H συγκεκριμενη ομιλία του Πούτιν έλαβε χώρα λίγες μέρες πριν από την ανάδειξή του ως «τον πιο ισχυρό ηγέτη του κόσμου» από το αμερικανικό περιοδικό Forbes, για δεύτερη συνεχόμενη φορά. Τα κριτήρια της ψηφοφορίας των συντακτών του εντύπου είναι η οικονομική ισχύς, το εύρος και η χρήση της εξουσίας και το πλήθος των ανθρώπων που επηρεάζονται από τις αποφάσεις των υποψηφίων. Η σημαντική αυτή επιλογή συμπίπτει και με όλες τις δημοσκοπήσεις που δίνουν στον Ρώσο ηγέτη συντριπτικά ποσοστά υποστήριξης από τους πολίτες της χώρας του…
Εισήλθαμε σε μια περίοδο διαφορετικών εκδοχών και επιλεκτικής σιωπής. Η διεθνής νομοθεσία, η αντικειμενικότητα και η δικαιοσύνη έδωσαν τη θέση τους σε αυθαίρετες παρουσιάσεις, χάρη και στον απόλυτο έλεγχο των παγκόσμιων ΜΜΕ, που βαφτίζουν κατά βούληση το άσπρο μαύρο και το μαύρο άσπρο!
Το μονοπώλιο μιας χώρας και των δορυφόρων της μετατρέπει την αναζήτηση κοινά αποδεκτών λύσεων σε επιβολή μονόπλευρων αποφάσεων. Οι φιλοδοξίες αυτής της ομάδας χωρών είναι τόσο μεγάλες ώστε να αποκαλούν αυτές τις επιλογές… γνώμη της διεθνούς κοινότητας. Η έννοια της εθνικής ανεξαρτησίας έγινε σχετική για τις περισσότερες χώρες και αντικαταστάθηκε από την ύψιστη αρχή: Όσο μεγαλύτερη η υποταγή μιας χώρας στη μοναδική υπερδύναμη, τόσο μεγαλύτερη η νομιμοποίηση της ηγεσίας της!
Τα μέτρα που έχουν ληφθεί εναντίον όσων αρνούνται να προσαρμοστούν είναι γνωστά. Χρήση στρατιωτικής βίας, οικονομική και επικοινωνιακή πίεση, ανάμιξη στις εσωτερικές υποθέσεις και δημιουργία μιας παράνομης αντιπολιτευτικής «νομιμοποίησης», ώστε να ανατραπεί το ενοχλητικό καθεστώς! Οι εκβιασμοί εναντίον «μη φιλικών» ηγετών υποστηρίζονται από τη δράση του «big brother», που ξοδεύει δισεκατομμύρια δολάρια για να παρακολουθεί ολόκληρο τον κόσμο, περιλαμβανομένων των στενότερων συμμάχων του!
Ας αναρωτηθούμε αν μας αρέσει αυτή η συμπεριφορά και αν έχει κάνει τον κόσμο ασφαλέστερο, ευτυχέστερο, πιο δίκαιο και ισορροπημένο. Μήπως οι ΗΠΑ ασκούν την ηγεμονία τους προς το συμφέρον μας φέρνοντας ειρήνη, ευημερία, πρόοδο, ανάπτυξη και δημοκρατία, ώστε να ηρεμήσουμε και να τα απολαύσουμε;
Επιτρέψτε μου να πω ότι ισχύει ακριβώς το αντίθετο!
Παγκόσμιο χάος
Η μονόπλευρη δικτατορία και η επιβολή του μοντέλου της προκαλεί διασπορά των συγκρούσεων αντί για τον περιορισμό τους, αντί για δημοκρατία προωθεί αμφιλεγόμενες κυβερνήσεις, από νεοφασιστικές μέχρι και ακραίες ισλαμιστικές. Γιατί το κάνουν αυτό; Επειδή τους χρησιμοποιούν για να πετύχουν τους στόχους τους.
Κάποτε χρησιμοποίησαν τον ισλαμικό εξτρεμισμό για να πολεμήσουν τη Σοβιετική Ένωση. Έκαναν το «αγροτικό» τους στο Αφγανιστάν και γέννησαν τους Ταλιμπάν και την Αλ – Κάιντα. Η Δύση υποστήριξε πολιτικά και οικονομικά την εισβολή διεθνών τρομοκρατών στη Ρωσία (ποτέ δεν θα το ξεχάσουμε αυτό!) και τις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Μόνον όταν οι ΗΠΑ έγιναν στόχος φρικτών τρομοκρατικών επιθέσεων ξύπνησαν, ενώπιον της κοινής απειλής της τρομοκρατίας! Σας θυμίζω ότι ήμασταν η πρώτη χώρα που συμπαραστάθηκε στους Αμερικανούς πολίτες, ήμασταν οι πρώτοι που αντιδράσαμε ως φίλοι και εταίροι!
Δεν πέρασε πολύς χρόνος και επιστρέψαμε εκεί που βρισκόμασταν πριν την 11η Σεπτεμβρίου. Στην αρχή ήταν η στρατιωτική εισβολή στο Ιράκ, μετά η Λιβύη που οδηγήθηκε σε διάσπαση. Η αποφασιστικότητα και οξυδέρκεια της σημερινής ηγεσίας της Αιγύπτου έσωσε την σημαντική αυτή αραβική χώρα από το χάος και την τρομοκρατική άλωση. Στην Συρία, όπως και στο παρελθόν, οι ΗΠΑ και οι σύμμαχοί τους χρηματοδότησαν και εξόπλισαν ισλαμιστές αντικαθεστωτικούς και τους βοήθησαν να ενισχύσουν τις τάξεις τους με εθελοντές από διάφορες χώρες, όπως έκαναν στη Βοσνία και το Κόσσοβο! Πώς αλλιώς κατάφερε ο περίφημος ISIS να εξελιχθεί σε τόσο ισχυρή ομάδα, σε έναν κανονικό στρατό; Εκτός από την απευθείας στήριξη με όπλα και χρήματα, οι τρομοκράτες πουλούν πετρέλαιο σε χαμηλές τιμές. Αλλά, κάποιος το αγοράζει, το μεταπουλά και κερδίζει απ΄αυτή τη διαδικασία! (σ.σ. ο Ρώσος πρόεδρος δείχνει με το δάχτυλο την Τουρκία, αλλά και την ηγεσία των Κούρδων του Ιράκ υπό τον Μπαρζανί!)
Μετά την ανατροπή του Σαντάμ Χουσεΐν, όλα τα κρατικά όργανα και ο στρατός διαλύθηκαν. Είχαμε τότε προειδοποιήσει ότι όλοι αυτοί θα μείνουν στο δρόμο και θα οδηγηθούν στην απόγνωση. Δέκα χρόνια αργότερα, χιλιάδες στρατιώτες και αξιωματικοί πολεμούν στις τάξεις του ISIS, μετατρέποντάς τον σε επαγγελματικό στρατό!
Η Ρωσία προειδοποίησε και για την ανάμιξη στα εσωτερικά κρατών και το φλερτ με εξτρεμιστές. Επιμέναμε να περιληφθεί ο ISIS στις λίστες της τρομοκρατίας, αλλά οι εκκλήσεις μας ήσαν μάταιες…
«Μονόπλευρη κυριαρχία»
Αυτή η περίοδος απέδειξε ότι ένα μοναδικό κέντρο ισχύος δεν επιτρέπει την διαχείριση των παγκόσμιων προβλημάτων. Αντίθετα, ενισχύει τις πραγματικές απειλές, όπως οι περιφερειακές συγκρούσεις, η τρομοκρατία, το εμπόριο ναρκωτικών, ο θρησκευτικός φανατισμός, ο εθνικισμός και ο νεοναζισμός!
Η μονόπλευρη κυριαρχία νομιμοποιεί μια παγκόσμια δικτατορία επί ανθρώπων και χωρών. Ο μονοπολικός κόσμος έχει γίνει πολύ δυσάρεστος, βαρύς και δυσκίνητος, ένα μεγάλο εμπόδιο, ακόμα και για τον αυτοανακηρυχθέντα «ηγέτη» του κόσμου. Τη θέση της ΕΣΣΔ, ως τον κύριο αντίπαλο και το «κέντρο του κακού» στην αμερικανική προπαγάνδα, παίρνουν επιλεκτικά χώρες όπως το Ιράν, επειδή δήθεν επιδιώκει να αποκτήσει όπλα, η Κίνα, ως η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου και η Ρωσία, ως πυρηνική υπερδύναμη.
Σήμερα, βλέπουμε νέες προσπάθειες για διάσπαση του κόσμου, τράβηγμα νέων διαχωριστικών γραμμών, συγκρότηση συμμαχιών στο πρότυπο του Ψυχρού Πολέμου, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ. Κυρώσεις που επιβάλλουν, υποβαθμίζουν τα θεμέλια του διεθνούς εμπορίου και τις αρχές της ιδιοκτησίας, καταφέρνοντας σοβαρό χτύπημα στο νεοφιλελεύθερο μοντέλο της παγκοσμιοποίησης, που υποτίθεται ότι στηρίζεται στις αγορές, την ελευθερία και τον ανταγωνισμό.
Ήδη βλέπουμε περισσότερες χώρες να προσπαθούν να απεξαρτηθούν από το δολάριο, μέσω εναλλακτικών μέσων και νομισμάτων. Πιστεύω απόλυτα ότι οι Αμερικανοί φίλοι μας… πριονίζουν το κλαδί που κάθονται! Οι κυρώσεις επιβλήθηκαν για να μας ασκήσουν πίεση, όμως επιτρέψτε μου να τονίσω ότι δεν θα λειτουργήσουν στην περίπτωσή μας. Η Ρωσία είναι μία απόλυτα αυτάρκης χώρα! Θα ενισχύσουμε την εγχώρια παραγωγή και τεχνογνωσία, επιταχύνοντας αποφασιστικά τη μετεξέλιξη της οικονομίας μας. Η έξωθεν πίεση, όπως πάντα στο παρελθόν, θα ισχυροποιήσει την κοινωνία μας, την εγρήγορσή μας και την επικέντρωση στους κύριους στόχους μας!
Λένε ότι η Ρωσία γυρίζει την πλάτη της στην Ευρώπη, αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Όμως ένα μεγάλο τμήμα της χώρας μας ανήκει γεωγραφικά στην Ασία. Γιατί να μην αξιοποιήσουμε τα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα σε αυτή την περιοχή; Οι σχέσεις με τις χώρες της Ασίας δημιουργούν τεράστιες ευκαιρίες για την εσωτερική μας ανάπτυξη. Άλλωστε, Ευρωπαίοι και Αμερικανοί ειδικοί συμφωνούν ότι οι σημερινές δημογραφικές, οικονομικές τάσεις δείχνουν διαρκή μείωση της εξάρτησης από μία μοναδική υπερδύναμη…
«Έγχρωμες επαναστάσεις»
Είναι τώρα σαφές ότι οι Δυτικοί εταίροι μας χρησιμοποιούν τοπικές συγκρούσεις και σχεδιάζουν «έγχρωμες επαναστάσεις» για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους, όμως το τζίνι ξέφυγε απ’ το μπουκάλι, προς μεγάλη απόγνωση των οπαδών του «ελεγχόμενου χάους»! Αρκεί μια ματιά στα πρωτοσέλιδα του Δυτικού Τύπου. Τα ίδια πρόσωπα αποκαλούνται «αγωνιστές της δημοκρατίας» και λίγο αργότερα… τρομοκράτες! Γράφουν για «επαναστάσεις», που κατόπιν αποκαλούν εξεγέρσεις και καταστάσεις αναρχίας.
Η Ρωσία έχει πάρει τις αποφάσεις της. Οι προτεραιότητές μας είναι η ενίσχυση των φορέων της δημοκρατίας και της οικονομίας, η επιτάχυνση της ανάπτυξης και η θωράκιση της κοινωνίας, βασισμένη στις παραδοσιακές αρχές και τον πατριωτισμό!
Έχουμε ένα θετικό και ειρηνικό πρόγραμμα και συνεργαζόμαστε στενά με τους εταίρους μας στην Ευρασιατική Οικονομική Ένωση, την Οργάνωση Συνεργασίας της Σαγκάης, τους BRICS κλπ. Οι κατηγορίες ότι η Ρωσία επιχειρεί τη δημιουργία ενός είδους «αυτοκρατορίας», επιβουλευόμενη την εθνική κυριαρχία των γειτόνων της δεν έχουν την παραμικρή βάση. Η Ρωσία δεν επιδιώκει την ιδιότητα κάποιου ξεχωριστού κράτους στον κόσμο -το τονίζω! Σεβόμενοι τα συμφέροντα των άλλων, απλά απαιτούμε να λαμβάνονται υπόψη τα δικά μας συμφέροντα και οι απόψεις μας.
Η δημιουργία ενός πιο σταθερού κόσμου είναι δύσκολη αποστολή. Μιλάμε για μακροχρόνια και σκληρή προσπάθεια. Όμως καταφέραμε να αναπτύξουμε κανόνες μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να καταλήξουμε στη Συμφωνία του Ελσίνκι, στη δεκαετία του 1970. Κοινό μας καθήκον είναι να ανταποκριθούμε στη σημερινή πρόκληση, σ’ αυτό το νέο στάδιο παγκόσμιας ανάπτυξης.
Χρήστος Φωτιάδης
