«Αυτό που ξέρω είναι ότι, ανεξάρτητα αν θα πετύχει αυτό που γίνεται τώρα, τουλάχιστον είμαστε στα χέρια ενός τίμιου ανθρώπου. Όσο για το λαό, είναι πολύ ώριμο που έχει επιλέξει την ανοχή. Αν ήταν άλλος λαός θα είχε προβεί σε ακρότητες, που δεν θα οδηγούσαν πουθενά». Μαίρη Βιδάλη -ηθοποιός- 20 Μαΐου.
Μετά από λίγο άρχισαν τα γιαουρτώματα και τα ξεφωνητά, οι «Αγανακτισμένοι» και το πάρτι των δημοσκοπήσεων, η πλήρης αποδοκιμασία του «τίμιου ανθρώπου»…
«Η γνώμη μου για τον Γιώργο Παπανδρέου; πώς μπορείς να κρίνεις έναν άνθρωπο που προσπαθεί να ξεκολλήσει από το τέλμα μια ολόκληρη χώρα, όταν εσύ νοιάζεσαι μόνο για τον εαυτό σου; πώς να κρίνεις εκείνον που φορτώθηκε τα αμαρτήματα ολόκληρων γενεών;»! Κώστας Τσόκλης -καλλιτέχνης- «Ποντίκι» 19 Μαΐου.
Ο πατέρας της κοπελιάς που ταξιδεύει ανά τον κόσμο (με τα λεφτά που μας παίρνει η ΕΡΤ απ’ τους λογαριασμούς της ΔΕΗ!), αλλά βγήκε και βουλευτίνα του ΠΑ«ΣΟ»Κ (και μάλιστα πιστή στον… «τίμιο άνθρωπο!), για να… προσφέρει κι αυτή στον τόπο. Τα εγκαίνια του «Μουσείου Κώστα Τσόκλη» στην Τήνο, θα κάνει ο Κάρολος Παπούλιας. Μια χαρούμενη, πράσινη οικογένεια, όλοι μαζί…
Ενώ ο εκλεκτός φίλος μας Πάσχος Μανδραβέλης («Καθημερινή»), χωρίς να… αγιοποιεί τον ΓΑΠ (μυρίζεται, μάλλον, το κακό τέλος που τον περιμένει…), διαπιστώνει με την περίφημη «λογική ανάλυσή» του ότι «στην Αθήνα υπάρχουν 25 εφημερίδες και 14.000 δημοσιογράφοι», που φυσικά δε γίνεται να επιβιώσουν, ενώ «τα ΜΜΕ πρέπει να ξεχάσουν πολλές από τις πηγές των εσόδων τους». Ο κ. Αλαφούζος, βλέπετε, έχει ακόμη περισσότερες «πηγές», γι’ αυτό και επιβιώνει…
Ο Πάσχος, όμως, έχει… ράμματα και για τη γούνα των δημοσίων υπαλλήλων. «Μέσα στην επόμενη τριετία θα πρέπει να μειωθούν, στο στενό και τον ευρύτερο τομέα, κατά 300.000!»
Μας αρέσουν κι εμάς τα στατιστικά, γιατί είναι ένα βασικό μέσο αντικειμενικής προσέγγισης των γεγονότων. Όπως η εξέλιξη του τουρισμού, σε Ελλάδα και Τουρκία. Το 2000, η Ελλάδα βρισκόταν στη 12η θέση παγκοσμίως (βάσει αφίξεων) και η Τουρκία στην 16η. Το 2009 πέσαμε εμείς στη 16η, ενώ οι Τούρκοι βρέθηκαν στην 7η θέση, με 28,6 εκατ. τουρίστες (το 2000! μόλις 10,4 εκατ.)!
Ενώ τα «ξεφτέρια» μας δεν κατάφεραν ακόμα να λύσουν το πρόβλημα της βίζας (άλλη μια «σφαλιάρα» απ’ τους «φίλους και εταίρους της Ε.Ε.»…) με Κίνα και Ρωσία, οι Τούρκοι κάνουν πάρτι: Υπέγραψαν διμερείς συμφωνίες για ταξίδια 30 ημερών visa-free και αναμένουν τέσσερα εκατομμύρια Ρώσους το φετινό καλοκαίρι και μεγάλο αριθμό Κινέζων! Βίοι αντίθετοι…
Ποιος είναι ο μεγάλος χαμένος της «Ευρώπης των λαών», ε, αυτό το μάθατε ποια όλοι! Ο μέγας κερδισμένος; Σωστά μαντέψατε. Το 60% του γερμανικού εμπορικού πλεονάσματος προέρχεται απ’ τις χώρες της Ευρωζώνης! Τα 2/3 της γερμανικής ανάπτυξης (2000-2008) οφείλονται στην αύξηση των εξαγωγών, που απορροφούν το 47% της παραγωγής, σε σχέση με το μόλις 28% τριών άλλων μεγάλων οικονομιών (Γαλλία, Βρετανία, Ιταλία).
Πόσο ακόμη θα υπάρχουν αγορές, πρόθυμες ν’ αγοράσουν τα όλο και πιο ακριβά γερμανικά προϊόντα; Πόσο θα χρειαστεί η Κίνα, μέχρι να καλύπτει μόνη της, ακόμα και τον πιο πολύπλοκο μηχανολογικό εξοπλισμό; Ποια θα είναι η εξέλιξη της παγκόσμιας ανάπτυξης; Ερωτήσεις-φωτιά, που κάνουν τους Γερμανούς αναλυτές να τρέχουν! Εύθραυστη ευημερία, με ημερομηνία λήξεως…
Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα, οι 3 από τις 5 μεγαλύτερες οικονομίες του πλανήτη μέχρι το 2020 θα είναι η Κίνα, η Ιαπωνία και η Ινδία! Παγκόσμια αλλαγή ή μήπως η εκδίκηση των πρώην καταπιεσμένων, με την εξαίρεση της Ιαπωνίας; Ενδιαφέρον θα έχουν και οι υπόλοιπες χώρες της πρώτης εικοσάδας. Το σκηνικό αλλάζει…
Ναι, αλλά και οι Η.Π.Α. έχουν τα δικά τους στατιστικά. Κοντά στα 15 τρις. δολάρια το επίσημο χρέος και 25 εκατομμύρια οι άνεργοι και υποαπασχολούμενοι ήτοι το 15,8% του εργατικού πληθυσμού. Πώς το λέγανε τότε; «Η χώρα των απέραντων ευκαιριών», νομίζω. Πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός…
