Με μια άποψη θεμελιωμένη μέσα από τη μεγάλη εμπειρία της πάνω στο θέμα, η τελευταία πρόεδρος του Κέντρου Έρευνας και Μελέτης της Μικρασιατικής Ερυθραίας, του ΚΕΜΜΕ που αγάπησαν οι πολίτες της Κηφισιάς, της Νέας Ερυθραίας, της Εκάλης και όχι μόνο, μιλά στην Αμαρυσία, για το τέλος μιας εποχής που έρχεται μετά την απόφαση κατάργησης των ΝΠΔΔ των Δήμων, ρίχνοντας φως στην ανάγκη να γίνει ότι είναι δυνατόν προκειμένου να ανακληθεί αυτή η απόφαση.
«Το ΚΕΜΜΕ, έχει ως γνωστόν συγκεκριμένο αντικείμενο: Να υπηρετεί τη διατήρηση της ιστορικής μνήμης, των στοιχείων της παράδοσης και του πολιτισμού και να επιτυγχάνει με αυτά τη συνέχιση της ύπαρξης της περιοχής της χερσονήσου της Ερυθραίας με τα πολλά χωριά και πόλεις, αλλά και ευρύτερα της «καθ’ ημάς Ανατολής», σαν ολοζώντανου στοιχείου και όχι σαν μια κιτρινισμένη σελίδα κάποιου βιβλίου Ιστορίας τοποθετημένου σε κάποιο ράφι βιβλιοθήκης. Το ίδιο φιλοδόξησαν να κάνουν με σεβασμό στη μνήμη των χιλιάδων που χάθηκαν στην Μικρά Ασία και άλλοι τρεις Δήμοι στην Ελλάδα.
Πώς διατηρείς αυτή τη μνήμη; Ποια όπλα παίρνεις στο χέρι σου; Το μεγαλύτερο και ισχυρότερο όπλο είναι οι άνθρωποι που ενδιαφέρονται οι ίδιοι να το κάνουν. Χωρίς τη φλόγα τέτοιων ανθρώπων δεν μπορείς να κάνεις πολλά. Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα! Χρειάζονται εθελοντές, ιστορικοί, μελετητές, συγγραφείς, ερευνητές – επαγγελματίες ή μη, χρειάζονται πολλοί «εραστές» του αντικειμένου.
Το ΚΕΜΜΕ έχει μέχρι τώρα δουλέψει με μεγάλο αριθμό τέτοιων προσώπων, που με πάθος αναζητούν είτε την ιστορική αλήθεια, είτε την προσφορά στη διατήρηση της παράδοσης.
Την στιγμή αυτή πάνω από το ένα τρίτο του ελληνικού πληθυσμού έχει μικρασιατικές ρίζες και έχει δικαίωμα στην Ιστορία, τη Λαογραφία και τη Μνήμη του. Τα δικαιώματα αυτά ενός τόσο μεγάλου μέρους των πολιτών αποτελούν υποχρεώσεις των ιθυνόντων και όχι δικαίωμα καθορισμού μιας διεκπεραιωτικής οικονομικής πολιτικής.
Στα έξι διεθνή Συμπόσια που έχει μέχρι τώρα διοργανώσει το ΚΕΜΜΕ έχουν συμμετάσχει Έλληνες και ξένοι (μεταξύ αυτών και Τούρκοι) μελετητές των θεμάτων που αφορούσαν στην κατά περίπτωση θεματολογία του Συμποσίου.
Εντύπωση προκαλούσε το γεγονός ότι συχνά οι ξένοι ήταν περισσότερο «παθιασμένοι», περισσότερο ένθερμοι στην υπεράσπιση των ελληνικών θέσεων (γενοκτονία, διεκδίκηση περιουσιών κ.α.) από ό,τι οι ίδιοι οι Έλληνες.
Παρουσιάσεις βιβλίων και ομιλίες καταδεικνύουν πόσοι πολλοί άνθρωποι αποζητούν τη διατήρηση της σχέσης τους με τη μικρασιατική πατρίδα. Μια σχέση που επιδεικνύεται με περηφάνια τίτλου ευγενείας: «Κι εμένα η γιαγιά μου ήταν από τη Σμύρνη»! Ποιος έχει το δικαίωμα να ρίξει πέπλο λήθης σε αυτό; Οι καλλιτεχνικές εκδηλώσεις με μικρασιατικά χορευτικά συγκροτήματα από όλη την Ελλάδα, μουσικές και θεατρικές σκηνές που διοργανώνει το ΚΕΜΜΕ δεν μπορούν να γίνονται με την διεκπεραιωτική συνείδηση ενός δημοτικού υπαλλήλου, όσο άξιος κι αν είναι αυτός. Χρειάζεται κάτι περισσότερο. Χρειάζεται μικρασιατική ψυχή.
Το θέμα της Βίλας Μπότση εξάλλου έχει ένα ακόμη μεγάλο ενδιαφέρον. Το κτήριο ανήκει στο Υπουργείο Πολιτισμού και έχει παραχωρηθεί στον Δήμο η χρήση του για μικρασιατικά θέματα (μελέτες, ίδρυση μουσείου κλπ.). Αποτελεί κοινή συνείδηση ότι τέτοια κτήρια αν δεν έχουν προσωπική επίβλεψη κάποιου υπευθύνου δεν ζουν (γιατί δεν φροντίζονται) στα χέρια ένοπλα Δήμου και των απρόσωπων υπηρεσιών του. Τι θα γίνει τώρα με τη λειτουργία και τη συντήρηση του κτηρίου αυτού που με τόσο δυσκολία το ΚΕΜΜΕ κατάφερε να το σώσει από την καταστροφή; Πρέπει να κατανοηθεί η διαφορά της διοίκησης ενός φορέα που αποτελεί Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου (ΝΠΔΔ) από όταν αυτό διοικείται ως τμήμα μιας υπηρεσίας του Δήμου.
Στη δεύτερη περίπτωση δεν έχει οικονομική αυτοτέλεια. Εξ αυτού δεν έχει ευελιξία και δυνατότητα αυτοτελών δράσεων. Το ΚΕΜΜΕ δεν κόστιζε στο Δήμο ως ΝΠΔΔ τίποτε, καθόσον το Διοικητικό Συμβούλιό του δεν πληρώνεται. Άρα καταρρίπτεται η δικαιολογία του Υπουργείου ότι οι λόγοι είναι οικονομικοί. Με την μικρότερη επιχορήγηση από όλα τα ΝΠΔΔ είχε να επιδείξει μεγάλο έργο, τόσο στις υποδομές του, όσο και στην κοινωνική του προσφορά.
Τι οδηγεί το Υπουργείο στην απόφαση της κατάργησης αυτού του ΝΠΔΔ του Δήμου μας, που με μαθηματική ακρίβεια θα οδηγήσει στον μαρασμό του; Η κίνηση αυτή του Υπουργείου είναι ανεύθυνη και σκοτεινή.»
Το χρονικό μιας απόφασης
Η απόφαση του υπουργείου Εσωτερικών για την κατάργηση από 1ης Ιανουαρίου του 2024, των Νομικών Προσώπων Δημοσίου Δικαίου δεν πέρασε χωρίς αντιδράσεις. Για τον Δήμο Κηφισιάς αυτό σήμαινε κατάργηση των ΝΠΔΔ ΚΕΜΜΕ, «Ανθοκομική Κηφισιάς», «Δημήτριος Βικέλας» και «Κοινωνική Μέριμνα».
Το Δημοτικό Συμβούλιο Κηφισιάς επί δημαρχίας Γιώργου Θωμάκου είχε καταθέσει αιτήσεις εξαίρεσης, «τεκμηριωμένες» όπως τις είχε τότε χαρακτηρίσει, οι οποίες όμως δεν έγιναν δεκτές.
Την ίδια ώρα, η αντίδραση των Μικρασιατών (καθώς καταργήθηκαν και τα Ι.Α.Π.Ε., ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. Δήμου Ν. Ιωνίας και ΚΕ.ΜΙ.ΠΟ. Καισαριανής) ήταν έντονη με επιστολή που έστειλαν οι πρόεδροί τους προς τον αναπληρωτή υπουργό Εσωτερικών Θεόδωρο Λιβάνιο, ζητώντας με μία συμπληρωματική απόφασή του, να «εξαιρέσετε και τα δικά μας Κέντρα, καταλαγιάζοντας την διαρκώς διογκούμενη αγανάκτηση και αντίδραση των απογόνων των προσφύγων, δημοτών και άλλων, που ενδεχομένως θα οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις».
Ο νέος δήμαρχος Κηφισιάς Βασίλης Ξυπολυτάς, έχει εκφράσει τη θέλησή του να καταθέσει ο Δήμος αίτημα ακύρωσης της απόφασης κατάργησης του τρόπου λειτουργίας του ΚΕΜΜΕ. Μια κίνηση που έχει ήδη κάνει ο Δήμος Αθηναίων για τη διάσωση του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας Δήμου Αθηναίων (ΟΠΑΝΔΑ), πετυχαίνοντας (με προσωρινή διαταγή του Συμβουλίου της Επικρατείας) αναστολή της εφαρμογής της απόφασης. Παράλληλα βέβαια έχει ανακοινώσει, τη δημοπράτηση -εντός των πρώτων 120 ημερών της διοίκησής του- του πρώτου στην Ελλάδα βιωματικού μουσείου μικρασιάτικης μνήμης, με χρηματοδότηση από το Υπουργείο Εσωτερικών.
Ειδήσεις από τη Κηφισιά – Νέα Ερυθραία – Εκάλη στο amarysia.gr
Κάνε like στη σελίδα μας στο Facebook
Ακολούθησε μας στο Twitter
