Σε έναν πύρινο εφιάλτη χωρίς τέλος έχει μετατραπεί το φετινό καλοκαίρι για όλη την Αττική, καθώς η μία φωτιά διαδέχεται την άλλη. Πριν από δύο εβδομάδες ήταν η Πάρνηθα, μόλις την περασμένη εβδομάδα ο Υμηττός και ο Καρέας. Το λιγοστό πράσινο της Αττικής ημέρα με την ημέρα λιγοστεύει επικίνδυνα, κάνοντας το μέλλον όλων μας δυσοίωνο.
Στην όμορφη πόλη μας, την Πεύκη, έχουμε την ευτυχία να διαθέτουμε δύο από τους τελευταίους πνεύμονες πρασίνου της Αττικής, το δάσος Μορέλλα και το δάσος Κάσδαγλη. Μιλώντας με τον δήμαρχο Γιάννη Θεοδωρακόπουλο για το θέμα της προστασίας των δασών της πόλης, εισπράξαμε την αγωνία του αλλά και την αποφασιστικότητά του να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να σωθούν από όλους τους κινδύνους.
Στη φράση του δημάρχου: «αισθάνομαι ότι ζω σε άλλη χώρα όταν ακούω τους αρμόδιους να μιλάνε για την προστασία του περιβάλλοντος» γίνεται εύκολα αντιληπτή η απουσία από κάθε προσπάθεια για προφύλαξη του φυσικού πλούτου της πόλης μας. Η καταγγελία του ότι μέσα στο 2007 δεν καλύφθηκαν από τους αρμοδίους ούτε τα έξοδα μιας υδροφόρας, θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους.
Ο κ. Γιάννης Θεοδωρακόπουλος, αφού επισήμανε ότι υπάρχει συνεργασία με όλους τους συνδυασμούς του Δημοτικού Συμβουλίου, μίλησε για την εθελοντική προσφορά των συνδημοτών μας, τόσο στον καθαρισμό των δασών όσο και στη φύλαξή τους. Σε αυτό το σημείο θεωρούμε ότι πρέπει να σταθούμε όλοι μας. Με δεδομένο ότι οι 4 δασοφύλακες οι οποίοι προσελήφθηκαν πριν από λίγες ημέρες δεν μπορούν να προστατέψουν απόλυτα τα δάση της Πεύκης (όσο καλά και αν κάνουν τη δουλειά τους), οι εθελοντές του Δήμου καλούνται να επωμιστούν ένα μεγάλο μέρος της προστασίας των δασών. Η προσπάθειά τους είναι αξιέπαινη αλλά την ίδια στιγμή και δύσκολη. Για την προστασία των δασών δεν αρκεί η ευαισθητοποίηση μόνο λίγων κατοίκων της πόλης, αλλά η συνολική συμμετοχή των δημοτών της Πεύκης. Τα δάση είναι μία υπόθεση πάνω από παρατάξεις και αντιπαραθέσεις. Για τα δάση χρειάζεται η επαγρύπνηση όλων μας, ώστε να μην είμαστε οι επόμενοι που θα κλάψουν πάνω από τα αποκαΐδια…
