Μιλώντας στην Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματός του ως «αυριανός πρωθυπουργός», ο Αντώνης Σαμαράς κατέβαλε «ευγενή προσπάθεια» να πείσει ως «σοβαρός συνομιλητής» για την επαναδιαπραγμάτευση του Μνημονίου (αυτού ακριβώς που έπαψε να υφίσταται μετά την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου), εστιάζοντας τόσο στο «εσωκομματικό» ακροατήριο, όσο (και κυρίως) στο εξωκομματικό και θεσμικό – από αυτό το τελευταίο δεν έχει καταφέρει ακόμη να πάρει «ψήφο εμπιστοσύνης». Αφού επιτέθηκε με σφοδρότητα εναντίον όσων εμπλέκουν τη Νέα Δημοκρατία σε σενάρια διακυβέρνησης, χωρίς να έχουν προηγηθεί εκλογές, εκτιμώντας πως αυτού του είδους τα σενάρια υπονομεύον τον καλπασμό του κόμματος προς την εξουσία, εστίασε στους «παπαγάλους» και τα «εξαπτέρυγα» που «προσπαθούν να κατασυκοφαντήσουν τη ΝΔ και εμένα προσωπικά», εγκαλώντας τους για… ασύστολο λαϊκισμό. «Απεχθάνομαι τον λαϊκισμό, είμαι αντίθετος με όσους δίνουν μάχες για να διατηρήσουν τα προνόμιά τους, με όσους απειλούν να κατεβάσουν τους διακόπτες του ρεύματος, με όσους κλείνουν τους δρόμους με διαδηλώσεις των 100 ανθρώπων» ξεκαθάρισε ο πρόεδρος.
Άλλωστε, ο καλπασμός προς την εξουσία επιβάλλει τη «διαφοροποίηση» της στάσης, καθώς όλα δείχνουν πως η επιστροφή στην προ μνημονίου κατάσταση αποτελεί για «αδικημένους», αλλά και «συντεχνίτες» όνειρο απατηλό…
Ωστόσο, άλλο τι λέει ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και άλλο τι πράττουν τα στελέχη του…
Ο γραμματέας της ΔΑΚΕ και γενικός γραμματέας της ΓΣΕΕ Νίκος Κιουτσούκης εισηγείται πολυήμερες γενικές απεργίες και πρωτοστάτησε στην «Κοινωνική Πρωτοβουλία για τη διάσωση της Ελλάδας», στην οποία λάμπουν διακεκριμένα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας, που «βλέπουν» πολύ ψηλότερα από μια θέση στα ψηφοδέλτια του κόμματος, από τον πρόεδρο του ΙΣΑ (και δήμαρχο Αμαρουσίου) Γιώργο Πατούλη, τον πρόεδρο του Φαρμακευτικού Συλλόγου Αττικής Κώστα Λουράντο, ως τον πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ταξί Θύμιο Λυμπερόπουλο κ.λπ. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι επιτελείς της Ν.Δ. -όπως άλλωστε και οι ομόλογοί τους στο ΠΑΣΟΚ- διαχωρίζουν ρητά και κατηγορηματικά την «υπεύθυνη διακυβέρνηση», από τη «φωνή του λαού», έτσι όπως εκφράζεται μέσα από μαζικούς φορείς και τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους τους… Αλίμονο! Παλιά κλασικά «κόλπα» των κομμάτων εξουσίας, που όμως στη δεδομένη συγκυρία μοιάζουν «αδειανά πουκάμισα», για τον απλό, απλούστατο λόγο ότι δεν υπάρχουν λεφτά και θέσεις για να μοιραστούν και να εξασφαλιστούν…
Έτσι κι αλλιώς ακόμη και ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς «παίζει», υποστηρίζοντας πως χωρίς ισχυρή αυτοδυναμία, το ενδεχόμενο επαναδιαπραγμάτευσης αποδυναμώνεται… Μόνο που αυτή η «ισχυρή αυτοδυναμία» -με βάση τουλάχιστον τα δημοσκοπικά δεδομένα- απέχει πάρα πολύ, για οποιοδήποτε κόμμα…
Μαρία Ζαρίφη
