1. πολύ αναλυτική και λεπτομερής αναφορά προτάσεων (παλαιότερων και νέων),
2. πυκνό δίκτυο ποδηλατοδρόμων (για αυτούς που μπορούν και τολμούν…),
3. δρόμοι που διασχίζουν εδώ και δεκαετίες πυκνό αστικό ιστό και τώρα μετονομάζονται σε «Πρωτεύοντες ή Δευτερεύοντες Άξονες Μητροπολιτικής Σημασίας» – χωρίς όμως στους περισσότερους από αυτούς να υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα βελτίωσης των γεωμετρικών τους χαρακτηριστικών.
• Σήμερα έχουμε το οξύμωρο σχήμα, να εκπονούνται επιχειρησιακά προγράμματα από τους Δήμους, να εντάσσονται διαδημοτικά έργα στο ΕΣΠΑ και να μην έχουμε συμφωνήσει ακόμα για το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, προκειμένου οι αλλαγές που θα γίνουν, να επιφέρουν καλύτερη οικονομική και κοινωνική οργάνωση, αλλά κυρίως την κοινωνική συνοχή στο σύνολο της Αττικής, βοηθώντας την ανάπτυξη και προστατεύοντας το περιβάλλον.
Να μην απορρίψουμε όμως το σύνολο του κειμένου, πρέπει να παραδεχθούμε ότι εισάγει και αρκετά θετικά στοιχεία όπως είναι για παράδειγμα:
Η προσδοκώμενη επιλογή δημοσίων ακινήτων που επιδέχονται οικοδομικής εκμετάλλευσης και οικονομικής αξιοποίησης στο πλαίσιο ενίσχυσης της εθνικής δημοσιονομικής πολιτικής, γίνεται με τα χωρικά και αναπτυξιακά κριτήρια του ΡΣΑ, με την επιφύλαξη του Ν3986/11.
Η προσδοκώμενη υλοποίηση Μητροπολιτικών Πάρκων που θα εντάσσεται στις προτεραιότητες από περιβαλλοντική, κοινωνική και αναπτυξιακή άποψη, με γνώμονα τη δημιουργία μιας νέας παιδείας για τη χρήση του δημόσιου ελεύθερου χώρου από τους κατοίκους και τους επισκέπτες για αστικές εξορμήσεις και η ημερήσια αναψυχή, που εάν ενταχθούν ενεργά στην καθημερινότητα των πολιτών θα συμβάλλουν στην τόνωση εναλλακτικού και ήπιου αστικού τουρισμού.
Παρατηρήσεις και προτάσεις θα υπάρξουν και από τους συναδέλφους αυτοδιοικητικούς στις τοποθετήσεις τους, προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής στις πόλεις μας και στο Λεκανοπέδιο γενικότερα.
Αναμφίβολα, το Ρυθμιστικό Σχέδιο είναι το πρόγραμμα ανάπτυξης της Αθήνας – Αττικής για τα προσεχή χρόνια.
Στις βασικές αρχές θα συμφωνήσουμε από κοινού, όπως και στους άξονες, γιατί αυτοί θα αποτελέσουν το ρεαλιστικό όραμα για την Αττική.
Οι πυλώνες του ΡΣΑ, περιβάλλον, παραγωγή, πολιτισμός, κοινωνική συνοχή και αστική αναζωογόνηση, είναι αυτοί που προσδιορίζουν τους στόχους του.
Αυτά από μόνα τους αποτελούν τις αναγκαίες προϋποθέσεις για την οργανωμένη ανάπτυξη της Αττικής, που τόσο έχει καθυστερήσει.
Οι καθυστερήσεις και οι παλινωδίες της κεντρικής εξουσίας διαχρονικά, στέρησαν το όραμα αυτό για την Αττική και μετά από δύο χρόνια ολιγωρίας, τολμούν να χαρακτηρίσουν το σχέδιο νόμου που φέρνουν ως ‘‘τομή’’.
«Πρέπει να προχωρήσουμε»
Παρ’ όλα αυτά, εμείς πρέπει να προχωρήσουμε και γι’ αυτό είμαστε εδώ, να κάνουμε τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις μας, προκειμένου να βελτιώσουμε όσο μπορούμε το σχέδιο νόμου για το ΡΣΑ.
Η σημερινή συνάντηση θα έπρεπε να είναι το κλείσιμο της δημόσιας διαβούλευσης στο Α΄ βαθμό αυτοδιοίκησης.
Στην πραγματικότητα, αποτελεί το ξεκίνημα και ελπίζουμε όχι το τέλος της. Οι Δήμοι παρακολουθούν και οφείλουν να συμμετέχουν στις εξελίξεις ως συνδιαμορφωτές. Ως εκ τούτου, συγκεκριμένες και εξειδικευμένες προτάσεις επί του σχεδίου νόμου, αναμένονται από διαβουλεύσεις που κάνει η ΠΕΔΑ με τους Δήμους.
Προφανώς, εδώ υπάρχει ένα έλλειμμα συνεννόησης με την Περιφέρεια Αττικής και τις συναντήσεις των επιμέρους τομέων της με τους αντίστοιχους Δήμους και την απαραίτητη ενημέρωση της ΠΕΔΑ για τις προτάσεις που κατατέθηκαν.
Αυτό που επιθυμώ να αναδειχτεί από τη σημερινή συζήτηση είναι η αδήριτη ανάγκη ενός συνολικού σχεδιασμού του Ρυθμιστικού Σχεδίου μέσα από έναν πραγματικό και όχι προσχηματικό διάλογο, μέσα από την ανάλυση των σημερινών κοινωνικοοικονομικών δεδομένων, σε συσχετισμό με τις προτάσεις ώστε να είναι τελικά υλοποιήσιμες.
Με γνώμονα ότι η ανάπτυξη δεν είναι μέσο αλλά σκοπός, δεν είναι εργαλείο άσκησης πολιτικής αλλά αποτέλεσμα, πρέπει να δείξουμε τόλμη και αποφασιστικότητα.
Αυτό θα το πετύχουμε μόνο μέσα από το διάλογο και θα πρέπει όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς να συνεργαστούν για να δοθεί μια ουσιαστική αναπτυξιακή προοπτική στην Αττική, ώστε να μην υπάρχουν αντικρουόμενα σημεία, επιδεικνύοντας στάση ευθύνης, προτάσσοντας σε κάθε περίπτωση το συλλογικό καλό».
