Το περασμένο Σάββατο ζήσαμε μια κλασική περίπτωση του πώς το ελληνικό κράτος έχει φτάσει να φοβάται ακόμη και «τη σκιά του». Περίπου 60-70 μέλη της ομάδας «Κάθε Σάββατο στην Αθήνα», είχαμε αποφασίσει να κάνουμε βόλτα στην Κηφισιά. Ξεκινώντας από το Άλσος της Κηφισιάς και με ξεναγό το γεωπόνο του Δήμου Κηφισιάς κ. Νίκο Θυμάκη, η ομάδα μας, που δραστηριοποιείται εδώ και 2 σχεδόν χρόνια σε θέματα πολιτισμού, θα γνώριζε από κοντά τα δέντρα της Κηφισιάς, τα παλιά σπίτια και τις γειτονιές.
Η βόλτα πήγαινε μια χαρά, κάτω από έναν ήλιο που έκανε απολαυστικό τον περίπατο, μέχρι τη στιγμή που η ομάδα μας έκανε το «λάθος» να βρεθεί στη γειτονιά της Πηνελόπης Δέλτα ή μάλλον, εκεί που σήμερα πια μένει ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς.
Γνωρίζοντας «εκ πείρας» την «αντίληψη» της ΕΛ.ΑΣ. περί τίνος είναι επικίνδυνο και τι όχι, «ξέκοψα» από την ομάδα, για να ειδοποιήσω τους αστυνόμους που φρουρούν την περιοχή, να ην αιφνιδιαστούν ότι είμαστε μια πολιτιστική ομάδα που κάνει μια ξενάγηση. Φευ, όμως! Εκείνοι μάς απέκοψαν, αναγκάζοντας 60-70 άτομα, ανάμεσά τους ζευγάρια με παιδιά, να κάνουμε μια τεράστια παράκαμψη, μέχρι την Τατοΐου.
Αλλά το «αστείο» είχε και συνέχεια, όταν από τα στενάκια άρχιζαν να ξεπροβάλουν… τρέχοντας τα… ΜΑΤ! Ναι, ήταν τέτοια η «αντίληψη» των υπευθύνων της ΕΛ.ΑΣ. για την ταυτότητά μας, ώστε έστειλαν τα ΜΑΤ. Βλέπετε, δεν ευνοούσε και το παρουσιαστικό του ξεναγού μας, του κ. Θυμάκη, ο οποίος ήταν γενειοφόρος και με… ντουντούκα. Πως αλλιώς θα έκανε ξενάγηση της προκοπής σε 70 άτομα, χωρίς να μπορεί να ακούγεται; Αλλά είπαμε, η «αντίληψη» της ΕΛ.ΑΣ. για το τι έχει να αντιμετωπίσει, γίνεται με… επιστημονικούς τρόπους, όπως ας πούμε το κριτήριο του παρουσιαστικού του άλλου.
Ο τραγέλαφος συνεχίστηκε, με τα ΜΑΤ να «τρέχουν» πίσω μας ως την κατάληξη της ομάδας μας στην ταβέρνα «Βασίλης» της Λεωφόρου Κηφισίας, όπου εκεί ανέλαβε η… ΔΙΑΣ. Ευτυχώς, τα παιδιά της ΔΙΑΣ είχαν καταλάβει ότι είχαν κληθεί να συμμετάσχουν σε ένα «θέατρο» κι έδειξαν κατανόηση, ζητώντας κι από εμάς το ίδιο: «Αλίμονο, σε πιστεύω, αλλά ξέρεις πως είναι αυτά τα πράγματα. Πριν λίγες μέρες είχαν έρθει οι μικρομολογιούχοι εδώ και τρέχαμε πάλι», μού είπε ένας από αυτούς, που στο τέλος μου έδωσε το χέρι του για να με χαιρετήσει.
Συμπέρασμα; Κατανοητή η ανησυχία της ΕΛ.ΑΣ. όταν βλέπει ένα «τσούρμο» ανθρώπων να περπατά κοντά στο σπίτι του πρωθυπουργού. Ωστόσο, ακατανόητη η έλλειψη «αντίληψης» της πραγματικότητας, η οποία δεν ήθελε και καθόλου κόπο για να γίνει αντιληπτή. Τρόπο ήθελε, απλώς…
Μάρκος Τσάκας
