Έλλειψη στρατηγικής και οράματος
Κι αν το «Κακό» έχει κοντά ποδάρια και αποκαλύπτεται (όπως και οι αφελείς ευρωλάγνοι, που μας… εγκαλούσαν, χρόνια ολόκληρα!), το ξεπέρασμά του μπορεί να αποδειχθεί δύσκολο έως ακατόρθωτο. Αυτό είναι και το χειρότερο σύμπτωμα της νέας κυβέρνησης: κανείς δεν μιλά για το μέλλον, πλην των αναφορών στην μείωση του ελλείμματος!
Κι όμως, θα μπορούσε και θα έπρεπε να υπάρχει στρατηγική. Το μέλλον της Ελλάδας δεν μπορεί να είναι συνδεδεμένο με τις χώρες που μας οδήγησαν στην καταστροφή. Οι εποχές της «αμερικανικής βοήθειας» και των «επιδοτήσεων της ΕΟΚ» ανήκουν στο… ένδοξο παρελθόν. Ο κόσμος αλλάζει και μαζί του αλλάζουν (ή τουλάχιστον θα έπρεπε να αλλάζουν…) και οι δικοί μας προσανατολισμοί.
Υπάρχουν δρόμοι, σχεδόν αυτονόητοι, για την έξοδο από την κρίση και για την επιστροφή της χώρας μας στην πραγματική οικονομία. Το κλειδί βρίσκεται σε στρατηγικές συνεργασίες με συγκεκριμένες χώρες, αυτές που βγαίνουν κερδισμένες από την κρίση. Η Κίνα και γενικά η Ασία πρέπει να συγκεντρώσουν το ενδιαφέρον μας. Το Ιράν και οι αραβικές χώρες μπορούν να μας προσφέρουν πολλές εναλλακτικές λύσεις. Μα, πιο πολύ από κάθε άλλη χώρα, η γειτονική μας Τουρκία είναι αυτή που θα μπορούσε να αναστρέψει κυριολεκτικά τον οικονομικό μας κατήφορο!
Όμως το θέμα αυτό αποτελεί ακόμη ταμπού για την ελληνική κοινωνία, και κατά συνέπεια για τους πολιτικούς. Η «κοινή γνώμη» ζει ακόμα με το όραμα του… «μαρμαρωμένου βασιλιά» και της «φτωχής Τουρκίας». Κανείς δεν τολμά να την ξυπνήσει από τον μακάριο ύπνο της, αναλογιζόμενος το «πολιτικό κόστος». Κι έτσι, η Τουρκία εξελίσσεται σε περιφερειακή υπερδύναμη και παραγωγικό κέντρο της Ευρασίας, ενώ η Ελλάδα ψάχνει στις τσέπες των φουκαράδων, για να καλύψει τις επί 40 χρόνια εισαγωγές άχρηστων καταναλωτικών προϊόντων από τις ευρωπαϊκές βιομηχανίες! Κι από πάνω, ακούμε και τα σχολιανά μας, επειδή ήμασταν καλοί και αφελείς πελάτες!
Στο θέμα της ελληνοτουρκικής στρατηγικής συμμαχίας θα επανέλθουμε, ασφαλώς. Ξέρετε καλά ότι ποτέ δεν διστάσαμε να πάμε κόντρα στο ρεύμα και να αψηφήσουμε τις «πολιτικώς ορθές» τάσεις και απόψεις. Θα επανέλθουμε, και μάλιστα δριμύτατοι…
Χρήστος Φωτιάδης
