Την πρώτη δικαστική τους νίκη στην διαμάχη για το Ο.Τ. 420 στην Άνω Πεύκη, από τον διεκδικητή του οποίου είχαν μηνυθεί για ψευδορκία, για τις υπεύθυνες δηλώσεις τους, για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του οικοπέδου πέτυχαν ο δήμαρχος Λυκόβρυσης-Πεύκης, Τάσος Μαυρίδης, ο τέως δήμαρχος Λυκόβρυσης – Πεύκης, Δημήτρης Φωκιανός, και ο πρώην δήμαρχος Πεύκης Παύλος Καμάρας.
Σε ανακοίνωση του το Γραφείο Τύπου του Δήμου Λυκόβρυσης- Πεύκης αναφέρεται το ιστορικό της εκδίκασης, ενώ στο κείμενό της, δεν λείπει η αιχμή για την απουσία του τέως δημάρχου Πεύκης, Γιάννη Θεοδωρακόπουλου. Στην ανακοίνωση αναφέρονται τα εξής:
«Το περιβόητο Ο.Τ.420 (Κωνσταντινουπόλεως, Βουλγαροκτόνου, Αγίας Παρασκευής-Πόντου) στην Άνω Πεύκη, ήταν στο επίκεντρο άλλης μίας δικαστικής μάχης που κερδήθηκε για τον Δήμο μας.
Το Δ’ Τριμελές Πρωτοδικείο Αθηνών, με ομόφωνη απόφασή του, αθώωσε τους τ. Δημάρχους Δ. Φωκιανό και Π. Καμάρα, καθώς και τους συμπολίτες μας Απ. Τσατσαρώνη και Νίκ. Μονεμβασιώτη (εκλιπών).
Οι εν λόγω, είχαν μηνυθεί από τον διεκδικητή του οικοπέδου κ. Μεγγούσογλου, για ψευδορκία, για τις υπεύθυνες δηλώσεις τους, για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του οικοπέδου, στο πλαίσιο σχετικής αγωγής του, κατά του Δήμου.
Σε μια προφανή προσπάθεια, φίμωσης και εκφοβισμού όσων υπερασπίζονται τον δημόσιο χαρακτήρα του επίμαχου οικοπέδου, ο μηνυτής επιχείρησε σέρνοντας τους στα Δικαστήρια, να καταστήσει τους μάρτυρες αναξιόπιστους και να τεκμηριώσει στοιχεία ιδιοκτησίας επί του ακινήτου.
Οι κ. Φωκιανός και Καμάρας, μετά από μια δύσκολη ακροαματική διαδικασία, που κράτησε επτά ολόκληρες ώρες, κατάφεραν με μάρτυρες υπεράσπισης τον Δήμαρχο Τάσο Μαυρίδη και τον συντοπίτη μας κ. Ν. Αλεξόπουλο να αποδείξουν, ότι ορθώς μαρτυρούν για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του οικοπέδου, αφού επί πολλά χρόνια, Δήμος και περίοικοι, έκαναν και κάνουν χρήση του οικοπέδου ανεμπόδιστα.
Απέναντι τους βρήκαν, μια πραγματογνωμοσύνη, που «έγερνε» (επικίνδυνα) προς τους ισχυρισμούς των μηνυτών, (πραγματογνωμοσύνη που αμφισβητεί ως προς την εγκυρότητα της ο Δήμος).
Αλλά, κυρίως βρήκαν μπροστά τους και τραγικά σφάλματα που διαπράχθηκαν, στο παρελθόν, από την τότε Κοινότητα Μαγκουφάνας και μετέπειτα Δήμο Πεύκης με την χορήγηση βεβαιώσεων περί μη οφειλών, τελών κ.λπ., στους διεκδικητές του ακινήτου (με χρησικτησία)!
Στοιχεία καθοριστικά, για την θετική εξέλιξη της υπόθεσης, ήταν η τοποθέτηση των οικίσκων για τους σεισμόπληκτους, το 1999 (επί Διοίκησης Καμάρα), με επίταξη του οικοπέδου από το ΥΠΕΧΩΔΕ, ύστερα από υπόδειξη του Δήμου Πεύκης και φερόμενο ως ιδιοκτήτη τον κ. Καμπούρογλου (εκλιπών), η τοποθέτηση παιγνιδιών το 1992 (επί Διοίκησης Κυδωνάκη) όταν και χαρακτηρίσθηκε με ΦΕΚ το Ο.Τ. ως κοινόχρηστο πράσινο, ως και η μετέπειτα το 2002 τοποθέτηση πρόσθετης παιδικής χαράς (επί Διοίκησης επίσης Καμάρα).
Επίσης, η έντονη κινητοποίηση των κατοίκων της περιοχής που επέτυχε ο κ. Φωκιανός με τη συλλογή 400 υπογραφών και πλέον και τη σθεναρή αντίστασή του, όταν 2 ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων ως Δημάρχου (3-1-2011) ήλθε αντιμέτωπος με τα ασφαλιστικά μέτρα που κατέθεσε ο αντίδικος. Σημειωτέον, ο κ. Φωκιανός, έχει μηνυθεί, 4 φορές από τον αντίδικο για την υπόθεση αυτή και αθωώθηκε σε όλες, πανηγυρικά.
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε, η παντελής απουσία, από τον μαραθώνιο αυτό δικαστικό αγώνα, (6 χρόνια-10 αναβολές) του Δήμου μας, του πρώην Δημάρχου κ. Γ. Θεοδωρακόπουλου, οι ενέργειες του οποίου, (για λόγους προφανώς ψηφοθηρικούς), λίγο πριν τις εκλογές (2010), με την τοποθέτηση πλακιδίων κ.λπ. στον χώρο, προκάλεσαν τα ασφαλιστικά μέτρα και την αγωγή κατά του Δήμου. Υπενθυμίζουμε, ότι η αρνητική εξέλιξη (που υπήρξε) των ασφαλιστικών αυτών μέτρων δυσχεραίνει τη θετική έκβαση της υπόθεσης για τον Δήμο.
Πάντως, αξίζει να σημειωθεί ότι η δικαστική αυτή νίκη, είναι ένα μόνο βήμα, για την προάσπιση του δημοσίου χαρακτήρα του οικοπέδου αυτού, ως σχολάζουσα κληρονομιά, που είναι και από τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους στο Δήμο μας.
Απομένουν πολλές μάχες ακόμη που δίνει ο Δήμαρχος Τάσος Μαυρίδης, με την παράταξή του και τις υπηρεσίες του Δήμου, έχοντας στο πλευρό τους χιλιάδες συνδημοτών μας και δυστυχώς ελάχιστους Δημοτικούς Συμβούλους της Αντιπολίτευσης, καθώς κάποιοι προτιμούν τις πασαρέλες έξω από τα δικαστήρια, σε θέματα που έχουν έντονη οσμή ψηφοθηρίας και όχι τα πραγματικά συμφέροντα του Δήμου μας».
