Πάει, λοιπόν και το φετινό πανηγύρι της Πρωτομαγιάς! Όταν περνάει ένα χρονικό ορόσημο κάθε χρόνου, πάντα υπάρχει αυτή η γλυκιά μελαγχολία για το τι θα γίνει μέχρι να έρθει το επόμενο. Όπως έχω ξαναγράψει, αποτελεί μια οικογενειακή παράδοση που ξεκίνησε από τότε που ήμασταν μικράκια και συνεχίζεται έως τώρα που οι συνθέσεις αλλάζουν, όπως και η ζωή άλλωστε. Αλλά, αυτές είναι ιστορίες που δεν αφορούν τον αναγνώστη αυτής της στήλης.
Στον Δήμο Νέας Φιλαδέλφειας – Νέας Χαλκηδόνας άλλοι είδαν το τέλος των φετινών εορτασμών να έρχεται με χαμόγελο και άλλοι με ανακούφιση. Είναι λογικό σε κάθε μεγάλη εκδήλωση να μην νιώθουν όλοι το ίδιο και, φυσικά, να μην ταλαιπωρούνται όλοι το ίδιο.
Στους χαρούμενους της φετινής εκδήλωσης είναι σίγουρα η δημοτική Αρχή που είδε το εγχείρημα των τετραήμερων εορτασμών να στέφεται με επιτυχία. Είχαμε γράψει σε παλαιότερο σημείωμα πως η διοίκηση έπαιρνε μια τολμηρή απόφαση που εμπεριείχε ρίσκο. Θεωρώ πως τελικά η αποτίμηση είναι θετική και πως το ρίσκο αυτό στο μεγαλύτερο μέρος του δικαιώθηκε. Οι τετραήμεροι εορτασμοί έφεραν εκατοντάδες χιλιάδες επισκέπτες στην πόλη, τα μαγαζιά, κυρίως οι επιχειρήσεις εστίασης, έκαναν μεγάλους τζίρους, η εμποροπανήγυρης πήγε πολύ καλά και τα ταμεία του Δήμου γέμισαν με ποσά που ξεπέρασαν τον στόχο.
Φυσικά, υπήρξαν και οι αστοχίες, αλλά και τα – δικαιολογημένα ή μη – παράπονα. Αλίμονο αν σε μια τέτοια εκδήλωση δεν υπήρχαν ζητήματα που θα χρειάζονταν διόρθωση ή που θα πρέπει να αλλάξουν στις επόμενες χρονιές. Τα περισσότερα από αυτά τα σημειώνει ο αντιδήμαρχος Οικονομικών Κώστας Τομπούλογλου σε δηλώσεις του στην «Α».
Δεδομένα, το μεγαλύτερο δίκαιο έχουν οι μόνιμοι κάτοικοι, ιδιαίτερα εκείνοι που για τις ημέρες των εορτασμών δεν είχαν πρόσβαση στα σπίτια τους ή που κατά τη διάρκεια της ημέρας και μέχρι να αναλάβουν δράση τα συνεργεία του Δήμου για να καθαρίσουν, έβλεπαν σωρούς από σκουπίδια να σχηματίζονται έξω από τα παράθυρά τους. Σημαντικό, ωστόσο, ότι κάθε βράδυ, με το πέρας των εκδηλώσεων τα συνεργεία έπιαναν δουλειά και το επόμενο πρωί η πόλη ήταν και πάλι λειτουργική. Αν μη τι άλλο, ήταν μια ένδειξη ότι υπάρχει και αντίληψη και κατανόηση της επιβάρυνσης.
Όσο για το καλλιτεχνικό πρόγραμμα, θα πρέπει να συμφωνήσουμε εξαρχής ότι σε καμία περίπτωση δεν θα μπορούσαν να είναι όλοι ευχαριστημένοι. Η δημοτική Αρχή επέλεξε να επενδύσει στην διασκέδαση των πολιτών, προσκαλώντας στις κεντρικές συναυλίες δύο μεγάλα ονόματα του ελαφρολαϊκού τραγουδιού. Αν και τα γούστα μου είναι σε τελείως αντιθετική κατεύθυνση, η εικόνα του κόσμου που, παρά το κρύο, γέμισε την πλατεία, δείχνει ότι ήταν μια επιλογή που ικανοποίησε μια σημαντική πλειοψηφία.
Ωστόσο, θα πρέπει να ξαναθυμίσουμε ότι το νόημα των εορτασμών δεν είναι μόνο η διασκέδαση, αλλά η μνήμη στους αγώνες του Εργατικού Κινήματος και, φυσικά, είναι μια γιορτή της Φύσης και των λουλουδιών. Φέτος, δεν μπορούμε ότι σε αυτό το κομμάτι δεν εξαντλήθηκε όλη η έμπνευση. Σίγουρα υπήρχε περιθώριο για περισσότερα λουλούδια και, όσον αφορά στο καλλιτεχνικό πρόγραμμα, δεν είναι απαραίτητο να εξαντληθούμε στα παραδοσιακά – υπέροχα κατά τα άλλα – και υπερακουσμένα άσματα που φέρουν την έγκριση του «Περισσού». Υπάρχουν εξαιρετικά σύγχρονα, πολιτικά τραγούδια που θα μπορούσαν να μιλήσουν στην καρδιά του κοινού και να τιμήσουν το αγωνιστικό νόημα της ημέρας. Το δίνω ως τροφή για σκέψη για την επόμενη χρονιά, χωρίς καμία διάθεση αποδόμησης των λαϊκών τραγουδιστών που, παρά το γεγονός ότι δεν συναντιόμαστε μουσικά, έκαναν και με το παραπάνω πολύ καλές εμφανίσεις.
Με κάθε ειλικρίνεια, περισσότερο κακή εντύπωση προκάλεσαν τα «παυσίπονα» που μοιράζονταν με διάθεση πικαρίσματος στην αντιπολίτευση, παρά τα τραγούδια που δεν θα έβαζα ποτέ στο ραδιόφωνό μου. Το θεωρώ αστοχία και είμαι βέβαιος ότι ήταν αντιληπτό.
Σε κάθε περίπτωση, μια ακόμα γιορτή της πόλης έφτασε στο τέλος της και όλα δείχνουν πως το πρόσημο είναι θετικό. Αναμένουμε με αγωνία το προσεχές δημοτικό συμβούλιο, όπου θα δοθούν πλήρη οικονομικά και άλλα στοιχεία για το τελικό συμπέρασμα, όμως, ο πρώτος απολογισμός δείχνει μια επιτυχημένη διοργάνωση.
Με αυτή την οπτική και με διάθεση πάντα για κάτι ακόμα καλύτερο, το μόνο που έχουμε να ευχηθούμε πλέον είναι… και του χρόνου!
