τόπο δηλαδή που ζει και αναπνέει ο νέος, από τον τόπο που περπατάει και νιώθει ως ένα οικείο περιβάλλον. Μια σκέψη είναι η δημιουργία Κέντρων Νεότητας στους Δήμους, η οποία πρέπει να αποτελεί προτεραιότητα. Ένα Κέντρο Νεότητας με πραγματική και αδιάλειπτη λειτουργία, ως ένας χώρος συζήτησης και διαλόγου, χώρος πολιτισμού και δημιουργικών δραστηριοτήτων, πλαισιωμένος από κατάλληλους ανθρώπους οι οποίοι θα παρέχουν: 1) ψυχοκοινωνική υποστήριξη στον νέο που επιθυμεί να μοιραστεί τις ανησυχίες του, τους φόβους του και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει στο περιβάλλον του, 2) δράσεις επαγγελματικού προσανατολισμού και σεμινάρια επαγγελματικής κατάρτισης και επιμόρφωσης, ώστε να εντοπισθούν οι ικανότητες του κάθε νέου ατομικά και να του υποδειχθούν οι ανάλογες ευκαιρίες εργασίας, μέσω διασύνδεσής τους με την αγορά εργασίας και 3) θα προωθούν τις ιδέες της αλληλεγγύης και του εθελοντισμού μέσα από ανάλογες δράσεις.
Το στοίχημα είναι: Να αποτελέσει η τοπική αυτοδιοίκηση το εφαλτήριο της ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ των νέων στη διαμόρφωση της ζωής τους. Να γίνει το πεδίο της ΡΗΞΗΣ με την αδράνεια και την άκοπη καταγγελία. Να πάρουν ΤΟ ΛΟΓΟ ΟΙ ΝΕΟΙ σε κάθε γειτονιά και σε κάθε δήμο.
Άρθρο του ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΟΥΤΣΟΥΒΕΛΗ
Δικηγόρου
Υποψήφιου Δημοτικού Συμβούλου με τον συνδυασμό
ΕΝΟΤΗΤΑ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΚΑΙ ΕΡΓΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ
Υποψήφιος Δήμαρχος Λευτέρης Μαγιάκης
