Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ για τις κυβερνητικές δηλώσεις μετά την καταστροφική δασική πυρκαγιά στην Αττική τόνισε τα παρακατω
«Ό, τι του φανεί του Λωλοστεφανή !
Δεν χρειάζεται να αναλώνεται σε χιλιοειπωμένα σχέδια φαντασίας ο Υπουργός ΥΠΕΝ Σκυλακάκης στην πολλοστή προσπάθεια του πολιτικού συστήματος να βρει την όποια φόρμουλα αντιμετώπισης των δασικών πυρκαγιών που συρρικνώνουν τραγικά τον φυσικό πλούτο της χώρας μαζί με την ασφάλεια και υγεία των κατοίκων της – https://ypen.gov.gr/thodoros-skylakakis-edo-kai-polles-dekaeties-den-yparchei-diacheirisi-sta-dasi-tis-attikis-apaiteitai-synenosi-dynameon-gia-na-apodosei-i-prolipsi/ . Αρκεί να πάρει στο χέρι – και αυτός και η κυβέρνηση του – τις βιντεοσκοπημένες Συνεδριάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου και τις αποφάσεις της Οικονομικής Επιτροπής της Περιφέρειας Αττικής της τελευταίας 5ετίας για να αντιληφθεί πάραυτα τα τραγικά αίτια της διαχρονικής, αδιάλειπτης, καταστροφής της Αττικής από αυτή την οπτική γωνία.
Έτσι και για παράδειγμα :
α) Πως είναι δυνατό να ομολογεί ο αρμόδιος Πολιτικής Προστασίας της Περιφερειακής Διοίκησης 2019-2023 της Περιφέρειας Αττικής ότι εν ώρα της δασικής πυρκαγιάς του Αυγούστου 2021 σε Ανατολική και Δυτική Αττική :
– Τα δασικά μονοπάτια ανακαλύπτονταν κυριολεκτικά «κλειστά» έτσι που «δεν μπορούσε να περάσει ούτε ποδήλατο».
– Οι αντιπυρικές ζώνες διανοίγονταν στο πόδι, εκείνη την στιγμή, εν ώρα πυρκαγιάς.
– Δήμαρχος ζητούσε πυροσβεστικά οχήματα σε ένα σημείο ενώ η Πυροσβεστική σε άλλο.
– Δήμαρχος ανακαλύπτει εν ώρα πυρκαγιάς την αδυναμία παροχής νερού σε κρουνούς από αντλιοστάσιο του Δήμου λόγω έλλειψης ρεύματος από βλάβη του σχετικού ΚΥΤ.
β) Πως είναι δυνατό να δαπανώνται για διοικητικές και άλλες ανάγκες τα εκατομμύρια ευρώ που εκταμιεύονται ετησίως από το ΥΠΕΣ σε Δήμους για την πυροπροστασία της περιοχής τους, όπως συνέβη σε Δήμο της Ανατολικής Αττικής το 2023 ; Ποιος ελέγχει ποιον ;
γ) Πως είναι δυνατό να παρακάμπτεται αβασάνιστα ο ν.4623-9-8-2019, ο οποίος επιβάλλει τον ορισμό ενός και μόνο μη αιρετού Περιφερειακού Συντονιστή Πολιτικής Προστασίας, με σωρεία αποκλειστικών αρμοδιοτήτων και οι αρμοδιότητες της Πολιτικής Προστασίας της Περιφέρειας να ασκούνται παράνομα από τον Περιφερειάρχη και τον όποιο αντιπεριφερειάρχη ή εντεταλμένο της αρεσκείας του – https://oikosymmaxia.blogspot.com/2022/06/blog-post_20.html ;
δ) Πως είναι δυνατό να δεσμεύονται εκατομμύρια ευρώ του ετήσιου Περιφερειακού Προϋπολογισμού για την Πολιτική Προστασία της Περιφέρειας – 11 εκ. μόνο για τη διετία 2019-2021 – και η Περιφερειακή Διοίκηση να αναδεικνύεται ανελλιπώς από ανέτοιμη έως απούσα σε κάθε δασική πυρκαγιά ;
ε) Πως είναι δυνατό να μεταφέρεται από τον ένα μήνα στον άλλο η επιβεβλημένη δημοπράτηση των αναγκαίων παρεμβάσεων για τις αντιπυρικές περιόδους – «Μίσθωση μηχανημάτων έργου και οχημάτων για την πρόληψη και αντιμετώπιση κινδύνων αντιπυρικής περιόδου στα διοικητικά όρια της Περιφέρειας Αττικής»- και να κατακυρώνεται ακόμη και μήνες μετά την έναρξη των αντιπυρικών περιόδων ;
στ) Πως είναι δυνατό οι επιβεβλημένες «ασκήσεις ετοιμότητας σε κάθε Δήμο χωριστά και στην Περιφέρεια, με ρεαλιστικές προσομοιώσεις καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης» να παραμένουν τελικά σε επίπεδο επικοινωνιακής φούσκας ;
ζ) Πως είναι δυνατό να δαπανώνται από την Περιφερειακή Διοίκηση χιλιάδες ευρώ για τις περίφημες εργολαβικές «σταλίες» μηχανικού εξοπλισμού και προσωπικού, για την παροχή πυροσβεστικών ή και των υδροφόρων σε όποιον τα ζητήσει – σε Δήμους, Σωματεία, Οργανώσεις ή ακόμη και στην Πυροσβεστική – με κάθε αναγγελία φυσικού φαινομένου ακόμα και αν δεν χρειαστεί να επιχειρήσουν, αλλά η Περιφερειακή Διοίκηση να αναδεικνύεται ανελλιπώς αναποτελεσματική σε κάθε δασική πυρκαγιά ;
η) Πως είναι δυνατό, τέλος, να συγκροτείται η περίφημη Επιτροπή Εκτίμησης Κινδύνου της Γραμματείας Πολιτικής Προστασίας, μόλις τον περασμένο Ιανουάριο 2024, χρόνια μετά την θεσμοθέτηση της με τον ν. 4662/2020 για την αναβάθμιση του θεσμού της Πολιτικής Προστασίας ; Αν μη τι άλλο, ποιος ο ρόλος της στην τελευταία τραγική πυρκαγιά της ΒΑ Αττικής ;
Το κακό θεμελιώθηκε στο χάραγμα της μεταπολίτευσης, με την άλογη διασπορά της δόμησης και των δικτύων της σε δάση, κορφούλες και λαγκάδια, παγιώθηκε με τον εξοστρακισμό της δασικής υπηρεσίας από το ζήτημα της δασικής πυροπροστασίας επί κυβέρνησης Σημίτη και την αντικατάσταση του σωτηρίου δόγματος της πρόληψης με εκείνο της καταστολής, για να αναδειχθεί αναπόφευκτα σε βαριά συστημική ασθένεια χάρη ενός σαθρού, αλλοπρόσαλλου, συστήματος διακυβέρνησης, όλων των βαθμών και όλων των επιπέδων, όπως παραπάνω. Δεν εκπλήσσουν κατά συνέπεια τα προχθεσινά σχέδια φαντασίας του Υπουργού ΥΠΕΝ και της κυβέρνησης – δια στόματος του Πρωθυπουργού – που επαναλαμβάνονται αναλλοίωτα από το 2022, κάθε φορά που οι δασικές πυρκαγιές τιμούν την Αττική με την ανελλιπή τους επίσκεψη – https://greenagenda.gr/αντιπύρ-δασοκομάντος-σχέδιο-anti-nero-και-τα/ : Όσο συνέβαλλαν στην αποτελεσματική αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών στην Αττική έως σήμερα άλλο τόσο θα συμβάλλουν και από αύριο.
Ένα μόνο σχέδιο φαντασίας του Υπουργού και της κυβέρνησης εκπλήσσει πραγματικά, καθόσον αποτελεί πρωτόγνωρη αλλά και επικίνδυνη ανοησία : Εκείνο της νέο-κατηγοριοποίησης των αττικών ρεμάτων ως επικίνδυνων αγωγών μεταφοράς της πυρκαγιάς, ως «υπερμεταδοτών φωτιάς», όχι μόνο εκτός αστικού ιστού αλλά και εντός του» κατά τον Υπουργό ΥΠΕΝ Σκυλακάκη και, ως εκ τούτου, της ανάγκης ένταξης τους σε ειδικό πρόγραμμα αντιπυρικής διαχείρισης (sic !!!). Έτσι, μετά την προγραμματική μετάλλαξη των αττικών ρεμάτων από οικοσυστήματα σε αγωγούς ομβρίων, από μέρους των κυβερνήσεων και των Περιφερειακών Διοικήσεων των τελευταίων ετών, έρχεται η σημερινή κυβέρνηση για να τους δώσει τη χαριστική βολή μέσω ενός αυτοσχέδιου δόγματος μοναδικού σε όλη την Ευρώπη (sic !!!)
Πριν την οιαδήποτε σχετική νομοθέτηση, όλοι τους, Κυβέρνηση, Περιφερειακές και Δημοτικές Αρχές και Διοικήσεις, θα πρέπει να εμπεδώσουν επιτέλους ότι :
– Οι δρόμοι του νερού αναγνωρίζονται σήμερα ως ευαίσθητα τοπία, εντασσόμενοι κατά συνέπεια ακόμη στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το Τοπίο.
– Οι δρόμοι του νερού αναγνωρίζονται πλέον ως βασικοί παράγοντες για την επίτευξη της περιώνυμης ανθεκτικότητας και της αναχαίτησης και προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή καθόσον φυσικό κεφάλαιο και υγροτοπικό οικοσύστημα.
– Η πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας επιβάλλει την αποκατάσταση των δρόμων του νερού στη φυσική τους κοίτη, με μόνη εξαίρεση την περίπτωση έργων λόγω μη επάρκειας της κοίτης.
– Η πάγια νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας επιβάλλει την διατήρηση των δρόμων του νερού αποκλειστικά και μόνο ακώλυτα λειτουργούντων – με ασφάλεια και πολυεπίπεδα – ως οικοσυστήματα.
– Η διατήρηση της οικολογικής κατάστασης των δρόμων του νερού και η προστασία των οικοσυστημάτων και της βιοποικιλότητας τους διασφαλίζονται από τις Ευρωπαϊκές Οδηγίες για τα νερά – 2000/60/ΕΕ – και τις πλημμύρες – 2007/60/ΕΕ – αλλά και από τα ψηφίσματα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής – 2013/249 περί πράσινων υποδομών.
– Η κοινοτική Οδηγία περί επικαιροποίησης των «Σχέδιων Διαχείρισης Λεκάνης Απορροής» – σύμφωνα με τους στόχους της «Στρατηγικής της ΕΕ για τη βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030» – καλεί όλα τα κράτη μέλη να προβούν στην επαναφορά των ρεμάτων σε κατάσταση ελεύθερης ροής – επαναφυσικοποίησης.
– Ο πρόσφατος ευρωπαϊκός κανονισμός για την αποκατάσταση της φύσης καλεί στην αποκατάσταση των οικοσυστημάτων γλυκών υδάτων και των φυσικών λειτουργιών των δρόμων του νερού ως θεμελιωδών για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής και την απώλεια βιοποικιλότητας.
Λέγεται ότι η πρόληψη αποτελεί ανεκτίμητη αξία ως προϊόν σύνθεσης της κουλτούρας της επίγνωσης, της κουλτούρας της συνειδητοποίησης και εκείνης της υπευθυνότητας. Λέγεται επίσης ότι η δύναμη της κουλτούρας της πρόληψης δεν είναι άλλο από την βέλτιστη δυνατή γνώση του κινδύνου και της προγραμματικής απόκτησης της ικανότητας αποφυγής του. Η ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ καλούμε πάραυτα την κυβέρνηση, τον Πρωθυπουργό, τον Υπουργό ΥΠΕΝ και όλους τους παρατρεχάμενους να αφήσουν κατά μέρος τα χιλιοειπωμένα σχέδια φαντασίας, να εγκαταλείψουν αυτοστιγμεί την οικοκτόνα νέο-κατηγοριοποίηση των αττικών ρεμάτων ως «υπερμεταδοτών φωτιάς» και να επιδοθούν, μέρα και νύχτα, στην δημιουργία μιας εύρωστης κουλτούρας της πρόληψης, αφού ανασυγκροτήσουν το σαθρό σύστημα διακυβέρνησης, όλων των βαθμών και όλων των επιπέδων, που τροφοδοτεί την ανεπάρκεια, την αναποδοτικότητα, την κατασπατάληση δημόσιου χρήματος και, όπως φαίνεται, την καταστροφή, εις βάρος της ασφάλειας και της υγείας του ανθρώπου, των ζώων – άγριων και οικόσιτων – και του περιβάλλοντος. Αυτό το οποίο χρειαζόμαστε επειγόντως, εμείς και οι μελλοντικές γενιές, είναι η σοβαρότητα και όχι ό,τι του φανεί του Λωλοστεφανή !».
